บทที่ 1554 ล้อมเหมือนถังเหล็ก

อยู่ดีๆ ชาวบ้านเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้ พูดตามตรง เซียวเฉวียนรู้สึกปรับตัวไม่ทันจริงๆ

แต่ว่า เซียวเฉวียนก็พอจะเข้าใจได้ว่าเขาปิดบังเรื่องขององค์หญิงต้าถง ไม่ได้สร้างความสูญเสียใด ๆ ให้กับชาวประชาแต่อย่างใด

ตลอดทางที่เดินมา ทุกสิ่งที่เซียวเฉวียนทำ ล้วนทำเพื่อผลประโยชน์ของชาวประชา

บางทีอาจมองด้วยเหตุนี้ ชาวบ้านจึงเลือกที่จะให้อภัยการโกหกของเซียวเฉวียน

ครั้งนี้ ชาวบ้านไม่ได้ตื่นตระหนกไปกับข่าวลือ มาแสดงท่าทีเดือดดาลหน้าจวนเซียว ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีสำหรับต้าเว่ย

อย่างน้อยก็อธิบายได้ว่า ชาวบ้านพิจารณาตัดสินเองเป็นเมื่อเผชิญเหตุการณ์ใด ไม่เออออตามคนอื่น ให้คนอื่นจูงจมูกไป

เฉวียนซานพูดด้วยความกังวลเล็กน้อย "เจ้านาย ข้างนอกมีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่ว เรื่องขององค์หญิงต้าถง น่ากลัวจะปิดไม่อยู่แล้ว"

ชาวบ้านคิดอะไรง่ายๆ ไม่ได้เอาข่าวลือครั้งที่แล้วมาเชื่อมโยงกับข่าวลือครั้งนี้ ต่อหน้าชาวบ้าน หากเซียวเฉวียนต้องการปกปิดเรื่ององค์หญิงต้าถงต่อไป ก็พอจะผ่านไปได้

แต่ว่า จากที่เฉวียนซานไปสืบทราบมา อำมาตย์ไม่น้อยในราชสำนักได้เชื่อมโยงข่าวลือทั้งสองนี้เข้าด้วยกัน และคาดเดาว่าขณะนี้องค์หญิงต้าถงประทับอยู่ในวัง อยู่ในตำหนักของเม่ยซี

และอำมาตย์ในราชสำนักยังแอบส่งคนเข้าไปในวังเพื่อสืบหาความจริงอีกด้วย

ยังดีที่องค์จักรพรรดิได้ทรงสั่งให้ฉินเซิ่งเสริมกำลังเพื่อป้องกันพระราชวังแล้ว คนเหล่านั้นจึงไม่อาจทำอะไรลุล่วงได้

คนนะห้ามได้ แต่หากมีใครมุ่งหวังแต่จะเอาชีวิตของเซียวเฉวียน เขาก็จะคิดหาทางอื่นอย่างแน่นอน ไม่บรรลุเป้าหมายก็ไม่ยอมเลิกละ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง องค์หญิงต้าถงคงอยู่ในวังต่อไปอีกไม่ได้แล้ว

เว้นแต่เซียวเฉวียนจะยอมสารภาพอย่างกล้าหาญว่าองค์หญิงต้าถงยังมีชีวิตอยู่

แต่ถ้าทำเช่นนี้ โทษหลอกลวงเบื้องสูงของเซียวเฉวียนก็เป็นอันยืนยันแน่นอน

พวกหัวโบราณก็จะดิ้นรนให้องค์จักรพรรดิลงโทษเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนก็ไม่อาจรอดพ้นจากภัยพิบัติได้เช่นกัน

ทั้งหมดที่เฉวียนซานกล่าวมานี้ เซียวเฉวียนก็คำนึงถึงอยู้แล้ว แต่เซียวเฉวียนไม่ได้กังวล

เซียวเฉวียนกล่าวเรียบๆ ไม่เป็นไร เจ้าไปเถอะ"

ได้ยินปั๊บ เฉวียนซานก็โค้งคำนับและถอยออกไป

ดวงตาของเซียวเฉวียนดูเฉยๆ

อย่าว่าแต่มีการเฝ้าคุ้มครองของฉินเซิ่ง ไม่มีใครสามารถแอบเข้าไปในวังได้ ถึงจะมีใครแอบเข้าไปในวังและเห็นกะตาว่าองค์หญิงต้าถงอยู่ในตำหนักของเม่ยซี เซียวเฉวียนก็ไม่กังวล

ไม่นานมานี้ องค์จักรพรรดิได้ทรงพูดโกหกในตำหนักใหญ่เพื่อแก้ต่างให้เซียวเฉวียนและเม่ยซี

เหล่าอำมาตย์ก็พอจะคิดได้ว่า หากองค์จักรพรรดิได้ทรงพูดโกหกเพื่อเซียวเฉวียนได้ พระองค์จะทรงพูดโกหกให้เป็นครั้งที่สองก็ได้

หากองค์จักรพรรดิทรงบอกว่า การปกปิดความมีชีวิตขององค์หญิงต้าถงเป็นเจตนาของพระองค์เอง อำมาตย์เหล่านี้ก็ทำอะไรกับเซียวเฉวียนไม่ได้

เพราะองค์หญิงต้าถงก็อาศัยอยู่ในพระราชวังจริง แถมยังอาศัยอยู่ในตำหนักของนางสนมคนโปรดขององค์จักรพรรดิซะด้วย

อำมาตย์ที่จะอาศัยเรื่องนี้ก่อความวุ่นวาย เกรงว่าจะต้องเอาตัวเองถลำเข้าไปอยู่ในห้วงภัยพิบัติไร้วันหวนคืน จะทำอะไรต้องคิดสามตลบให้รอบคอบก่อนที่จะลงมืออย่างแน่นอน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ขอเพียงองค์หญิงต้าถงอาศัยอยู่ในพระราชวังไปตลอด ถึงพวกเขาจะเห็นองค์หญิงต้าถงกับตาตัวเอง พวกเขาก็ไม่กล้าเอาเรื่องนี้ไปก่อเหตุ

พวกเขาก็กลัวเซียวเฉวียนจะย้อนเล่นงานกลับได้

มือของอำมาตย์ยื่นเข้าไปยุ่งถึงเรื่องในวังหลังขององค์จักรพรรดิ ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะจะบอกให้

หากองค์จักรพรรดิสืบสาวเอาเรื่องขึ้นมา โทษฐานแอบแฝงเจตนาไม่ซื่อ คงหนีไม่พ้นแน่ๆ

ไม่ใช่หรือ อยู่ดีๆ มาสืบเรื่องวังหลังขององค์จักรพรรดิ ไม่ใช่แอบแฝงเจตนาไม่ซื่อแล้วจะเป็นอะไรได้

ในทุกราชวงศ์ทุกรัชกาลมีกฎระเบียบตราไว้อย่างชัดเจน ราชสำนักด้านหน้ากับราชวังหลังแยกแยะอย่างชัดแจ้งชัดเจน ราชาถือมากเป็นพิเศษว่าราชสำนักด้านหน้ากับวังหลังจะมีการสมรู้ร่วมคิดกัน

หากข้อกล่าวหาดังกล่าวถูกตราลงมา มันต้องประหารทั้งเก้าชั่วโคตร

เพื่อโค่นเซียวเฉวียน ต้องเอาชีวิตของเก้าชั่วโคตรมาเสี่ยง มันไม่คุ้มอย่างยิ่ง

นอกจากนี้ ถึงจะเอาชีวิตเก้าชั่วโคตรไปเสี่ยง ก็ใช่ว่าจะโค่นเซียวเฉวียนลงได้อย่างแน่นอนเสมอไป

หากไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย ใครจะกล้ากระทำอย่างหุนหันพลันแล่น ?