บทที่ 1649 ส่งข่าวออกไป

ไม่ต้องถามอะไรให้มากความหรอก เซียวเฉวียนเองก็รู้อยู่เต็มอกว่าไป๋ฉี่ต้องแอบออกจากวังมาแล้ว

เซียวเฉวียนคิดว่าไป๋ฉี่ต้องคงจะต่อว่าเจ้าครองนครไปแล้ว แต่ผิดจากที่คาด ไป๋ฉี่กลับพูดว่า “นายท่าน นักปราชญ์ได้มาถึงที่พระราชวังแล้ว”

ว่ายังไงนะ?

เขามาที่ต้าเว่ยงั้นรึ?

แถมยังจะมาที่รัฐไทโจวอีก?

การปรากฎตัวในพระราชวังแห่งรัฐไทโจว ต่อให้เซียวเฉวียนใช้พระบาทาคิดก็พอจะนึกออกว่านักปราชญ์ต้องการทำอะไร

ต้องยอมรับว่าข้อมูลของนักปราบญ์นั้นถูกต้องแม่นยำจริงๆ

การกบฎของเจ้าครองนครนั้นเป็นความลับสุดยอด แต่นักปราชญ์ก็ยังสามารถร่วงรู้ได้

เป็นไปได้ว่าพลังของนักปราชญ์นั้นเจาะลึกเข้าไปในราชวงศ์ต้าเว่ยได้!

เซียวเฉวียนหรี่ตาลงด้วยความฉงนใจ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ข้าเข้าใจแล้ว อย่าให้พวกนั้นพบเจอเจ้าหรือหากถูกจับได้ เจ้าก็ต้องรีบถอนตัวโดยเร็ว!”

“รับทราบนายท่าน” ไป๋ฉี่ตอบ

เซียวเฉวียนพูดออกไป “อือ กลับไปได้แล้ว ระวังตัวให้ดีๆล่ะ!”

“รับทราบนายท่าน ”

ครานี้เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะสั่งสอนไป๋ฉี่ “ไป๋ฉี่ ข้าเคยสอนเจ้าว่ายังไง จำไม่ได้รึ?”

ด้านไป๋ฉี่ก็ตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตระหนักได้ว่าเซียวเฉวียนพูดถึงอะไรและรีบเปลี่ยนคำพูด “ครับ ท่านเซียว”

เซียวเฉวียนถึงตอบกลับไปด้วยความพอใจ “อืม ไปได้ละ”

พระราชวังศ์แห่งรัฐไทโจวคอยจับตาดูไป๋ฉี่อยู่ตลอด แม้เซียวเฉวียนจะไม่เคยไปที่นั่นแต่ก็พอนึกออกว่าอันตรายมากขนาดไหน

ถ้าไป๋ฉี่ออกมานานเกินไปก็อาจจะถูกจับได้

ยิ่งเมื่อได้รู้ว่านักปราชญ์มาถึงรัฐไทโจวแล้ว เซียวเฉวียนยิ่งคิดว่าต้องใช้เวลาพักสักหน่อย

แต่ไม่ใช่ตอนนี้

ตอนนี้เว่ยอี้หรานไม่ได้อยู่ที่วังไทโจว ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ถ้าเขาทำอะไรบุ่มบ่าม ต่อให้เป็นถึงเจ้าครองนครก็ไม่สามารถเห็นตัวนักปราชญ์ได้ง่ายๆ

หากต้องการจะทำสัญญาร่วมกับเจ้าครองนคร นักปราชญ์เกรงว่าจะต้องใช้ความคิดกว่านี้

เพราะงั้นในระยะเวลาสั้นนี้นักปราชญ์จะไม่ไปจากต้าเว่ยเด็ดขาด

แต่อย่างไรเสีย เซียวเฉวียนก็อยากรู้มากว่านักปราชญ์จะทำอย่างไรเพื่อได้ร่วมทำสัญญากับเจ้าครองนคร

ในขณะนั้นเองเจินห่าวที่พึ่งกลับมาจากข้างนอก เห็นเซียวเฉวียนกำลังใช้ความคิด ก็ไม่กล้าที่จะรบกวน เพียงแค่นั่งเป็นเพื่อนข้างๆ

แต่อันที่จริงตอนที่เจินห่าวเปิดประตู เซียวเฉวียนก็รู้ทันทีว่าเขากลับมา เซียวเฉวียนถามด้วยเสียงราบเรียบ “ตอนนี้สถานการณ์ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง?”

วันนี้ตั้งแต่เช้าจรดเย็น คนของเว่ยอี้หรานก็เพิ่มขึ้นอย่างน่าประหลาด ทั้งด้านในและด้านนอกวัง

ที่แม้แต่องครักษ์ของราชวังก็ยังถูกแทนที่ด้วยคนของเว่ยอี้หราน เห็นได้ชัดว่าวังรัฐมู่อวิ๋นมีส่วนสำคัญในการวางแผนครั้งนี้ เจ้าครองนครไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร เขาทำได้เพียงในส่วนที่ทำได้เพื่อช่วยพระราชวังแก้ปัญหา

พูดซะน่าฟังยิ่งกว่าบทเพลง

แต่ความจริงแล้วก็แค่จะใช้โอกาสนี้ควบคุมพระราชวังทั้งหมด เพื่อไม่ให้คนของวังเข้าออกได้

แต่ที่พูดมาขนาดนี้ก็แปลว่าพวกเขาได้เตรียมการไว้หมดแล้ว

และคำตอบคือใช่

คนของเว่ยอี้หรานใช้ประโยชน์จากเจินห่าวเพื่อเข้าไปด้านใน ใช้โอกาสที่ฟ้ามืดเข้าย่องเข้าไปในโกดังของพระราชวัง เตรียมเมล็ดพืชทั้งหมด

ระหว่างที่อยู่ในนั้น พวกเขาก็ถือโอกาสสำรวจพระราชสวังทั้งหมด

หลังที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์และพืชผลทั้งหมดจากกองทหารรัฐมู่อวิ๋นได้แล้ว ปกติก็คงจะซ่อนตัวอยู่ในโกดัง

โกดังนี้สร้างขึ้นในชั้นใต้ดิน

เหตุผลที่สร้างไว้ที่นี่ ก็เพราะหนึ่งคือสะดวกต่อการจัดเก็บ สองก็เพื่อป้องกันไม่ให้โจรลักลอบเข้ามาขโมยหรือทำลาย

เรื่องของโกดังไม่ใช่ความลับสำหรับคนในพระราชวัง

หากคนของเว่ยอี้หรานต้องการจะสืบก็ไม่ใช่เรื่องยาก

เมื่อเซียวเฉวียนถามคำถามนี้ขึ้น ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอก