บทที่ 2069 นิสัยเปลี่ยนไปมาก

หากได้ทำให้ใครบางคนขุ่นเคือง มู่เวยยังสามารถสื่อสารกับพวกเขา อธิบายเรื่องราวทั้งหมดได้

แต่ถ้าทำให้สัตว์สงครามขุ่นเคือง จะสื่อสารได้หรือไม่?

มนุษย์และสัตว์ไม่เข้าใจภาษาของกันและกันมิใช่รึ?

แม้ว่ามู่เวยจะเคยได้ยินมาว่าสัตว์สงครามนั้นมีจิตวิญญาณอย่างมาก แต่เธอก็ไม่คิดว่าพวกมันสามารถสื่อสารได้อย่างง่ายดาย เพราะจิตวิญญาณของพวกมัน

นอกจากนี้ เมื่อสัตว์ถูกละเมิด พวกมันก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะแก้แค้น

มู่เวยพูดอย่างแผ่วเบาว่า "เจ้าหรือองค์ชายชิงหลงเป็นเจ้านายของกิเลน?"

เซียวเฉวียนกล่าวว่า "เจ้าลองเดาดูสิ?"

จากรูปลักษณ์และคำพูดของมู่เวย เซียวเฉวียนได้รู้ว่า เธอกังวลว่ากิเลนจะมาคิดบัญชีกับเธอ

เป็นเรื่องยากที่มู่เวยซึ่งเคยกล้าหาญและตรงไปตรงมา จะมีความกลัวขึ้นมาจริงๆ

โอกาสนั้นหาได้ยาก ดังนั้นเซียวเฉวียนจึงคิดว่าเป็นความคิดที่ดีที่จะใช้โอกาสนี้แกล้งนาง ถือเป็นการเอาคืนนางที่มัดพวกเขาไว้ที่นี่ก็ว่าได้

มู่เวยผู้ฉลาดรู้ดีว่าเซียวเฉวียนกำลัง "ลงโทษ" สำหรับสิ่งที่เธอทำกับพวกเขา เธอขอโทษอย่างสมเหตุสมผล "พี่เซียว ข้ารู้ว่าข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ควรล้อเล่นแบบนี้กับพวกเจ้า"

"เพื่อเห็นแก่คำขอโทษอย่างจริงใจของข้า ครั้งโปรดปล่อยข้าไปเถอะนะ"

การถือสากับเด็กผู้หญิงเช่นข้า จะทำให้ท่านเสียความสง่างามไปได้เชียวนะ

มู่เวยมองไปที่เซียวเฉวียนอย่างกระตือรือร้นและพูดต่อ "ท่านก็บอกความจริงมาเถอะ"

ถ้าเธอต้องเดา เธอก็หวังว่าเจ้านายของกิเลนจะเป็นเซียวเฉวียน แต่ชิงหลงเป็นนายของคุนหลุน และกิเลนคือสัตว์สงครามคุนหลุน ตามนี้ ร้อยละเก้าสิบที่ว่าเจ้านายของกิเลนคือชิงหลงแน่

มู่เวยไม่อยากให้ชิงหลงเป็นเจ้านายของกิเลน เพราะเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเซียวเฉวียน หากเจ้านายของกิเลนคือเซียวเฉวียนเธอ สามารถขอให้เซียวเฉวียนช่วยพูดคำดีๆ ต่อหน้ากิเลน และแก้ไขข้อขัดแย้งระหว่างเธอกับกิเลนได้

แต่ในมุมมองของมู่เวย สิ่งนี้ดูไม่สมจริง เป็นไปไม่ได้ที่สัตว์สงครามคุนหลุนจะเพิกเฉยต่อรัชทายาทคุนหลุน และยอมรับเซียวเฉวียนซึ่งเป็นคนต้าเว่ยมาเป็นเจ้านายของมันใช่ไหม?

แต่มู่เวยยังคงต้องการได้ยินปาฏิหาริย์จากเซียวเฉวียน เธออยากให้เขาพูดเองว่าใครคือเจ้านายของกิเลน

เซียวเฉวียนเลิกคิ้วและพูดอย่างใจเย็น "ไม่เป็นไรที่จะบอกเจ้า แต่เจ้าต้องแสดงความจริงใจบ้าง"

เจ้ามิใช้บอกว่าเจ้ามียาถอนพิษหรอกรึ?

ไฉนจึงยังไม่รีบนำยาถอนพิษออกมาล่ะ?

แม้ว่าพิษนี้จะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต แต่เซียวเฉวียนและคนอื่นๆ ไม่สามารถใช้วรยุทธได้ และพวกเขาไม่สามารถระดมพละกำลัง และรู้สึกขาดพลังงานได้

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ มู่เวยก็รีบหยิบขวดเล็กๆ ออกจากตัวของเธอ เธอคลายเกลียวฝา ยื่นให้เซียวเฉวียน แล้วพูดว่า "มาเถอะ เจ้าลองดม แล้วพิษทั้งหมดในร่างกายของเจ้าจะสลายไป"

เซียวเฉวียนมองมู่เวยด้วยสายตาจางๆ มู่เวยเห็นสิ่งนี้จึงรีบอธิบาย “วางใจได้ มันเป็นเรื่องจริง”

มองสายตาของเซียวเฉวียน มู่เวยคิดว่าเซียวเฉวียนไม่ไว้ใจเธอ

เซียวเฉวียนดมขวดแล้วพูดอย่างสงบ "ข้าไม่สงสัยในความตั้งใจของเจ้า"

เขาแค่สงสัยว่าทำไมมู่เวยจึงเชื่อฟังในครั้งนี้

ในอดีตมู่เวยทำตามที่เธอพอใจและกระทำตามอำเภอใจโดยไม่เกรงกลัวฟ้าดิน

แม้แต่อดีตกษัตริย์แห่งซินเจียงก็ไม่สามารถเชิญเธอได้

แต่ตอนนี้เซียวเฉวียนพูดอะไร ก็เป็นไปได้ในตามนั้น

ในช่วงเวลาที่พวกเขาแยกจากกัน มู่เวยถูกกระตุ้นในทางใดทางหนึ่งหรือไม่?

เซียวเฉวียนถามด้วยความกังวลว่า "เจ้าไม่ได้พบเรื่องเลวร้ายในทะเลทรายใช่ไหม?"

มีความสงสัยในดวงตาของมู่เวย เธอยื่นขวดให้ชิงหลง แล้วพูดว่า "พี่เซียว ท่านถามเยี่ยงนี้หมายถึงอะไร?"

มันไม่สมเหตุสมผลเลยทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ?

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา มู่เวยก็ตระหนักได้ว่า เซียวเฉวียนกำลังใช้วิธีทางอ้อมเพื่อบอกว่านิสัยของเธอเปลี่ยนไปอย่างมาก

"" หัวใจของมู่เวยซับซ้อนมาก

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พูดอย่างสงบว่า “ต้องขอบคุณที่พี่เซียวเป็นห่วง ข้าอยู่ที่นี่สบายดีมาโดยตลอด”

นี่มันคนประเภทไหนกัน เข้ากันได้ดีกับเขา แต่แล้วเขากลับพูดจาอ้อมค้อมบอกว่านิสัยของเธอเปลี่ยนไปอย่างมาก?

ชัดเจนชัดแจ้งไม่คุ้นชินรึ? มีแนวโน้มถูกทารุณมา?