บทที่ 1781 ฮ่องเต้ขอยืมเงิน

เซียวเฉวียนไม่สนใจตำแหน่งใด ๆ

ฮ่องเต้ผู้รักเงินที่สุดอดไม่ได้ที่จะยิ้มขำ เขาพูดว่า “งั้นทองคำหนึ่งพันตำลึง ราชครูคิดอย่างไร?”

โดยปกติแล้ว รางวัลจากฮ่องเต้นั้น ฮ่องเต้จะเป็นผู้กำหนดจำนวนและสิ่งของที่ต้องการมอบให้

แต่สำหรับเซียวเฉวียนฮ่องเต้กลับขอความเห็นของเขา กังวลว่าเซียวเฉวียนจะได้รางวัลน้อยหรือดูถูกเขา

การที่ฮ่องเต้ปฏิบัติต่อขุนนางเช่นนี้ ถือว่ารักใคร่เอ็นดูมากเกินไป

แน่นอนว่า การที่ขุนนางได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้เช่นนี้ แสดงให้เห็นถึงความสามารถของเซียวเฉวียน

แต่การได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ถึงขนาดนี้ ไม่เคยมีมาก่อนและอาจไม่มีใครอีกแล้ว

ทองคำหนึ่งพันตำลึง ถือว่ามาก

เซียวเฉวียนยิ้มเบา ๆ พูดว่า “ไม่มีปัญหา แต่ข้ามีข้อเรียกร้องเล็กน้อย”

“โอ้?”

จากที่ฮ่องเต้รู้จักเซียวเฉวียน เขารู้ดีว่าเซียวเฉวียนต้องมีข้อเรียกร้อง

คำพูดของฮ่องเต้นั้นสำคัญ เมื่อฮ่องเต้สัญญาว่าจะให้เงิน ย่อมไม่ผิดคำพูด

การรอจนฮ่องเต้สัญญาแล้วค่อยเสนอข้อเรียกร้อง เป็นวิธีที่ชาญฉลาด

ฮ่องเต้เลิกคิ้ว มองไปที่เซียวเฉวียน “ราชครูเชิญพูดได้เลย”

เขาอยากรู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เซียวเฉวียนต้องขอร้อง

เซียวเฉวียนยิ้มเบา ๆ พูดว่า “ข้าคิดว่าต้าเว่ยควรส่งเสริมคนกล้าหาญให้เป็นแม่ทัพ”

เพื่อปกป้องบ้านเมือง

ปัจจุบันดินแดนของต้าเว่ยขยายใหญ่ขึ้น จำเป็นต้องมีทหารจำนวนมากเพื่อปกป้อง

ไม่สามารถพึ่งพาแม่ทัพเก่าเพียงอย่างเดียวได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮ่องเต้เห็นด้วยอย่างยิ่ง

แต่ต้าเว่ยนิยมขุนนางมากกว่าทหาร หาคนกล้าหาญมาเป็นแม่ทัพได้ที่ไหน?

ทหารส่วนใหญ่มีแต่ความกล้าหาญ ไร้สติปัญญา

แต่แม่ทัพต้องทั้งกล้าหาญและฉลาด

คนที่มีทั้งความกล้าหาญและสติปัญญา หายากยิ่ง

ไม่เช่นนั้น ต้าเว่ยคงไม่นิยมขุนนางมากกว่าทหาร

ทหารมีจำนวนน้อย สู้ขุนนางไม่ได้

เซียวเฉวียนเสนอว่า “ทาสคุนหลุน ถึงแม้จะมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่พวกเขาเป็นนักรบโดยกำเนิด มีความกล้าหาญมากกว่าทหารทั่วไป”

“หากฝ่าบาททรงให้ความสำคัญกับการฝึกฝนพวกเขา เชื่อว่าสักวันหนึ่ง พวกเขาจะกลายเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่เหมือนไป๋ฉี่และเหมิงเอ้า ปกป้องต้าเว่ยได้”

ขุนนางย่อมสำคัญ แต่เซียวเฉวียนคิดว่าทหารสำคัญกว่า

หากไม่มีทหารปกป้องประเทศชาติ ขุนนางพูดเก่งแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

แม้จะอยู่ในช่วงสงบสุข ทหารก็ยังมีความสำคัญ

เรื่องนี้สำคัญมาก

สิ่งที่เซียวเฉวียนพูด ฮ่องเต้เคยคิดหรือไม่?

แต่ขุนนางเหล่านี้ได้คัดค้านการปล่อยทาสคุนหลุนออกมาจากเหวอันหยวนแล้ว หากพวกเขาเข้าร่วมในราชสำนักในฐานะเจ้าหน้าที่และยืนอยู่ในศาลโดยมีของเก่าโบราณเหล่านั้นเป็นเพื่อนร่วมงาน พวกเขาจะไม่ทำให้ของโบราณเก่าเหล่านั้นโกรธแทบตายเลยหรือ ?

การกระทำนี้ จำเป็นต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ วางแผนอย่างรัดกุม

ทาสคุนหลุนในปัจจุบัน แม้จะมีความกล้าหาญ แต่ก็เป็นเพียงคนตาบอดที่อ่านหนังสือไม่ออก

หากต้องการให้พวกเขากลายเป็นคนที่มีทั้งความกล้าหาญและสติปัญญา อันดับแรกต้องให้พวกเขารู้จักตัวอักษรและอ่านหนังสือได้

การรู้จักตัวอักษรและอ่านหนังสือเท่านั้นที่จะช่วยให้พวกเขาเปลี่ยนแปลงตัวเองได้อย่างแท้จริง

แต่การรู้จักตัวอักษรและอ่านหนังสือไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้ในชั่วข้ามคืน จำเป็นต้องใช้เวลาสะสม

เหมาะสมที่สุดที่จะเตรียมการไว้ล่วงหน้า