บทที่ 1604 หมกมุ่นที่สุด

พูดออกมาเช่นนี้ได้อย่างไร?

มีชาวบ้านจำนวนมากเห็นมากับตา เซียวเฉวียนไม่ทักทายสาวใช้ผู้หญิง แต่ทักทายสาวใช้ผู้ชาย

พวกเขาสังเกตอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ไม่เห็นสาวใช้ในจวนเซียวแม้แต่ผู้เดียว

ในสายตาของพวกเขา จวนเซียวก็เหมือนกับวัดแห่งหนึ่ง

หลังจากพูดเรื่องดังกล่าวออกไป ชาวบ้านที่อาศัยอยู่รอบจวนเซียวก็พากันครุ่นคิด หลังจากจวนเซียวประสบกับเหตุการณ์น่าตกใจอย่างการลอบสังหาร นอกจากเสวี่ยเยี่ยนกับเสี่ยวเซียนชิว พวกเขาก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงปรากฏตัวในจวนเซียวอีกเลย

ดังนั้นเมื่อเกิดเหตุการณ์คล้ายคลึงกันขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนจึงคิดว่าเซียวเฉวียนนั้นไม่ชอบผู้หญิงจริงๆ

หลังจากนั้นอีกครึ่งวัน ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองหลวง

เรื่องดังกล่าวจึงถึงหูของเซียวเฉวียนเป็นธรรมชาติ

ความสามารถในการกำหมัดชกลมของชาวต้าเว่ยนั้นยอดเยี่ยม มันทำให้เซียวเฉวียนแทบหัวเราะออกมาทั้งน้ำตาจริงๆ

มันสอดคล้องกับเรื่องตลกบนอินเทอร์เน็ตยุคสมัยปัจจุบัน จินตนาการของคนกลุ่มหนึ่งนั้นยิ่งใหญ่เกินคำบรรยาย พวกเขาสามารถเขียนบทความให้คุณได้หลายหมื่นคำ

เผชิญหน้ากับเรื่องดังกล่าว เซียวเฉวียนแก้ปัญหาด้วยการใช้ชีวิตตามปกติ ชาวบ้านอยากจะลืออย่างไรก็ปล่อยให้พวกเขาลือไป ทำตามที่พวกเขาต้องการ หลังจากความกระตือรือร้นหมดลงแล้ว เรื่องราวก็จะค่อยๆ เงียบหายไปเอง

แต่สิ่งที่เซียวเฉวียนคิดไม่ถึงก็คือ สำหรับเรื่องนี้ ประชาชนกลับกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ผ่านไปแล้วสองวัน เวลานี้ไม่เพียงแต่ไม่บรรเทาลงเท่านั้น แต่มันยังทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นไปอีก

ชาวบ้านบางคนถึงกับแม่สื่อมาเป็นคนช่วยเพื่อพูดคุยกับเซียวเฉวียนในเรื่องการแต่งงาน

กล่าวถึงลูกสาวของตระกูลต่างๆ ที่ร่ำรวย พวกนางมีความอ่อนโยน งดงาม เหมาะสมกับเซียวเฉวียน

นอกจากนี้ยังมีลูกสาวของอีกหลายตระกูลที่เชี่ยวชาญในเรื่องของดนตรี หมากรุก อักษรวิจิตร และภาพวาด พวกนางเหล่านั้นเหมาะสมกับเซียวเฉวียนราวกับเป็นคู่ที่สวรรค์สร้าง

สรุปก็คือ เพื่อเกลี้ยกล่อมหัวใจของเซียวเฉวียน แม่สื่อใช้คำพูดมากมายเพื่อยกยอเซียวเฉวียนในการจับคู่

แม้ว่าประตูจวนเซียวจะไม่เคยเปิดรับนางเข้ามา แต่นางก็ยังคงรออยู่หน้าประตูต่อไป ยืนอยู่หน้าประตูจวนเซียวอย่างมีความสุขพร้อมกับตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

การกระทำเหล่านี้ ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่เซียวเฉวียนคาดไม่ถึง

เซียวเฉวียนรู้สึกตกใจถึงขั้นไม่กล้าออกไปประตูหลักของจวนเซียวอย่างเปิดเผย

เขามีอายุ 27 ปีในยุคปัจจุบัน ไม่เคยถูกบังคับให้แต่งงานมาก่อน ไม่คิดว่าเมื่อมาถึงต้าเว่ย เขาจะได้สัมผัสกับความรู้สึกอันขมขื่นที่ถูกบังคับให้แต่งงาน

ในยุคปัจจุบัน เพื่อนของเซียวเฉวียนเล่าให้ฟังว่าถูกพ่อแม่และญาติบีบบังคับให้แต่งงาน มันช่างเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งนัก แต่เซียวเฉวียนในตอนนั้นกลับคิดว่าพวกเขาพูดจาเกินจริงและน่าตลกสิ้นดี

แม่สื่อที่อยู่ด้านนอกในเวลานี้มันก็เปรียบเสมือนพ่อแม่และญาติพี่น้องที่คอยบังคับให้แต่งงานงั้นหรือ?

ในฐานะที่เซียวเฉวียนอยู่ในสถานการณ์เดียวกับพวกเขา เวลานี้เขารู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของการบังคับให้แต่งงานได้อย่างชัดเจน

แม่สื่อที่อยู่ด้านนอกมาตะโกนอยู่หน้าจวนเซียวติดต่อกันสองสามวันจนเสียงของพวกนางแหบแห้ง ตามเหตุผลแล้ว วันที่สามก็ไม่น่าจะมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก จวนเซียวน่าจะกลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้ง

แต่ด้วยความพากเพียรของชาวบ้าน แม่สื่อผู้นี้ไม่เพียงแต่จะไม่หยุดตะโกนเท่านั้น นางยังไปหาแม่สื่อมาเพิ่มอีกหนึ่งคน

สรุปก็คือ เหตุการณ์ครั้งนี้จะหยุดลงไม่ได้ ชาวบ้านต้องการทำให้เซียวเฉวียนรู้ว่าพวกเขาให้ความสำคัญและเป็นห่วงเซียวเฉวียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มากแค่ไหน

และอยากให้เซียวเฉวียนรู้ว่า มีผู้หญิงมากมายที่ต้องการแต่งงานกับเซียวเฉวียน อยากให้เซียวเฉวียนรู้ว่าเขาความต้องการในหมู่ของหญิงสาว และห้ามยอมแพ้กับตัวเองเด็ดขาด

บ้าที่สุด!

ชาวบ้านกระตือรือร้นถึงเพียงนี้ เซียวเฉวียนยากที่จะทำใจยอมรับมันจริงๆ

เหตุการณ์ครั้งนี้สร้างความวุ่นวายให้กับเมืองหลวงเป็นอย่างมาก อาจกล่าวได้ว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เด็กสาวหลายคนที่กำลังรอการแต่งงานยังคงเชื่อคำโกหกของแม่สื่อ แต่งตัวงดงามเพื่อเดินผ่านหน้าประตูของจวนเซียว ผู้หญิงเหล่านั้นน่าจะมีจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของเมืองหลวง พวกนางอยากพบกับเซียวเฉวียนเพื่อหวังว่าอาจจะได้โอกาสอะไรบางอย่าง......

บางทีหากพวกนางโชคดี เซียวเฉวียนตกหลุมรักพวกนาง ได้แต่งเข้ามาอยู่ในจวนเซียวในฐานะนายหญิง

ฮูหยินของราชครู ฮูหยินของประมุขแห่งชิงหยวน มีใครบ้างที่ไม่ต้องการเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เช่นนี้?

ต่อให้ไม่มีเกียรติยศเหล่านี้ เพียงแค่ความสามารถและรูปลักษณ์ของเซียวเฉวียนมันก็ทำให้ผู้หญิงมากมายใจสั่นตั้งแต่แรกพบ และตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว