บทที่ 1708 ชีวิตไม่นานก็มอดม้วย

ไม่คาดคิดว่ากำแพงเมืองนี้จะพังทลายลงมาจริงๆ

ในวินาทีถัดมา กำแพงได้พังทลายลง!

ทันใดนั้นฝุ่นและผงละอองก็พวยพุ่งขึ้นมา ทำให้ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นทั้งจามทั้งสำลักฝุ่น

กองทัพซินเจียงถูกซากปรักหักพังของกำแพงหล่นทับใส่จนเสียชีวิต

กองทัพต้าเว่ยไม่ได้อยู่บริเวณนั้น พวกเขาจึงโชคดีที่ไม่โดนทับตายไปด้วย

เมื่อกำแพงพังทลายลงก็เท่ากับเปิดช่องว่างขึ้น

สำหรับกองทัพต้าเว่ย ไม่ว่าประตูจะเปิดหรือปิด มันก็ไม่ได้สำคัญแล้ว

พวกเขาสามารถผ่านเข้าไปได้

นี้ถ้ารู้เร็วกว่านี้ว่ากำแพงเมืองไม่ได้มั่นคง เซียวเฉวียนไม่เข้าไปข้างในได้แล้วงั้นหรือ?

ใครจะไปคิดว่ามีเพียงประตูเมืองที่แข็งแกร่ง แต่กำแพงกลับไม่มั่นคงเช่นนี้เล่า?

ช่างเป็นความผิดพลาดที่ไม่ควรเกิดขึ้น

การพังทลายของกำแพงเมืองทำให้กองทัพซินเจียงตื่นตระหนก

แม่ทัพของซินเจียงหยุดจัดการกับเหมิงเอ้า ละดมไพร่พลของเขาไปป้องกันช่องว่างไม่ให้กองทัพต้าเว่ยเข้ามาข้างใน

ในอีกด้านหนึ่ง กองทัพซินเจียงก็ระดมยิงธนูอย่างไม่หยุดยั้ง

แต่มีเซี่ยวเฟิงคอยสนับสนุน ไม่ว่ากองทัพซินเจียงจะระดมยิงธนูมามากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่สามารถโจมตีเหมิงเอ้าได้ อย่างมากก็แค่ชะลอการเปิดประตูของเหมิงเอ้า

การพังทลายของกำแพงเมืองทำให้นักปราชณ์ตกตะลึง หัวใจของเขาหล่นไปที่ตาตุ่ม เมื่อกำแพงทลายลงแล้ว มันยากที่จะปิดกั้นกองทัพต้าเว่ยที่ประตูเมือง!

มีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำได้ ทันใดนั้นนักปราชณ์พูดขึ้นเสียงดัง “รีบไปเอาน้ำมันมาเทแล้วจุดไฟซะ”

มีเพียงการจุดไฟที่กำแพงเมืองเท่านั้นที่จะป้องกันไม่ให้กองทัพต้าเว่ยเข้าไปได้

ส่วนจะต้านกองทัพต้าเว่ยได้นานแค่ไหนนั้น ขึ้นอยู่กับประสงค์ของพระเจ้า

ตอนนี้ต้องจุดไฟ

เมื่อเป็นเช่นนี้ แม่ทัพแห่งซินเจียงก็รีบสั่งให้กองทัพซินเจียงปฏิบัติตาม

ในเวลาเพียงครึ่งถ้วยชา กองทัพซินเจียงจุดไฟได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

ขณะนี้ไฟได้ปิดกั้นกองทัพต้าเว่ยไว้เรียบร้อยเเล้ว

ดวงตาของเหล่าทหารในกองทัพต้าเว่ยจากที่เต็มไปด้วยแรงแห่งความมุ่งมั่น กลับมอดม้วยลง ความหวังที่จะเข้าไปในเมืองค่อยๆสลายหายไป

ไฟเริ่มลุกโชนขึ้น ไม่รู้ว่าจะคงอยู่ได้นานเพียงใด

กองทัพซินเจียงมีแผนของเขา และกองทัพต้าเว่ยก็แผนเช่นกัน

ในเวลานี้ หอคอยได้กลายเป็นทะเลเพลิงไปแล้ว และไม่มีใครในกองทัพซินเจียงที่ยังคงเทน้ำมัน หรือหาน้ำมาดับไฟ

ตอนนี้กองทัพต้าเว่ย ประจำการอยู่ไม่ไกลจากกำแพงเมือง

เมื่อมองดูไปยังเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ด้านหน้า จู่ๆ แม่ทัพต้าเว่ยก็เกิดความคิดขึ้นมา

เขาสั่ง "เหล่าพี่น้อง! เตรียมต่อสู้!"

ต่อให้เปลวเพลิงจะลุกโชนท่วมหัว แต่ก็ไม่สามารถหยุกลูกกระสุนได้เป็นแน่!

ใช่แล้ว!

ข้ามกำแพงไฟ กองทัพต้าเว่ยสามารถเอาชนะกองทัพซินเจียงได้อย่างแน่นอน!

แล้วหาโอกาสใช้โล่ป้องกันไฟในขณะที่ข้ามกำแพง กองทัพต้าเว่ยจะตีเมืองได้สำเร็จ

ตราบใดที่เราเข้าเมืองได้ทุกอย่างจะเป็นเรื่องง่าย

จากนั้น กองทัพต้าเว่ยก็เริ่มแบ่งงานกัน บางคนยืดหยัดอยู่ด้านหน้าพร้อมโล่ป้องกันไม่ให้ธนูของกองทัพซินเจียงยิงโดนตัว

ด้านหลังโล่มีเหล่าทหารที่ยืนอยู่อย่างเป็นระเบียบ

ปืนในมือของพวกเขามุ่งเป้าไปที่กองทัพซินเจียง พวกเขาแต่ละคนได้เริ่มลงมือยิงเสียงดัง "ปัง! ปัง! ปัง!"

กองทัพซินเจียงไม่คาดคิดว่ากองทัพต้าเว่ยจะลงมือไวถึงเพียงนี้

ทันทีที่กำแพงพังทลายลง พวกเขาก็พร้อมที่จะสู้รบต่อทันที

เมื่อไม่ระมัดระวังให้ดี กองทัพซินเจียงก็จะสูญเสียกำลังพลไปจำนวนมาก

หลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น กองทัพซินเจียงก็ตอบสนองกลับอย่างรวดเร็ว

จะสามารถต้านทานไว้ได้นานสักแค่ไหนกัน?

ช่องว่างนี้จะต้องได้รับการปกป้องและป้องกัน

เนื่องจากมีการเพิ่มกำลังกองทัพต้าเว่ยนอกเมือง และกองกำลังส่วนใหญ่ของกองทัพซินเจียงอยู่ด้านหลังเปลวเพลิง

ทหารส่วนหนึ่งยังคงเฝ้าอยู่ที่ประตูเมืองต่อไป

หากประเมินจากสถานการณ์แล้ว เหมิงเอ้าไม่สามารถเปิดประตูเมืองได้ในเวลาอันสั้น และกองทัพต้าเว่ยก็ไม่สามารถทุละกำแพงไฟและโจมตีได้ในทันที

กองทัพทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากัน

ในเวลาเดียวกัน เซียวยเฉวียนและนักปราชณ์ก็เริ่มการต่อสู้ขึ้นอีกครั้ง