บทที่ 1596 ไม่น่าเชื่อ

เกิดความเงียบอันไร้สิ้นสุด

เมื่อเห็นว่าราชินีไม่เอ่ยสิ่งใดเป็นเวลานาน เซียวเฉวียนจึงพูดว่า “ทำไมหรือเสด็จแม่? ท่านกล้าทำแต่ไม่กล้าพูดหรือ?”

“จริงๆ แล้วถึงแม้ว่าท่านจะไม่บอก แต่ข้าก็สามารถเดาเหตุผลได้”

อำนาจกษัตริย์ตกไปอยู่ในมือนาง นอกจากเป็นนางที่ขัดขวางแล้ว ยังมีเหตุผลอะไรอีก?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ราชินีก็ยิ้มเยาะและกล่าวว่า “เขาช่างมากเล่ห์จริงๆ”

หลังจาก นางก็เจรจาเงื่อนไขกับเซียวเฉวียนโดยตรง “เซียวเฉวียน เจ้าแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ดีอย่างไร? มันย่อมดีสำหรับเจ้าและข้า”

ความหมายคือถ้าเจ้าไม่ให้ความร่วมมือก็อย่าตำหนิข้าที่หยาบคาย

เดิมที นี่เป็นเรื่องของซินเจียง และไม่ว่าราชินีจะพยายามหนักแค่ไหน เซียวเฉวียนก็ไม่มีเจตนาที่จะเข้าไปแทรกแซง

แต่ได้ชัดว่าราชินีมีบางอย่างอยู่ในมือของเซียวเฉวียน และต้องการขอร้องเซียวเฉวียน แต่นางไม่แสดงท่าทีว่าจะขอความช่วยเหลือ ดังนั้นนางจึงขู่เซียวเฉวียนแทน

เซียวเฉวียนทนคนแบบนี้ไม่ได้มากที่สุด แม้ว่านางจะเป็นแม่ยายของเขา แต่เขาไม่อยากให้นางมีชีวิตที่สะดวกสบาย

เซียวเฉวียนเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า “โอ้? ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าเลยใช่ไหม? ถ้าข้าปฏิเสธเล่า?”

ท่านสามารถทำอะไรกับข้าได้บ้าง?

ท่านอยู่ห่างไกลถึงซินเจียง ขณะที่ข้าอยู่ในต้าเว่ย เป็นไปได้ไหมที่ท่านจะมาสังหารข้าถึงเมืองหลวงเหมือนนักปราชญ์?

ท่านลืมไปเร็วมากหรือว่าหมิงเจ๋อลูกชายคนโปรดของท่านล้มลงมาถึงจุดนี้ นั่นเพราะเขามุ่งเป้ามาที่ข้า?

ท่านช่างลืมเร็วยิ่งนัก ว่าเพราะนักปราชญ์มุ่งเป้ามาที่ข้า จากนั้นสำนักหมิงเซียนจึงล่มสลาย ภูเขาหมิงเซียนถูกทำลาย และตัวเขาเองก็กลายเป็นที่ต้องการตัวทั่วทั้งซินเจียง?

หรือท่านเก่งกว่าสองคนนี้ และแน่ใจว่าสามารถสังหารข้าได้?

ถ้าไม่ ก็อย่าฝันเลย!

ความจริงที่ว่านางสามารถพูดเรื่องดังกล่าวกับเซียวเฉวียนได้ นี่พิสูจน์ว่านางไม่ได้ถือว่าเซียวเฉวียนเป็นเขยของนางเลย

เมื่อเป็นเช่นนี้ เซียวเฉวียนย่อมไม่สุภาพกับนางอีกต่อไป

หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่องค์หญิง เขาก็ไม่อยากเรียกนางว่าแม่ด้วยซ้ำ ไม่ต้องการกล่าวสิ่งใดกับนางให้มากความเลย

ราชินีเยาะเย้ยแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นก็รอดูเถิด อย่าเสียใจทีหลังเล่า!”

หลังจากพูดเช่นนั้น ราชินีก็รีบตัดการสื่อสารกับเซียวเฉวียน

คำพูดที่รุนแรงได้ผลหรือไม่?

ไร้สาระ!

มีหลายคนที่ต้องการให้เซียวเฉวียนเสียใจ แต่ท้ายที่สุด เซียวเฉวียนก็ไม่เคยเสียใจเลย อีกทั้งหญ้าบนหลุมศพของพวกเขาก็สูงขึ้นมาด้วย

พูดตามตรง ราชินีเป็นเพียงคนเดียวที่เซียวเฉวียนไม่อยากเผชิญหน้ากับนาง

เขาไม่อยากให้องค์หญิงต้องเสียใจกับเรื่องนี้

ดังนั้น อย่างที่บอกไป ตอนนี้เซียวเฉวียนเพียงแค่โกรธราชินี อันที่จริง การที่นางก่อปัญหาในซินเจียงไม่ใช่เรื่องของเซียวเฉวียน

ตราบใดที่นางไม่เพ่งเล็งเซียวเฉวียน และไม่แตะต้องผลกำไรของเซียวเฉวียน

แต่ราชินีไม่คิดเช่นนั้น นางรู้สึกว่าตั้งแต่เซียวเฉวียนพูดเช่นนั้น นั่นหมายความว่าเซียวเฉวียนไม่เต็มใจที่จะร่วมมือกับนาง และไม่ช้าก็เร็วเขาจะเปิดเผยคำสั่งและเปิดโปงอาชญากรรมของนาง

ตอนนี้ราชินีไม่รู้ว่ากษัตริย์เพียงบอกกล่าวต่อเซียวเฉวียนด้วยวาจาเกี่ยวกับคำสั่งเสีย หรือมอบสำเนาคำสั่งเสียอีกฉบับแก่เซียวเฉวียน?

เมื่อครู่ราชินีต้องการถามเซียวเฉวียน แต่เมื่อได้ยินท่าทีของคำพูดของเขา ราชินีก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะถามอะไรจากเขา

ดังนั้น นับตั้งแต่วินาทีที่เซียวเฉวียนแสดงความไม่เต็มใจที่จะร่วมมือกับราชินี นางก็ต้องการฆาตกรเซียวเฉวียนแล้ว

ในสายตาของราชินี ยามนี้ไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่ทราบที่อยู่ขององค์หญิง แต่เมื่อเซียวเฉวียนตายเรื่องนี้ก็จบ แค่แกล้งทำเป็นว่าองค์หญิงไม่เคยแต่งงานกับเซียวเฉวียน และปฏิบัติเหมือนนางเป็นบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง

ตราบใดที่เซียวเฉวียนสิ้นชีพ ราชินีก็จะสามารถครองอำนาจกษัตริย์ได้นานที่สุดและปกป้องหมิงเจ๋อได้

แม้ว่าองค์หญิงจะกลับมาหลังจากนั้น ทว่าเมื่อนางทราบว่าเซียวเฉวียนตายแล้ว ซึ่งไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานเท่าใด ทว่าเมื่อถึงเวลานั้น ความรักขององค์หญิงที่มีต่อเซียวเฉวียนก็อาจจะจางหายไป และนางจะไม่เสียใจเพราะการตายของเซียวเฉวียน ไม่ต้องพูดถึงการตำหนิราชินีที่ทำให้เซียวเฉวียนเสียชีวิตเลย