บทที่ 2090 เรียกลมเรียกฝน

เซียวเฉวียนกลับพูดอย่างเฉยชาว่า “ข้าคิดว่าเราลองดูแบบนี้ก่อน”

ด้วยพลังของเซียวเฉวียนและชิงหลง จะกลัวอะไรกับการทำลายแกนกลางของขบวนรบนี้ไม่ได้?

เซียวเฉวียนไม่เชื่อจริงๆ ว่าพลังของผู้สร้างค่าย นี้จะแข็งแกร่งขนาดนั้น

ในสายตาของเซียวเฉวียนพลังของเขตอนาคตสามารถต่อต้านย่าเหยียนได้ โดยไม่ต้องอวดโอ้ เขาคิดว่าเขาคนเดียวก็สามารถทำลายแกนกลางของค่ายนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น การมีชิงหลงก็เหมือนกับการเพิ่มชั้นประกันอีกชั้น

ยิ่งไปกว่านั้น พลังของชิงหลงก็แข็งแกร่งมาก รอบนี้พวกเขาชนะแน่!

ด้วยพลังของคนสองคน แม้จะเป็นค่ายที่สร้างโดยคนที่เก่งที่สุด ก็สามารถทำลายได้

เซียวเฉวียนยืนกรานเช่นนี้ และชิงหลงก็เชื่อในวิจารณญาณของเซียวเฉวียนดังนั้นเขาจึงเห็นด้วยกับข้อเสนอของเซียวเฉวียน

แต่ในตอนนี้ เซียวเฉวียนพูดขึ้น มันพูดอย่างจริงจังว่า “เซียวเฉวียน อย่าประมาทค่ายนี้เด็ดขาด”

กลับกันที่ชิงหลงพูด จริงๆ แล้วค่ายนี้สูญหายไปนานแล้ว และยังเป็นค่ายที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาค่ายทั้งหมด แสดงว่ามันอยู่ที่นี่มานานแล้ว

อาจเป็นไปได้ว่าค่ายนี้สร้างโดยย่าเหยียน หรืออาจสร้างโดยคนจากภูเขาคุนหลุนเมื่อพันปีก่อน

การจัดวางแบบแผนที่เหล่าผู้เชี่ยวชาญทำขึ้นจริงๆ ไม่สามารถมองข้ามได้ เพียงแค่ประมาทเล็กน้อย ก็อาจทำให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถกู้คืนได้

ดังนั้น ผนึกจูเสินจึงแนะนำว่า “เจ้าควรหาวิธีที่ปลอดภัยกว่าเพื่อทำลายแกนกลางของค่ายนี้”

วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคืออะไร?

วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือใช้ระเบิดมือ?

แค่ขว้างระเบิดมือและทำลายแกนกลาง เพียงแค่ทำลายจุดศูนย์กลางของการจัดวางแผน ไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งเหมือนป้อมปราการก็ตาม ก็สามารถถูกทำลายจนหายไปได้อย่างสิ้นเชิง

พวกโบราณเหล่านี้เป็นอะไรกันนะ พูดอะไรก็พูดไม่ตรงประเด็น ยังให้เซียวเฉวียนคิดอีก?

ด้วยคำพูดของผนึกจูเสิน เซียวเฉวียนจำใจต้องพลิกแพลง คำพูดที่เขาพูดกับชิงหลงเมื่อกี้ เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “ท่านชิงหลง เรายังประหยัดพลังงานกันดีกว่า”

ชิงหลงยังไม่ทันตั้งตัว เซียวเฉวียนก็เปลี่ยนใจ เซียวเฉวียนตะโกนว่า “ภาพวาดชุนเซี่ยว ออกมา!”

ทันใดนั้น ภาพวาดชุนเซี่ยว ก็ปรากฏตัวอย่างสง่างาม ลอยอยู่กลางอากาศ

เซียวเฉวียนกล่าวว่า “ให้ข้าระเบิดมือ”

ทันทีที่พูดจบ ภาพวาดชุนเซี่ยวก็เปิดออก และระเบิดมือก็หลุดออกมาจากภาพวาด ตกลงสู่เซียวเฉวียน

เมื่อทำภารกิจเสร็จ ภาพชุนเซี่ยวก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็พุ่งเข้าไปในแขนเสื้อของเซียวเฉวียน

ในตอนนี้ ชิงหลงก็เข้าใจในที่สุดว่าเซียวเฉวียนต้องการทำอะไร

เขาสงสัยว่า “ท่านใต้เท้าเซียว มันได้ผลหรือไม่?”

แม้ว่าชิงหลงจะเคยเห็นพลังของระเบิดมือ แต่เขาไม่แน่ใจว่ามันจะใช้ได้ผลกับแกนกลางของค่ายหรือไม่

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ชิงหลงสงสัยในพลังของระเบิดมือ ว่ามันจะแรงกว่าพลังของเขาและชิงหลงที่รวมกันหรือไม่

ถ้าแรงกว่า การใช้มันเพื่อทำลายแกนกลางของค่ายก็เหมาะสม

แต่ถ้าไม่เท่ากัน ถ้าหากพวกเขาสองคนร่วมมือกันทำลายแกนกลางของค่าย

เซียวเฉวียนพูดอย่างตัดสินใจอย่างแน่วแน่และเด็ดขาดว่า “ท่านใต้เท้าชิงหลง โปรดวางใจ มันจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”

เมื่อพูดจบ เซียวเฉวียนสั่งให้ชิงหลงและคนอื่นๆ ถอยห่างออกไปก่อน จากนั้นเขาก็เล็งไปที่วงแหวน ดึงสลักระเบิดมืออย่างรวดเร็ว และสุดท้ายก็โยนมันออกไปอย่างแรงใส่วงแหวน

ในเวลาเดียวกัน เซียวเฉวียนก็ถอยหลังอย่างรวดเร็ว

เขาถอยหลังมาจนถึงข้างๆ ชิงหลง เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้น “บูม!”

ทันใดนั้น ควันดำก็พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ

แรงระเบิดเผาต้นไม้รอบข้างจนไฟลุก โขมงควันฟุ้งกระจาย

เพื่อหลีกเลี่ยงแรงระเบิด เซียวเฉวียนและพวกเขาก็ถอยหลังไปอีก

พร้อมกับเสียงระเบิด เซียวเฉวียนได้ยินเสียงแตกละเอียดในอากาศ