บทที่ 2021 มีเจตนาฆ่าเกิดขึ้น

เซียวหมิงชิวยิ้มแล้วพูดว่า "เจ้าเดาดูสิ"

ก็เพราะว่าท่าทางของเธอแบบนี้ ยิ่งทำให้ย่าเหยียนโมโหจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเธอควบคุมสติตัวเองได้ดี เธอคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนหน้าตาน่าเกลียดไปแล้ว

เธออดทนที่จะไม่ร้องตะโกนออกไป เธอกัดฟันแน่นจ้องมองเซียวหมิงชิว และโจมตีเธอด้วยความรุนแรงยิ่งขึ้น

เดา !

ใครให้เจ้าพูดจาสีหน้าท่าทางเช่นนี้ ใครให้เจ้ามาล้อเล่นกับคนอย่างข้า!

🅼.🅅𝙊🅳𝙏🅆.🄲𝓞🄼

น่าเสียดายที่ความโกรธและการโจมตีที่รุนแรงของเธอนั้นไม่ได้ผล กลับกลายเป็นเหมือนตีลงเป็นก้อนสำลี

อย่าว่าแต่จะทำร้ายเซียวหมิงชิวได้เลย แม่แต่ผมสักเส้นของเธอก็แตะไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ

ย่าเหยียนโกรธมากจนแทบจะคลุ้มคลั้ง เกือบจะปล่อยให้เซียวหมิงชิวทำบ้าคลั้งจนตาย

เจ้าเด็กคนนี้เป็นผีหรือคนกันแน่?

ถึงจะเป็นผี แต่ย่าเหยียนไม่เชื่อว่าปีศาจร้ายตนนี้ และเธอไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถกำจัดเจ้าเด็กน้อยคนนี้ได้!

ดังนั้นย่าเหยียนจึงรีบฉวยโอกาสโจมตีเซียวหมิงชิวอย่าวต่อเนื่อง แต่เซียวหมิงชิวหลบเลี่ยงเป็นหลัก และไม่มีเจตนาที่จะเผชิญหน้ากับเธอโดยตรง

ยิ่งทำให้ย่าเหยียนมีความลำพองใจ เธอคิดว่าตราบใดที่เธอตามทันทุกฝีก้าวของเซียวหมิงชิวได้ และไล่ตามเกมส์ของเธอได้ ก็สามารถเอาชนะเธอได้

แม้เซียวหมิงชิวจะให้ความหวังกับเธอเช่นนี้ แต่กลับไม่ได้ให้โอกาสเธอ เธอหลบเลี่ยงตลอด จนย่าเหยียนไม่สามารถตามทันเธอได้

ทั้งสองคนดูเหมือนกำลังเล่นสนุกกันอยู่ เซียวหมิงชิววิ่งอยู่ข้างหน้า และย่าเหยียนก็วิ่งไล่ตามหลัง เห็นได้ชัดว่าเธอพยายามมากแค่ไหน แต่เธอก็ไม่สามารถตามทันเซียวหมิงชิวได้

ในเวลานี้ ย่าเหยียนก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมเซียวหมิงชิวสามารถฆ่าอาจั้นต่อหน้าต่อตาเธอได้ ด้วยทักษะร่างกายที่เบาของเซียวหมิงชิว สามารถหลบเลี่ยงการจู่โจมของย่าเหยียนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สามารถฆ่าคนได้ต่อหน้าต่อตาย่าเหยียน ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ คงยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

ฉะนั้น ที่อาเผิงและอาเล่อถูกเซียวหมิงชิงฆ่าตายไปแบบนั้น ย่าเหยียนก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย

ทันทีที่ย่าเหยียนปรากฎตัว ก็ไม่เห็นร่องรอยของเซียวหมิงชิวเสียแล้ว

แย่แล้ว เธอหายไปเสียแล้ว !

ย่าเหยียนก็สงบสติอารมณ์ลง แล้วใจจดใจจ่อมุ่งความสนใจไปที่การเคลื่อนไหวรอบตัวเธอ

การได้ยินของเธอค่อนข้างละเอียดอ่อน เมื่อเธอได้ยินมีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ข้างหน้า เธอก็อดไม่ได้ที่จะรีบตามไป

เนื่องจากย่าเหยียนไล่ตามเซียวหมิงชิวอย่างตั้งใจ และเธอก็รู้สึกว่าเซียวหมิงชิวไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธอโดยตรง เพราะฉะนั้นเธอจึงไม่ได้ระมัดระวังตัวมากนัก

สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือเซียวหมิงชิวกลับเปลี่ยนท่าทีอย่างกระทันหัน และกลับโจมตีเธออย่างรวดเร็ว

ไม่รู้เซียวหมิงชิวเอาท่อนไม้มาจากที่ไหน เธอรอให้ย่าหยานเข้ามาใกล้ จากนั้นจึงฟาดท่อนไม้ออกโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

ย่าเหยียนที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ถูกท่อนไม้ของเซียวหมิงชิวฟาดเข้าเต็มๆ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้อง "อ๊าก" ออกมา อย่าคิดว่าเซียวหมิงชิวจะเป็นคนตัวเล็ก แต่พละกำลังของเธอนั้นแข็งแกร่งมาก

หลังจากโดนท่อนไม้ฟาดไป ความโกรธในใจย่าเหยียนยิ่งปะทุขึ้นมา เธอจ้องมองเซียวหมิงชิวด้วยความโกรธ แล้วเธอก็บิดข้อมือของเธอ ไม้เท้าในมือของเธอก็กลายเป็นไม้เท้าหลายพันอัน ทั้งหมดพุ่งเข้าไปโจมตีเซียวหมิงชิว

ไม้เท้าที่เสมือนจริง มากจนละลานตาไปหมดกำลังพุ่งมาอย่างน่าเกรงขาม แต่ไม่ได้ทำให้เซียวหมิงชิวกลัวเลยสักนิด เธอฟาดท่อนไม้ยาวในมือไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ ก็สามารถทำลายกระบวนท่าของย่าเหยียนลงได้อย่างง่ายดาย

ทำให้ไม้เท้าของย่าเหยียนร่วงลงพื้นได้สำเร็จ

ด้วยการโต้ตอบกลับเช่นนี้ เกือบจะทำให้ย่าเหยียนตกใจจนอ้าปากค้าง

โอ้พระเจ้า !

ในโลกนี้ ยังมีเด็กน้อยที่ร้ายกายเช่นนี้เชียวรึ?

แม้ว่าจะเป็นเทพเจ้า ก็ไม่ถึงขนาดนี้ไหม?

เหตุผลที่ย่าเหยียนไม่ได้ใช้กระบวนวิชานี้ตั้งแต่แรก ก็เพราะเธอรู้สึกว่าจะฆ่าไก่ไยต้องใช้มีดฆ่าวัวด้วย?

ลองดูตอนนี้สิ ในสายตาของเซียวหมิงชิวแล้ว กระบวนท่าของย่าเหยียนมันไม่ใช่การโจมตีที่ทรงพลังแต่อย่างใด ถือได้ว่าเป็นเพียงแค่ใบไม้ร่วง ที่เธอปัดเพียงแค่เบา ๆ เท่านั้นก็ร่วงหล่นลงพื้น