บทที่ 2036 พูดความจริง

เมื่อพ่นเลือดออกมา เซียวเฉวียนรู้สึกเหมือนทั้งตัวเบาลงมาก

ความเย็นยะเยือกในร่างกายก็หายไป ความรู้สึกอึดอัดก็ไม่มีอีกต่อไป

หรือว่าพิษของเซียวเฉวียนจะหายแล้ว?

เซียวเฉวียนลองลืมตา ครั้งนี้เขาสามารถลืมตาได้ แต่เขาเห็นเซียวหมิงชิวต่อสู้กับย่าเหยียนจริงๆ

เขาอดไม่ได้ที่จะลองใช้พลังภายใน ดูว่าร่างกายเป็นอย่างไร

เมื่อเขาใช้พลังภายใน เซียวเฉวียนก็รู้สึกสบายตัวทันที รู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

รู้สึกดีกว่าตอนก่อนได้รับบาดเจ็บมาก

กล่าวได้ว่าอาการบาดเจ็บของเขาหายดีแล้ว และพิษก็หายไป

นอกจากนี้ พลังของเขายังเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เพื่อทดสอบพลังของตัวเอง เซียวเฉวียนจึงรีบใช้พลังภายในตีไปที่กำแพง

เดิมทีเซียวเฉวียนไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ บาเรียระเบิด “ตูม” ขึ้น!

ระเบิดแล้ว?

เซียวเฉวียนมองดูฝ่ามือของตัวเองด้วยความไม่เชื่อ พลังของเขาตอนนี้ถึงขั้นนี้แล้ว?

ต้องรู้ว่า แม้แต่ย่าเหยียนก็ยังไม่สามารถทำลายกำแพงของเซียวเฉวียนได้!

ด้วยพลังนี้ ในขณะที่เซียวเฉวียนรู้สึกประหลาดใจ สายตาของเขาก็ค่อยๆ เย็นลง รอดตายจากภัยพิบัติ ย่อมมีโชคลาภ!

เขาจ้องมองย่าเหยียนด้วยสายตาที่เฉียบคม เธอเป็นคนยอมรับด้วยตัวเองว่าเธอเป็นผู้วางแผนดูดกลืนเลือดจากระหว่างคิ้วของทหารตระกูลเซียว

เธอทำผิดร้ายแรงขนาดนี้ ย่อมต้องได้รับบทลงโทษ!

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนสงสัยว่าเธอทำไมถึงทำเช่นนี้?

เซียวหมิงชิวและย่าเหยียนที่กำลังต่อสู้กัน ได้ยินเสียงระเบิด ทั้งคู่ต่างก็มองมาพร้อมกัน

ใบหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ทั้งคู่ไม่คาดคิดว่าเซียวเฉวียนจะปลอดภัยดี และยังสามารถทำลายบาเรียของเซียวเฉวียนได้!

เซียวหมิงชิวแปลกใจ แต่ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธอไม่สนใจการต่อสู้แล้ว บินตรงไปหาเซียวเฉวียน “พ่อไม่เป็นอะไรแล้ว ดีใจจัง!”

แต่ย่าเหยียนกลับมองเซียวเฉวียนด้วยความไม่เชื่อ พึมพำว่า “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!”

เห็นได้ชัดว่าเซียวเฉวียนถูกพิษร้ายแรงของย่าเหยียนพิษนี้ไม่มีทางแก้ เขาควรจะตายแน่ๆ แล้วทำไมถึงยืนอยู่ตรงหน้าเธอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และยังสามารถทำลายบาเรียของเซียวหมิงชิวได้?

ไม่ ย่าเหยียนคงเกิดภาพหลอน

เธอแอบบีบมือตัวเองอย่างแรง และจ้องมองไปที่เซียวเฉวียนอีกครั้ง เซียวเฉวียนยังคงยืนอยู่ต่อหน้าเธออย่างสมบูรณ์แบบ เธอไม่เชื่อว่านี่คือความจริง

เซียวเฉวียนพูดกับหมิงชิวเบาๆ ว่า “พ่อบอกแล้วไงว่าไม่เป็นอะไร”

ดังที่มู่จิ่นพูด เขาที่มาต้าเหว่ยคือโชคชะตา โชคชะตานี้เป็นไปได้สูงมากที่ทำให้เซียวเฉวียนเปลี่ยนสถานการณ์ของต้าเว่ย

และงานนี้ยังไม่เสร็จ สวรรค์จะปล่อยให้เซียวเฉวียนตายง่ายๆ ได้อย่างไร?

เขาเอ็นดูเธอและพูดว่า “เจ้าไปดูกิเลนก่อน”

คราวนี้ ถึงคราวที่เขาจะปกป้องเซียวหมิงชิวพวกเขา

ตอนนี้กิเลนยังนอนอยู่บนพื้น แสดงว่ามันได้รับบาดเจ็บไม่เบา

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวหมิงชิวตอบอย่างรวดเร็ว “ค่ะ พ่อ!”

จากนั้น เซียวหมิงชิวก็ส่งดาบจิงหุนคืนให้ เซียวเฉวียน “รับไว้เถอะ”

ในยุทธภพ ไม่มีใครไม่พกอาวุธติดตัว

เซียวเฉวียนพูดว่า “ไม่จำเป็น เจ้าเอาไว้ป้องกันตัวเถอะ”

กวีเอกเคยกล่าวไว้ว่า เมื่อพลังของ เซียวเฉวียนถึงระดับหนึ่ง สรรพสิ่งในธรรมชาติล้วนกลายเป็นอาวุธของเขา สามารถควบคุมได้ตามใจปรารถนา

บัดนี้ เซียวเฉวียนสามารถใช้มือเปล่าทำลายกำแพงของ เซียวหมิงชิวได้ แสดงว่าเขาสามารถใช้มือเปล่าทำร้าย ย่าเหยียนได้เช่นกัน!

แม้เซียวเฉวียนไม่รับ เซียวหมิงชิวก็ไม่ได้ยืนกรานที่จะคืน ดาบจิงหุนในมือเธอ มุ่งหน้าไปทางเมืองอีหลิน

สายตาของ เซียวเฉวียนจับจ้องไปที่ ย่าเหยียนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม บรรยากาศน่าเกรงขาม ถึงแม้ว่า ย่าเหยียนจะเป็นผู้ผ่านโลกมาแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง