บทที่ 1751 ว่างจนไม่รู้จะทำอะไร

เสี่ยวเซียนชิวได้ยินดังนั้น จึงตอบว่า “ค่ะ ท่านพ่อ!”

จากนั้น เสี่ยวเซียนชิวก็รายงานสถานการณ์ในเมืองหลวงให้เซียวเฉวียนฟังอย่างคร่าวๆ ก่อนที่พ่อลูกจะสิ้นสุดการสื่อสารทางความคิด

การสื่อสารทางความคิด เป็นงานที่ใช้พลังจิตมาก

การสื่อสารทางความคิดในระยะทางไกล ยิ่งใช้พลังจิตมากขึ้น

แม้จะมีผนึกจูเสินอยู่บนร่าง แต่เซียวเฉวียนก็ยังรู้สึกมึนงงเล็กน้อย

ตราบใดที่เขาใช้การสื่อสารทางความคิดหรือเชื่อมโยงจิตวิญญาณกับคนที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายพันกิโลเมตร เขาก็จะรู้สึกถึงความผิดปกติในหัวของเขา

อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกนี้ค่อนข้างเบาบาง และสามารถละเลยได้ในช่วงเวลาสั้นๆ

หากนานไป คงจะยาก

เซียวเฉวียนพักฟื้นสักครู่แล้วกลับมาฝึกฝนต่อ

เตรียมพร้อมไว้ก่อน

ในขณะที่นักปราชญ์ซ่อนตัวอยู่ เซียวเฉวียนก็ใช้เวลาพัฒนาพลังของตัวเอง

ส่วนเว่ยหงและเว่ยหยาน ปล่อยให้พวกมันวุ่นวายอยู่ในแคว้นของพวกมันไปก่อน

รอจัดการเรื่องทางซินเจียงเสร็จ เซียวเฉวียนค่อยมีเวลาไปจัดการกับสองคนนี้

ด้านนอก ชือหลิวฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งภายใต้การแนะนำของเสวียนอวี๋

ต้องยอมรับว่าภายใต้การแนะนำของเสวียนอวี๋ ชือหลิวกำลังรู้สึกว่าพลังของนางพัฒนาขึ้นอย่างมาก

อาจารย์ดีก็คืออาจารย์ดี ผลลัพธ์ที่ได้นั้นชัดเจน

หลังจากได้พิสูจน์ผลลัพธ์แล้ว ชิวหลิวก็ยิ่งเรียนรู้ด้วยความกระตือรือร้นมากขึ้น

นางต้องใช้เวลาที่เสวียนอวี๋ยังอยู่ที่นี่ เรียนรู้จากเขาให้มากที่สุด

มิฉะนั้น หากเสวียนอวี๋และเซียวเฉวียนออกจากหอคอยเหลียนเซียง ชือหลิวจะหาโอกาสแบบนี้ได้ยาก

เมื่อได้ยินเสียงดังจากด้านนอก มุมปากของเซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะยกขึ้น ผู้หญิงในยุคโบราณที่มีความมุ่งมั่นและอดทนอย่างชือหลิว หายากจริงๆ

แน่นอนว่าถ้าพูดถึงคนที่ดีที่สุด เซียวเฉวียนก็คิดว่ายังไงก็ต้องเป็นองค์หญิงต้าถง

องค์หญิงต้าถงมีชาติตระกูลสูง หน้าตาสวยงาม เป็นที่รักของกษัตริย์และราชินี แต่นางไม่ได้ถูกเลี้ยงดูให้เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ตรงกันข้าม มุมมองของเธอกลับถูกต้องมาก หายาก

และยังเป็นแม่บ้านที่ดีมาก

กล่าวโดยย่อ ในใจของเซียวเฉวียน องค์หญิงต้าถงคือผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก

ไม่มีใครเทียบนางได้

ทุกครั้งที่คิดถึงองค์หญิงต้าถง ใจของเซียวเฉวียนก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นโดยธรรมชาติ

เมื่อเขาจับตัวผู้ที่เอาเลือดจากหว่างคิ้วของทหารตระกูลเซียวได้ เมื่อเขาบรรลุความปรารถนาของอาจารย์และอาจารย์ใหญ่ เขาก็จะพาภรรยาและลูกสาวของเขาออกจากราชสำนัก และใช้ชีวิตเรียบง่ายของตัวเอง

หากมีโอกาสพาพวกนางกลับไปสู่โลกปัจจุบัน คงจะดีไม่น้อย

แต่เซียวเฉวียนมาที่นี่โดยไม่ได้ตั้งใจเป็นเวลาสองปีแล้ว เขารู้จักกาลอวกาศนี้มากขึ้น แต่เขาไม่มีทางกลับไปสู่โลกปัจจุบันเลย

ดังนั้น เป็นการยากที่จะพูดว่าจะสามารถกลับไปได้หรือไม่

ก็ยังไม่มีวี่แวว

อย่างไรก็ตาม หลังจากใช้ชีวิตที่นี่มาสองปี ต้าเว่ยก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน การเปลี่ยนแปลงนี้ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับเซียวเฉวียนด้วย ซึ่งทำให้เซียวเฉวียนรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย

ในยุคปัจจุบัน เขาเป็นเพียงบรรณารักษ์ที่เงียบ ๆ แต่เมื่อเขามาที่นี่ เขากลับบรรลุคุณค่าในชีวิตของเขา

และใช้เวลาเพียงสองปี

หากในยุคปัจจุบัน สองปีก็เหมือนกับ “โอ้ เงินไม่ได้หาไม่ได้เก็บ อีกปีก็ผ่านไป เวลานี่ช่างรวดเร็ว!”

สองปีในยุคนี้ พูดว่ายาวก็ไม่ยาว พูดว่าสั้นก็ไม่สั้น

แต่เซียวเฉวียนรู้สึกเหมือนผ่านมาหลายภพชาติ

ในสองปีนี้ เขาแต่งงาน หย่าร้าง แต่งงานใหม่ ตอนนี้ลูกสาวของเขากับเจ้าหญิงใกล้จะอายุหนึ่งขวบแล้ว