บทที่ 1779 เชียนชิวเป็นอาจารย์

เซียวจิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ข้าอยากปกป้องตัวเอง”

การมีทักษะป้องกันตัวจะทำให้คนรอบข้างกังวลกับเธอน้อยลง

โลกนี้เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เซียวจิงไม่สามารถซ่อนตัวอยู่ใต้ปีกของเซียวเฉวียนและให้เขาปกป้องเธอได้ตลอดไป

เธอไม่อยากให้เซียวเฉวียนกังวลเรื่องความปลอดภัยของเธอ

ถ้าเธอก็มีทักษะป้องกันตัว บางทีเธออาจไม่ต้องเหมือนตอนนี้ นอกจากซ่อนตัวอยู่ในเกาะนกสาอ่านตำราแพทย์แล้ว ไม่สามารถทำอะไรได้

แม้เธอจะรู้จักสมุนไพรเป็นอย่างดี แต่เพราะเธอไม่มีทักษะป้องกันตัว ไม่ต้องการให้เซียวเฉวียนกังวล เธอยังคงไม่สามารถออกไปช่วยเหลือผู้คนได้

ถ้าเธอมีวิทยายุทธ์แล้ว ต่อสู้กับคนร้ายได้ มันก็จะแตกต่างออกไป

แม้เธอจะไม่กลับไปที่เมืองหลวง แต่เธอก็สามารถทำอะไรบางอย่างที่เธอสามารถทำได้ในเกาะนกกระสา

แค่เธอปิดบังตัวตนของเธอไว้ ก็จะไม่มีปัญหาอะไร

หลังจากฟังแล้ว เซียวเฉวียนก็ตกอยู่ในภวังค์

เขาเข้าใจความหมายของเซียวจิง

สำหรับผู้หญิงแล้ว การมีวิทยายุทธ์ข้างกายนั้นดีแน่นอน อย่างน้อยก็สามารถปกป้องตัวเองได้

แต่เขาอยากให้เซียวจิงใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เซียวจิงจะเบี่ยงเบนไปจากความตั้งใจของเซียวเฉวียนแล้ว เธอมีความคิดเป็นของตัวเอง และมีเป้าหมายสำหรับอนาคตของตัวเอง

เธอไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออย่างเฉื่อยชา และไม่อยากเป็นเพียงคุณหนูเซียวที่ไร้กังวล

เธอมีความฝันและความทะเยอทะยาน

บางทีอาจเป็นเพราะความยากลำบากที่เธอประสบมา ทำให้เธอมีความคิดแบบนี้

ถ้าเซียวเฉวียนเดาไม่ผิด ตอนนี้เซียวจิงมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นผู้หญิงแบบฉินซูโหรว

เซียวเฉวียนไม่อยากให้เธอแบกรับภาระมากมายเหมือนฉินซูโหรว

แต่ถ้าเซียวจิงตัดสินใจแล้ว เซียวเฉวียนก็ไม่อยากคัดค้าน

เซียวเฉวียนพูดว่า “ได้ แต่เจ้าต้องสัญญากับพี่ชายว่า เจ้าจะไม่หักโหม”

หักโหมหมายถึง ฝึกฝนอย่างหนักเกินไป ต้องรู้จักผ่อนคลาย

เซียวจิงพยักหน้าและพูดว่า “เจ้าค่ะ จิงเอ๋อร์ฟังพี่ชาย”

เมื่อได้รับอนุญาตจากเซียวเฉวียน ดวงตาของเซียวจิ่งก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจปกปิด

ส่วนเรื่องใครจะสอนวิทยายุทธ์ให้เธอ เธอไม่กังวล

เพราะเธอรู้ว่า ถ้าเซียวเฉวียนสัญญากับเธอ เขาจะหาอาจารย์ที่เหมาะสมให้เธอ

ผลไม่ผิดคาด เซียวเฉวียนหยุดนิ่งชั่วครู่แล้วพูดว่า “ให้เสี่ยวเซียนชิวมาสอนเจ้าดีไหม?”

เมื่อได้ยินว่าเป็นเสี่ยวเซียนชิวเซียวจิงก็ยิ่งดีใจยิ่งกว่า

เส่ยวเซียนชิวเป็นดาบวิญญาณ

มีคำกล่าวว่า อาจารย์ดี สอนลูกศิษย์เก่ง มีเธอมาสอน เซียวจิงคงไม่เก่งไปไหน

เซียวจิงยิ้มแย้มแจ่มใสและพูดว่า “ขอบคุณพี่ชาย!”

เซียวเฉวียนมองเธอด้วยความเอ็นดูแล้วพูดว่า “อย่าดีใจจนลืมตัวนะ พี่ชายยังต้องขอความเห็นชอบจากเสี่ยวเซียนชิวก่อน”

แม้ว่าเสี่ยวเซียนชิวจะเชื่อฟังเซียวเฉวียน แต่ก็ยังต้องเคารพเธอและขอความเห็นของเธอ

เซียวจิงย่อมเข้าใจ เธอหัวเราะและพูดว่า “เจ้าค่ะ จิงเอ๋อร์รอพี่ชายตอบกลับ”

ความหมายแฝงคือ รีบถามเถอะ รอไม่ไหวแล้ว อยากรู้ว่าเสี่ยวเซียนชิวยินดีเป็นอาจารย์ของข้าหรือไม่

เซียวเฉวียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า “ได้ รอสักครู่”

จากนั้นเซียวเฉวียนก็ใช้การสื่อสารทางจิตกับเสี่ยวเซียนชิวถามเธอว่ายินดีเป็นอาจารย์ของเซียวจิงและสอนวิทยายุทธ์ให้เธอหรือไม่

เสี่ยวเซียนชิวยินดีที่จะเป็นอาจารย์สอนน้องสาวของเซียวเฉวียน แต่ตอนนี้ในจวนเซียวมีเพียงเธอที่มีความสามารถที่โดดเด่น ถ้าเธอออกจากจวนเซียว ใครจะมาปกป้องจวนเซียว?

เซียวเฉวียนคิดเรื่องนี้ไว้แล้ว ไม่ใช่ว่ายังมีเซียวจิ่วอยู่หรือ?

แม้ว่าความสามารถของเซียวเก้าจะไม่เท่าเสี่ยวเซียนชิวแต่เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวเซียวที่ชานเมืองหลวงมานาน เขามีประสบการณ์มากมาย เขาย่อมมีทักษะการเอาชีวิตรอดที่แตกต่างจากคนทั่วไป