ตอนที่ 209
บทที่ 210 เป็นอาจารย์หนึ่งวัน
October 21, 2026
จู่ๆ ชายชราก็มีความกระตือรือร้นมาก เซียวเฉวียนรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เซียนผู้นี้กำลังพยายามช่วยเขาอยู่ใช่ไหม?
ในเวลานี้ เมื่อเหล่าขุนนางเห็นว่าสหายของตนเสียชีวิตอย่างอนาถ พวกเขาก็ทุบประตูอย่างบ้าคลั่งด้วยต้องการล้างแค้นให้สหายของตน!
“ท่านผู้เฒ่า ท่านเคลื่อนไหวเร็วกว่านี้ไม่ได้เลยหรือ? ข้าเจ็บคอแทบตาย!” เซียวเฉวียนรีบเดินไปที่ขอบห้องขัง ชายชรายื่นมือออกมาเพื่อตรวจชีพจรให้เขา “อย่างไรเจ้าก็ต้องตาย ก่อนตาย ให้ข้าได้ศึกษาให้เข้าใจหน่อยเถิด!”
ข้าอยากจะบ้า!
ในช่วงเวลาแห่งความเป็นและความตาย ชายชราแกล้งเขาแล้วจริงๆ!
เซียวเฉวียนอยากดึงมือออกทันที แต่คิดไม่ถึงว่าชายชราจะคว้ามือเขาและตรวจชีพจรของเขาไปทั่วทั้งร่าง
“แกร๊ก!”
“กร่าว!”
เหล่าขุนนางทุบแม่กุญแจจนเหงื่อแตกพลั่ก แต่ตัวแม่กุญแจกลับแข็งแกร่งมาก!
ในอดีตเพื่อป้องกันไม่ให้ปัญญาชนหลบหนี มีการใช้แม่กุญแจแบบพิเศษซึ่งมีความแข็งแรงมากและไม่สามารถเปิดได้แม้จะมีทักษะการเปิดแม่กุญแจเช่นขโมยก็ตาม
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าแม่กุญแจที่แข็งแกร่งนี้จะทำให้พวกเขาประสบปัญหาเช่นนี้!
“เจ้า...ไม่มีรากเหง้าการฝึกตน”
“แต่...”
ชายชราขมวดคิ้ว จากนั้นก็คลายแล้วขมวดแน่นขึ้นอีก!
ในช่วงเวลาสั้นๆ คิ้วของข้าเดี๋ยวคลายเดี๋ยวตึง!
เดี๋ยวแน่นเดี๋ยวหลวม!
“ท่านผู้เฒ่า? ท่านตรวจเสร็จหรือยัง? ข้าใกล้ตายแล้ว!”
เซียวเฉวียนกำลังจะดึงมือของเขากลับ แต่มือของชายชรากลับสั่น เขาไม่มีรากเหง้าการฝึกตนแต่เขามีจิตใจแห่งการฝึกตนซึ่งหายากกว่ารากเหง้าการฝึกตนเสียอีก!
ในช่วงสามสิบปีของต้าเว่ย ไม่มีบุคคลเช่นนี้ปรากฏให้เห็น!
เขาเป็นคนแรก!
เซียวเฉวียนเป็นคนที่สอง!
“ใครคือพ่อของเจ้า?”
ชายชราคว้าตัวเขาไว้ สกุลของเขาคือเซียว แต่เป็นเซียวจากตระกูลใด?
“พ่อของข้าคือแม่ทัพเซียว!”
ในต้าเว่ย ตระกูลเซียวซึ่งเข้ารับตำแหน่งแม่ทัพมีเพียงตระกูลเซียวแห่งเมืองหลวงเท่านั้น!
เมื่อครู่ได้ยินจากเจ้าหน้าที่สืบสวนว่าเซียวเฉวียนเป็นลูกเขยของตระกูลฉิน
มีเพียงตระกูลเซียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเป็นลูกเขยตระกูลฉิน
“เจ้าคือลูกของเซียวเทียนใช่ไหม?”
เป็นครั้งแรกที่เซียวเฉวียนได้ยินชื่อพ่อของตนจากคนอื่น
ในต้าเว่ย คนส่วนใหญ่ลืมชื่อเซียวเทียนไปแล้ว
ความสงบสุขและความมั่นคงที่ตระกูลเซียวซื้อมาด้วยเลือด ชาวต้าเว่ยก็ลืมไปเช่นกัน
“ใช่!” เซียวเฉวียนพยักหน้า “ท่านผู้เฒ่า ท่านช่วยหยุดถามก่อนได้ไหม? พวกเขากำลังจะเปิดประตูได้แล้ว!”
หากเขาถูกชายชรายึดไว้แน่นอีก ทางของเขาย่อมเป็นทางตัน!
และขุนนางเหล่านี้จะไม่สังหารเขาทันทีอย่างแน่นอน แต่จะสังหารเขาอย่างโหดเหี้ยม!
เขายังไม่ได้เห็นลูกของตนคลอดเลย และยังใช้เงินหามาไม่หมด ตายแบบนี้ไม่คุ้มสักนิด!
เขาต้องหาทาง! ชายชรายึดเขาแล้วถามเขาเช่นนี้ เขาไม่สามารถเข้าใจได้เลย!
“เจ้ากราบข้าเป็นอาจารย์แล้วข้าจะช่วยเจ้า!”
ชายชราตื่นเต้นมาก เขาดูอ่อนแอ แต่กลับทรงพลังอย่างไม่สิ้นสุด!
เซียวเฉวียนชายหนุ่มผู้หนึ่งไม่อาจหลุดพ้นได้!
โอ้สวรรค์!
เซียวเฉวียนกำลังจะร้องไห้!
คนที่ติดคุกไม่ใช่แค่เจ็ดปีแต่เกินสิบปีบอกว่าอยากช่วยหรือ?
นี่มันเรื่องตลกอะไรกันเนี่ย!
นี่กำลังก่อกวนเขา!
หรืออยากจะฆ่าเขา!
“เพื่อเห็นแก่ตระกูลเซียว ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์! เจ้ายังไม่พอใจอยู่หรือ? ไม่มีใครสามารถขอได้แล้วนะ!”
“ท่านผู้เฒ่า! ปล่อยข้าเถอะ ข้ามีอาจารย์แล้ว! ท่านปล่อยมือเร็ว! ดูนั่น! แม่กุญแจ! แม่กุญแจกำลังจะพังแล้ว!”
“ใครคืออาจารย์ของเจ้า?”
สวรรค์!
มีคำว่าเหตุใดเป็นแสนคำจริงๆ!
“เหวินฮั่น! เหวินฮั่นจากสถานศึกษาชิงหยวน!” เซียวเฉวียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตอบ ชายชราคนนี้จะไม่ปล่อยมือจนกว่าเขาจะได้รับคำตอบ!
“เหวินฮั่น...”
ชายชราพึมพำด้วยน้ำเสียงที่คลุมเครือ ราวกับเขากำลังนึกถึงบางสิ่งที่อยู่ห่างไกล
ทางด้านเซียวเฉวียนกำลังตกอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ แต่ชายชรากำลังคิดถึงอดีตอย่างแผ่วเบา
เซียวเฉวียนหลับตาลง มือของเขาบวมจากการจับของชายชรา แต่เขาก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นได้!
จบแล้ว จบแล้ว เขาไม่รู้ว่าชายชรานึกอะไรได้บ้าง! แต่เซียวเฉวียนรู้สึกว่าเขาเซียวเฉวียนกำลังจะตาย และในไม่ช้าก็จะกลายเป็นความทรงจำของผู้คน!