บทที่ 2038 ประณามอย่างรุนแรง

เซียวเฉวียนโกรธจนเส้นเลือดปูดโปน เขากำปั้นแน่นแล้วฟาดไปที่ย่าเหยียน

เมื่อรู้ความจริงแล้ว เซียวเฉวียนไม่มีทางไว้ชีวิตย่าเหยียนได้

เธอมีชีวิตอยู่ต่ออีกวินาที เซียวเฉวียนก็รู้สึกผิดต่อดวงวิญญาณทหารตระกูลเซียว 50,000 คน

การโจมตีครั้งนี้เต็มไปด้วยพลัง

ย่าเหยียนถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ในเวลาเดียวกันเธอก็ใช้พลังภายในไม้เท้า เตรียมต่อสู้กับเซียวเฉวียนอย่างเต็มที่

เธอพยายามปกปิดตัวตนและพลังมาโดยตลอด และไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องการดึงเลือดจากหว่างคิ้วของทหารตระกูลเซียว

แต่สิ่งต่างๆ ไม่ได้เป็นไปตามที่เธอต้องการ แม้ว่าเธอจะซ่อนตัวมานานกว่าหนึ่งพันปี แต่ตัวตนของเธอก็ถูกเซียวเฉวียนเปิดเผย

แม้ว่าเรื่องทหารตระกูลเซียวจะผ่านมา 15 ปีแล้ว แต่เซียวเฉวียนก็ยังสามารถสืบหาความจริงได้

ด้วยการปรากฏตัวของเซียวเฉวียน หลายสิ่งหลายอย่างก็พัฒนาไปในทางที่ไม่สามารถควบคุมได้

ดังนั้น นักปราชญ์จึงพูดว่าเซียวเฉวียนเป็นตัวแปรที่ไม่คาดคิดก็ไม่ผิด

นักปราชญ์ทำผิดที่ไม่ควรไล่ล่าเซียวเฉวียนและพยายามกำจัดเขาให้สิ้นซาก เพียงเพราะคำทำนายของเขา

มีคำกล่าวที่พูดว่า ห้ามไล่ศัตรูจนมุม

นั่นคือเหตุผล

จนถึงตอนนี้ ย่าเหยียนยังคิดว่าเรื่องของเธอถูกเปิดเผยเพราะนักปราชญ์พยายามจัดการกับเซียวเฉวียน

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาส่งหมิงเจ๋อไปฆ่าเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวง คงไม่มีทางเกี่ยวข้องกับซินเจียง และคงไม่มีทางรู้จักสำนักหมิงเซียน

นักปราชญ์ช่างไร้ประโยชน์!

และเธอก็เผลอบอกความจริงกับเซียวเฉวียนไป

แต่ใครจะคิดว่าเซียวเฉวียนที่ถูกพิษเข็มของเธอนั้น ยังสามารถรอดชีวิตมาได้!

พูดได้ว่าเซียวเฉวียนช่างโชคดีจริงๆ!

เซียวเฉวียนไม่ได้ลดทอนการโจมตีลงแม้แต่น้อย เขารีบเข้าหาย่าเหยียนอย่างสายฟ้าแลบ

และย่าเหยียนก็พร้อมแล้ว เธอเหวี่ยงไม้เท้าใส่เซียวเฉวียน

เซียวเฉวียนไม่ได้หลบ เขาใช้มือเปล่าปัดไม้เท้าออกแล้วดันไปข้างหน้า โดยใช้ไม้เท้าประลองพลังภายในกับย่าเหยียน

พลังภายในอันทรงพลังของทั้งสองทำให้ไม้เท้าส่งเสียงแตก ย่าเหยียนได้ยินแล้วหรี่ตามลงเล็กน้อย กระตุ้นพลังภายในมากขึ้น

ในเวลาเดียวกันเธอก็ยกมืออีกข้างขึ้นมาวางบนไม้เท้า ใช้มือทั้งสองข้างพยายามผลักเซียวเฉวียนกลับ

แต่เซียวเฉวียนไม่ได้ขยับเลย เขาจ้องมองย่าเหยียนด้วยสายตาเย็นชาและฮึดฮัดว่า “ถ้าท่านไม่อยากแพ้ต่อข้า คนธรรมดาอย่างข้า ท่านสามารถเลือกที่จะฆ่าตัวตายได้”

อย่างน้อยท่านก็ย่าเหยียนจ้องมองเซียวเฉวียนด้วยสายตาโหดเหี้ยมและหัวเราะเยาะ “เจ้าคิดว่าข้าจะฆ่าตัวตายงั้นหรือ?เจ้าคิดว่าข้าจะทำอย่างนั้นหรือ?”

ช่างน่าขัน!

ไม่น่าแปลกใจที่คนทั้งโลกจะพูดว่าเซียวเฉวียนหยิ่งยโสและไม่เคารพใคร

ย่าเหยียนเพิ่งเห็นมัน

เขา รู้ดีว่าย่าเหยียนเป็นคนจากยุคโบราณคุนหลุน ผู้มีชีวิตอยู่ในโลกนี้มานานกว่าพันปี และมีพลังมากกว่าเขา แต่เขายังกล้าพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแบบนี้

เมื่อนั้นย่าหยานจึงให้เขาได้เห็นว่าเธอนั้นเก่งกาจแค่ไหน!

ย่าหยานใช้กำลังอย่างแรง ดันไปข้างหน้าทำให้เซี่ยวชวนถอยหลัง

ในโอกาสนี้ ย่าเหยียนตามต่อยอดชัยชนะ ใช้กำลังเต็มที่ดันเซี่ยวชวนไปข้างหลัง

ข้างหลังเซียวเฉวียนมีต้นไม้หนึ่งต้น เป้าหมายของเธอคือการดันเซียวเฉวียนไปชนกับต้นไม้นั้น ทำให้เขาไม่มีทางสู้กลับ

จากนั้นจึงทิ้งเขาไว้ให้ตาย

เซียวเฉวียนไม่ทราบแผนการของย่าเหยียน แต่เขาต้องการเปลี่ยนสถานการณ์ที่เป็นรองนี้เขาวางมืออีกข้างหนึ่งลงบนไม้เท้า แล้วใช้กำลังทั้งสองข้างชั่วคราวหยุดการโจมตีของย่าเหยียนทั้งสองคนหยุดอยู่กลางอากาศ

เมื่อเห็นสถานการณ์ ย่าเหยียน ก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันและผลักดันความแข็งแกร่งภายในของเธอให้สูงสุด กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่ว่าเธอจะบังคับให้เซียวเฉวียนไปที่ต้นไม้ด้านหลังเขาก็ตาม