ตอนที่ 216
บทที่ 217 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
October 21, 2026
&"บูม!&"
แม่ฉินคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว!
องค์ฮ่องเต้หลี่ตาลงเล็กน้อย รู้สึกหมดหนทางและเป็นทุกข์ อย่างไรก็ตาม วันนี้พี่สาวที่เอาแต่ใจ อย่างน้อยนางก็รับรู้แล้วว่านางกำลังด่าใครอยู่ แล้วทำไมนางถึงต้องลงเอยเช่นนี้
นางทำผิดพลาด แม้นางจะคิดว่าน้องชายที่เป็นถึงฮ่องเต้จะสามารถช่วยนางได้ แต่คนตรงหน้านั้นเป็นเหวินคุน...
เมื่อแม่ฉินคุกเข่าลง ฝูงชนก็ฮือฮาด้วยความประหลาดใจ ซึ่งทำให้นางอับอายมากยิ่งขึ้น!
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือใบหน้าที่จองหองของเซียวเฉวียน!
แม่ยายของเจ้าต้องคุกเข่าขอโทษ!
แม่ยายที่เป็นองค์หญิงต้องคุกเข่าขอโทษ!
นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในต้าเว่ย! เซียวเฉวียนเป็นลูกเขยที่ทรงพลัง!
แน่นอนว่าขอบเขตที่ทรงพลังนั้นมีขีดจำกัด ลูกเขยคนอื่นไม่สามารถทำได้
ตราบใดที่เซียวเฉวียนเป็นลูกเขย ไม่ว่าเขาจะมีชื่อเสียงหรือว่ามีใครที่สนับสนุนเขาก็ตาม แก่นแท้ของเขาจะยังคงเหมือนเดิม และเขาจะยังคงต่ำต้อยสำหรับตระกูลฉิน
นอกจากนี้ เหวินคุนอายุมากแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ถึงวันพรุ่งนี้หรือไม่ แม้ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ แต่เขามองไม่เห็นแล้ว เขาจะสามารถสอนเซียวเฉวียนได้อย่างไร?
แม่ฉินที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น หน้าแดงด้วยความเจ็บใจ นางพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่ต้องการทำ"ข้าขอโทษ ข้าทำผิด ที่ใส่ร้ายเหวินคุน"
“ห๊ะ?” เซียวเฉวียนสูดลมหายใจเข้า ดวงตาของเขาลุกเป็นไฟ
"และ..." แม่ฉินรู้สึกอับอายจนอยากจะเอาหน้ามุดดินหนี"ขอโทษฮูหยินตระกูลเซียว"
“จากนี้ไป ข้าจะระมัดระวังคำพูดและการกระทำ และปฏิบัติตามคำสอนของเหวินคุน”
องค์หญิงผู้สง่างาม แม้ว่านางกำลังขอโทษ แต่นางก็ไม่ละทิ้งศักดิ์ศรีของนางลงแม้แต่น้อย
สูงส่งเสียเหลือเกิน!
“ไม่ ได้! ยิน!!” เซียวเฉวียนป้องหู เขาไม่สนใจคำขอโทษของแม่ฉิน สิ่งที่เขาต้องการคือกำจัดคำนินทาเกี่ยวกับแม่ของเขา!
แม่ฉินพูดเบา จนคนรอบข้างไม่ได้ยิน!
"เจ้า!"
มันจะมากเกินไปแล้วนะ! แม่ฉินโกรธ เซียวเฉวียนจึงพูดเสียงดัง: "พูดให้ดังขึ้น!"
เสียงของเขาเหมือนฟ้าผ่า ดังจนทำให้วิญญาณในร่างหวาดกลัว
เซียวเฉวียนเป็นบ้าหรือ?
แม้ว่าเขาจะเป็นลูกศิษย์ของเหวินคุน แต่ฝ่าบาทก็ยังอยู่ที่นี่ ทำไมถึงไม่ไว้หน้าใครเลย?
สีหน้าของคนเหล่านั้นล้วนแต่มองกล่าวโทษไปที่เซียวเฉวียน!
เซียวเฉวียนโกรธมาก! ทำไมกัน?
แม่ฉินพูดทำลายชื่อเสียงของตระกูลเซียว!
หากตัวตนของเหวินคุนไม่สำคัญพอ ตระกูลเซียวคงไม่สามารถหนีพ้น แม้ว่าพวกเขาจะกระโดดหนีลงไปในแม่น้ำฮวงโหก็ตาม! แต่ชีวิตที่เหลือ ตระกูลเซียวจะตกอยู่ภายใต้การดูถูกเหยียดหยามของทุกคน!
ทุกคนจะบอกว่าเซียวเฉวียนเป็นไอ้สารเลว!
ทุกคนจะหัวเราะกับความจริงที่ว่าพ่อเซียวที่เสียชีวิตไปแล้ว ไม่ได้มีทายาทเหลือไว้เลย!
ทุกคนจะกล่าวว่าแม่เซียวเป็นผู้หญิงเลว ไร้ศีลธรรม!
แม่ฉินจะสามารถรับผิดชอบเรื่องพวกนี้ได้หรือไม่?
การให้นางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลเซียวในที่สาธารณะ จะกลายเป็นความผิดของเซียวเฉวียนได้อย่างไร?
ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้!!
เซียวเฉวียนจะปล่อยให้ความอัปยศแขวนคอไปตลอดชีวิตได้อย่างไร?
ความโกรธของเขามาถึงขีดสุดจนเนื้อตัวแดง แม้ฮ่องเต้จะอยู่ตรงนี้ แล้วมันจะทำไม?
แม้ว่าวันนี้จะไม่มีเหวินคุน แต่เขาจะใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดเพื่อทำให้ความบริสุทธิ์กลับคืนมายังตระกูลเซียว!
นางต้องรับผิดชอบสำหรับทุกคำพูดและการกระทำของนาง!
“ถ้าท่านไม่พูดให้เสียงดังฟังชัด” เซียวเฉวียนใช้หางตามองนาง “ข้าจะฆ่าท่าน”
“เหมือนกับที่ท่านอยากจะฆ่าข้าในวันนี้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮ่องเต้ถึงกับตกตะลึง พี่สาวต้องการจะฆ่าเขางั้นรึ?
“ข้าไม่ใช่คนปอดแหก ข้าพูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น!”
แม่ฉินมองเขาด้วยความไม่เชื่อ คำพูดของเซียวเฉวียนไม่มีแม้แต่ความเคารพ
ฮ่า ๆ ๆ ๆ!
น่าขัน!
นางถูกลูกเขยขู่อย่างนั้นรึ!
คุกเข่าไม่พอ!
ขอโทษก็ยังไม่พอ!
“ นอกจากนี้ ถ้าท่านไม่มอบความบริสุทธิ์ให้ตระกูลเซียว ท่านอย่าได้นึกถึงวันที่ฉินเฟิงจะได้อภิเษกกับองค์หญิงต้าถงอีกเลย!"
คำพูดของเซียวเฉวียนทำให้ในใจของแม่ฉินเจ็บปวด!
“เจ้ามีสิทธ์อะไรจะบังคับไม่ให้องค์หญิงต้าถงอภิเษกกับลูกชายข้า?"
แม่ฉินกัดฟันและเสียงของนางแสดงความคับแค้น
"ไม่มี"
"ฮึ่ม!" แม่ฉินรู้ว่าเซียวเฉวียนเพียงต้องการที่จะยั่วยุเท่านั้น
“ข้าไม่มีความสามารถที่จะหยุดองค์หญิงไม่ให้อภิเษกกับฉินเฟิง แต่ข้าสามารถฆ่าฉินเฟิงได้ ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าท่านจะมีความสามารถพาองค์หญิงมาได้ แต่องค์หญิงก็ไม่สามารถอภิเษกได้ ถูกต้องหรือไม่?"
ความเล่นเล่ห์ของเซียวเฉวียนทำให้ตัวแม่ฉินสั่นด้วยความโกรธ เซียวเฉวียนสามารถแต่งบทกวีจนสามารถฆ่าฉินเฟิงได้อย่างง่ายดาย
นางตื่นตระหนก: "เจ้าลืมไปแล้วรึอย่างไร ว่าปู่ของเจ้าบอกให้เจ้าปกป้องตระกูลฉิน"
อีกแล้ว
มาไม้นี้อีกแล้ว