บทที่ 1606 ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์

ล้อเล่นอะไรกัน เมื่อแม่สื่อเห็นบรรพชนน้อยที่ตั้งใจมาทำลายชื่อเสียง ก็รีบหนีไปทันทีรอให้ถูกหักเหลี่ยมเฉือนคมอย่างนั้นหรือ?

"แค่ต้องวิ่งเร็ว โลกก็ยังสวยงาม!"

เมื่อชาวบ้านเห็นแม่สื่อหนีไป พวกเขาก็รู้ว่าไม่มีอะไรให้ดูแล้ว

บวกกับคำพูดของเสวียนอวี๋ที่ฟังดูมีเหตุผล พวกเขาก็รู้ว่าพวกเขามายืนอยู่หน้าประตูจวนของตระกูลเซียวเพื่อสร้างความวุ่นวายเป็นเวลาหลายวันแล้ว พูดตามตรง ถ้าคนอื่นมายืนอยู่หน้าบ้านพวกเขาแบบนี้ พวกเขาคงจะโกรธแล้ว

เห็นดีเห็นงามด้วย ชาวบ้านต่างพากันจากไป

การเจรจากับแม่สื่อครั้งนี้ เสวียนอวี๋ก็ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ ประสบความสำเร็จในการชักชวนผู้สร้างเสียงรบกวนออกไป

ประสบความสำเร็จครั้งแรก ก็พบกับชัยชนะครั้งใหญ่ เสวียนอวี๋รู้สึกดีใจ

เขาพุ่งทะลุผ่านประตูจวนเซียวเข้าไปหาเซียวเฉวียนอย่างภาคภูมิใจ “ลุงเซียว ว่าไง ท่านพอใจไหม?”

พอใจ ค่อนข้างพอใจ

เซียวเฉวียนยิ้มจาง ๆ และพูดว่า "อืม ใช้ได้"

เลี้ยงทหารเป็นเวลาพันวันเพื่อใช้พวกเขาในเวลาเดียว อาหารรสเลิศของโรงเตี๊ยมหอปี๋เซิง ไม่ได้เสียเปล่า

ได้รับคำชมเชยจากเซียวเฉวียน เสวียนอวี๋รู้สึกหวานราวกับได้กินน้ำผึ้ง

จวนเซียวก็กลับมาสงบสุข ผู้คนในจวนเซียวก็เริ่มมีชีวิตที่สงบสุขได้ในที่สุด

ในกระท่อมร้างแห่งหนึ่งในเมืองหลวง มีชายร่างใหญ่สามคน สองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้เก่าๆ คนหนึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น

ชายที่กำลังคุกเข่าอยู่นั้นพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “หัวหน้า ครั้งนี้เป็นความผิดของข้า แล้วแต่หัวหน้าจะลงโทษ”

คนที่มาขอโทษคือคนที่ยุยงให้เฉินเหยาไปก่อเรื่องวุ่นวายที่จวนเซียว เขาเป็นองครักษ์ลับจากซินเจียง ชื่ออากุ่ย

อากุ่ยเป็นคนฆ่าหลินเฉิง

เขาตั้งใจจะโยนศพของหลินเฉิงเข้าไปในห้องสมุดชิงหยวน แบบนี้ถ้ามีคนพบศพของหลินเฉิงในห้องสมุดชิงหยวน เซียวเฉวียนก็จะไม่สามารถหลุดพ้นจากข้อกล่าวหาได้

แต่วันนั้น เขาเพิ่งแบกศพของหลินเฉิงออกมาจากห้องได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่รีบเร่งเข้ามา

ตกใจ อากุ่ยทำได้เพียงเลือกที่จะรีบหนีออกจากจวนของหลินเฉิง

แต่จวนของหลินเฉิงใหญ่และเข้มงวดมาก บวกกับอากุ่ยไม่คุ้นเคยกับจวนของหลินเฉิง ตกใจ อากุ่ยก็สับสน เดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเดินมาทางสวนดอกไม้

เดิมที อากุ่ยตั้งใจจะปีนกำแพงออกไป แต่เขาได้ยินเสียงตะโกนจากระยะไกลว่า “อะไรน่ะ!”

อากุ่ยคิดว่าตัวเองถูกเปิดเผยแล้ว ในสถานการณ์ที่คับขันเช่นนี้ ถ้ายังแบกศพอยู่ แน่นอนจะต้องหนีไม่ทัน

ดังนั้น ในขณะที่คนยังไม่ทันมาถึง อากุ่ยก็โยนหลินเฉิงลงไปในสระ

หลังหนีออกไปแล้ว อากุ่ยยังยืนฟังเสียงการเคลื่อนไหวข้างในอยู่พักหนึ่ง พบว่ามีคนตามมาจริงๆ มองหาไปรอบๆ ไม่เห็นอะไรเลยก็ไปลาดตระเวนต่อ

ตอนนั้น อากุ่ยมีโอกาสที่จะไปเอาศพของหลินเฉิงขึ้นมาส่งไปที่ห้องสมุดชิงหยวน

แต่ศพที่โดนน้ำแล้ว ร่องรอยมันชัดเจนเกินไป เห็นได้ชัดเลยว่าถูกย้ายมาจากที่เกิดเหตุอื่น

ถ้าอย่างนั้น เป้าหมายในการใส่ร้ายเซียวเฉวียนใส่ร้ายห้องสมุดชิงหยวน ก็จะชัดเจนเกินไป

อากุ่ยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วตัดสินใจว่า สู้เอาแผนเดิมมาใช้ดีกว่า ใช้ประโยชน์จากความตายของหลินเฉิงและหลินฟ่าง ยุยงให้เฉินเหยาไปก่อเรื่องวุ่นวายที่จวนเซียว

เผื่อจะทำให้เซียวเฉวียนตกอยู่ในความยากลำบาก และมีโอกาสได้รับผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

แน่นอนว่าพวกเขาได้ซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวงมาเป็นเวลานานแล้ว พวกเขามีความรู้เกี่ยวกับเซียวเฉวียนบ้าง

ตามความเข้าใจของอากุ่ยที่มีต่อเซียวเฉวียน เขารู้ดีว่าใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เพื่อทำลายเซียวเฉวียนโอกาสเป็นไปได้น้อยมาก

เขาทำแบบนี้ก็แค่ด้วยทัศนคติที่จะลองดูสักหน่อย

ไม่คิดว่า ก็เป็นอย่างที่คาดไว้ เซียวเฉวียนสามารถคลี่คลายสถานการณ์วุ่นวายครั้งนี้ได้เพียงไม่กี่คำ

นอกจากนี้ สถานการณ์ยังพัฒนาไปในทิศทางที่ย่ำแย่ลง เซียวเฉวียนได้ส่งคนไปสอบสวนสาเหตุการตายของหลินเฉิงอย่างลับๆ

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เซียวเฉวียนต้องการรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเขา