บทที่ 1813 เสวียนจิ้งเสนอแผนการ

ถ้าไม่เห็นแก่เสวียนจิ้งที่ห่ออาหารกลับมาให้ นักปราชญ์คงจะทีท่าทีโกรธเสวียนจิ้งไปแล้ว

ชายหนุ่มคนหนึ่ง พูดจาไม่เด็ดขาดชัดเจน ไม่เป็นลูกผู้ชายเอาซะเลย！

ได้ยินดังนั้น เสวียนจิ้งกัดฟันและพูดว่า “อาจารย์ ถ้าข้าพูด ท่านจะต้องไม่โกรธข้านะ”

เสวียนจิ้งกลัวว่านักปราชญ์จะโกรธโมโหอย่างมาก

ถ้าพูดแบบนี้ เรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับนักปราชญ์？

นักปราชญ์มีสีหน้ารำคาญและพูดว่า “รีบพูดมา！”

ถูกนักปราชญ์พูดใส่แบบนี้ เสวียนจิ้งรู้สึกตกใจ พูดอย่างระมัดระวังว่า “ตามทางที่ข้ามาที่นี่ เห็นในหมู่บ้านมีรูปภาพวาดของท่านติดอยู่เต็มไปหมด”

รูปภาพวาดของข้า？

นักปราชญ์รู้สึกว่าจะต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอน

เขาขมวดคิ้ว ดวงตาทั้งสองข้างมองเสวียนจิ้งอย่างเยือกเย็น และพูดว่า “พูดต่อสิ”

รายละเอียดที่เขียนอยู่ในภาพเสวียนจิ้งยังไม่ได้บอก นักปราชญ์ก็รู้สึกโกรธแล้ว ถ้าเขาได้รู้ว่าใต้ภาพเขียนบรรยายถึงนักปราชญ์ว่าอย่างไร คงจะโกรธโมโหเป็นอย่างมาก ？

เพื่อความปลอดภัย เสวียนจิ้งค่อยๆก้าวขยับออกห่างเล็กน้อย รักษาระยะห่างระหว่างนักปราชญ์ไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงความโกรธที่อาจจะประทุออกมา

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง ในระยะใกล้โดนนักปราชญ์ตะคอกพูดเสียงดังใส่ เสวียนจิ้งสะดุ้งตกใจเป็นอย่างมาก

รักษาระยะห่างความปลอดภัยเอาไว้ เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก

เสวียนจิ้งแอบเหลือบมองนักปราชญ์เงียบๆ ต่อด้วยค่อยๆพูดเนื้อหาที่อยู่ภายใต้รูปวาดทีละคำให้นักปราชญ์ฟัง

ฟังไปจนถึงตอนสุดท้าย สีหน้าของนักปราชญ์ก็ยังมีท่าทางดูแย่มาก สีหน้าดูเหมือนจะโกรธโมโหขึ้นมาอีกครั้ง

เขามองเสวียนจิ้งอย่างน่ากลัว เป็นเวลานานถึงจะพูดขึ้นว่า “เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้ดูผิดไป？”

ดูผิด？

เป็นไปไม่ได้！

เสวียนจิ้งพยักหน้าอย่างมั่นใจและพูดว่า “ไม่ผิดแน่นอน”

ถ้าไม่เป็นเพราะว่ามีคนมากมาย กลัวว่าจะเป็นที่ดึงดูดสนใจจนทำให้ถูกจับได้ เสวียนจิ้งอยากจะเอาภาพวาดกลับมาด้วย

มีภาพเพื่อมาแสดงว่าเป็นเรื่องจริง

ได้ฟังอย่างนั้นแล้ว นักปราชญ์ก็เชื่อเสวียนจิ้งอย่างไม่มีข้อสงสัยอีกแล้ว

ไม่ต้องถามก็รู้ ว่า “เรื่องดีๆแบบนี้”！จะต้องเป็นเซียวเฉวียนที่เป็นคนทำ

บ้าชะมัด！

เซียวเฉวียน！

คิดแผนการค้นหาแบบนี้ออกมาได้！

คราวนี้ เมื่อติดรูปภาพวาดของนักปราชญ์ นักปราชญ์ก็จะต้องพยายามปิดบังหน้าตา หรือไม่สามารถเปิดเผยหน้าตาได้

ทำได้เพียงเหมือนกับหนู มีชีวิตแอบอยู่ในที่ที่ไม่มีคนหรืออยู่ในมุมมืด

โหดร้ายบีบบังคับจนหมดหนทาง กลั่นแกล้งกันมากเกินไปแล้วจริงๆ！

ไร้เหตุผลสิ้นดี！

เซียวเฉวียนทำแบบนี้ต่อนักปราชญ์ นักปราชญ์โกรธโมโหอย่างมาก！

เรื่องเป็นอย่างนี้แล้ว ชื่อเสียงของนักปราชญ์ที่สะสมมาหลายสิบปีก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น！

นักปราชญ์เป็นเจ้าสำนักของสำนักหมิงเซียน เป็นตัวแทนแห่งสวรรค์！

ถูกเซียวเฉวียนทำลายชื่อเสียงอย่างนี้ ทำให้เขาโกรธจนสั่นไปทั้งตัว！

น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นอย่างมาก “งั้นเจ้าพบร่องรอยของเซียวเฉวียนและพวกของเขาบ้างหรือไม่？”

ทำลายชื่อเสียงของนักปราชญ์ถึงขนาดนี้ นักปราชญ์จะไม่ยอมอีกแล้ว！

ไม่สามารถปล่อยเซียวเฉวียนไว้ได้อีกแล้ว！

ให้เขามีชีวิตรอดอยู่อีกหนึ่งวัน ก็ไม่รู้ว่าเขาจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก

เพียงแค่เซียวเฉวียนอยู่ลำพังคนเดียว นักปราชญ์ต้องการฆ่าเซียวเฉวียน ก็มีโอกาสสามารถทำได้สำเร็จ

เสวียนจิ้งส่ายหน้า และพูดว่า อาจารย์ท่านอยากจะฆ่าเซียวเฉวียนตอนนี้？”

กลัวว่าจะไม่สามารถทำได้ ข้างกายของเซียวเฉวียนตอนนี้มีเสวียนอวี๋และไป๋ฉี่ที่เก่งกาจมาก และยังมีเจี้ยนจงกับชิงหลงอีก

ตอนนี้ต้องการจะฆ่าเซียวเฉวียน มันไม่ง่ายอย่างนั้น ดีไม่ดีชีวิตของตัวเองจะรักษาไว้ไม่ได้

แม้เซียวเฉวียนจะอยู่เพียงลำพังคนเดียว ก็เป็นสิ่งที่พูดในตอนนี้เท่านั้น