ตอนที่ 311
บทที่ 311 เต็มไปด้วยความผันผวน
October 21, 2026
"ดี!"
“ดีมาก! ความมุ่งมั่นคือชัยชนะ!”
ผู้ชมต่างปรบมือให้กับคนขายเนื้อ!
ถ้าเซียวเฉวียนแพ้ พวกเขาก็จะได้เงินที่พนันไว้จากบ่อน!
เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะคาดหวังให้คนขายเนื้อฆ่าเซียวเฉวียน!
คนขายเนื้อลุกขึ้นยืนตัวสั่น ปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้
เซียวเฉวียนทำเขาบาดเจ็บ แต่คนขายเนื้อยังทนได้
"อ้า!"
คนขายเนื้อคำรามอีกครั้ง
เซียวเฉวียนรู้สึกปวดหัวทุกครั้งเมื่อได้ยินเสียงคำรามนั้น การประลองครั้งนี้เหมือนกับต่อสู้กับยักษ์ มันไม่เหมือนการประลองซะทีเดียว มันเหมือนกับการออกล่าเสียมากกว่า
คนตรงหน้าราวกับไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นยักษ์ขี้หงุดหงิดอารมณ์เสีย
"เฮ้!"
“เฮ้!
"เฮ้!"
ผู้ชมต่างส่งเสียงให้กำลังใจ
กลุ่มสิบสองเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและสง่างาม
โดยเฉพาะเว่ยชิง จ้าวหลานและเหลียงไหวโหลวผ่านรอบแรกของการประลองไปอย่างง่ายดายแล้ว
พวกเขามองดูเซียวเฉวียนประลองกับคนขายเนื้อจากระยะไกล และอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย
"แต่ละกลุ่ม ผู้คนก็มีหลากหลายประเภท” เว่ยชิงพูดอย่างเย็นชา ถ้ามองผ่านๆก็คงเห็นแค่พวกหยาบช้า! อันที่จริงมัปัญญาชนปะปนอยู่ด้วย!
กลุ่มอื่นๆ ปัญญาชนต่อสู้กับปัญญาชนและใช้อาวุธของเทพเจ้า การประลองประกอบด้วยการท่องบทกวีเพื่อขับเคลื่อนอาวุธ ซึ่งมันมีความแตกต่างอย่างมาก การแข่งขันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่เสียเหงื่อแม้แต่หยดเดียว และผู้คนก็ยังสามารถชื่นชมบทกวีและการต่อสู้ได้อีกด้วย
ไม่เหมือนเซียวเฉวียนที่ต้องต่อสู้จริงๆกับคนขายเนื้อ
ดูเหงื่อและน้ำลายนั่นสิ ถ้าองค์หญิงเห็น นางคงจะรังเกียจมากกว่าตอนที่เซียวเฉวียนถูกไข่เน่าปาใส่เสียอีก!
เว่ยชิงถากถาง โดยไม่มีความกังวลเลยว่าเซียวเฉวียนจะชนะ
ขนาดอาวุธที่ใช้ยังไม่ใช่อาวุธของตน จะชนะได้อย่างไร?
น่าสังเวช!
“มีข่าวเซี่ยวเฟิงบ้างหรือไม่?”
จวนเซียวเฉวียน!
เพื่อที่จะเอาชนะรัฐไป๋ลู่โจว อัครเสนาบดีจูต้องทำงานหนักจริงๆ!
เว่ยชิงที่กำลังเบื่อหน่าย เห็นจูโชงกำลังตามหาเซี่ยวเฟิง เว่ยชิงจึงพูดเป็นนัย: "เอาหล่ะ เหนื่อยหน่อยนะ"
หลังจากท่านอ๋องพูดจบ จูโชงรู้สึกปราบปลื้ม: "ไม่หรอก! ไม่หรอก! ความปรารถนาสูงสุดของข้าคือทุกอย่างที่ท่านอ๋องมีความสุข!"
"นั่นใคร?"
เว่ยชิงชี้ตรงไป ในกลุ่มสิบสอง มีสุนัขอยู่ด้วยงั้นหรือ?
จูโชงถือเป็นคนใหญ่คนโตในเมืองหลวงเขาดูและพูดว่า "โอ๊ะ นั่นคือลูกชายคนเล็กของจ้าวจินไหล ชื่อจ้าวซิ่น! น้องชายของจ้าวหลาน!"
“เขา”
เว่ยชิงพูดอย่างเย็นชา จ้าวจินไหลหนึ่งในซานกงที่ได้รับตำแหน่งไท่ชิง เขามีลูกชายที่น่าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง จ้าวหลานเป็นจอหงวนเมื่อปีที่แล้ว เขาถูกสอนให้มีความประพฤติที่ดี เขาถือได้ว่าเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกหลานของแต่ละตระกูล เขาคือคู่ต่อสู้อันทรงพลังของเว่ยชิง
มังกรให้กำเนิดบุตรชายเก้าคน แต่ละคนมีความแตกต่างกัน
พระเจ้าประทานลูกชายที่ดีให้กับจ้าวไท่ชิง และมอบลูกชายที่น่าปวดหัวให้ด้วยเช่นกัน
จ้าวซิ่นนั้นรับมือได้ยากยิ่งกว่าเจ้าเด็กอ้วนหยางเล่อแห่งวัดไท่ชางที่ตายไปแล้ว
หยางจูจอมบงการ คลั่งไคล้นารี รักการดื่มและสังสรรค์ เป็นคนมีอนาคตไกล แต่เสียดายที่โง่เขลาไปเสียหน่อย
จ้าวซิ่นนั้นแตกต่างออกไป จ้าวซิ่นไม่เพียงแต่ใช้อำนาจบาตรใหญ่ ตั้งแต่เด็กยังถูกตามใจมาจนเคยชินอีกด้วย
เขาไม่ชอบพูดคุยกับผู้คน สิ่งที่เขาชอบคือการคลุกคลีกับสัตว์แปลกๆ เช่น สุนัขป่า งูพิษ และกิ้งก่า
เว่ยชิงรู้สึกรังเกียจคนประเภทนี้มาก คนเช่นนี้กล้าดียังไงมาร่วมการประลองยุทธเลือกคู่!
องค์หญิงไม่มีทางชายตามองคนอย่างจ้าวซิ่นเป็นแน่!
เว่ยชิงคิดว่าเขาเป็นคนเดียวที่เหมาะสมและคู่ควรกับองค์หญิงมากที่สุด!
วันนี้ เซียวเฉวียนพบกับจ้าวซิ่น เซียวเฉวียนชะตาขาดแน่นอน!
เว่ยชิงเคยได้ยินมาว่า จ้าวซิ่นได้สังหารผู้อารักขาของเขาไปหลายคนเพียงเพื่อต้องการฝึกสุนัขป่า!
ถ้าเขาสามารถฆ่าผู้อารักขาได้ แล้วเซียวเฉวียนจะเหลืออะไร?
“ข้าจะรอดูการแสดงอย่างดีเลย” เว่ยชิงพูดอย่างเหยียดหยาม เมื่อรู้ว่าจ้าวซิ่นอยู่ในกลุ่มสิบสอง เว่ยชิงหวังว่าเซียวเฉวียนจะไม่แพ้ไปเสียก่อน เพราะมันคงสนุกน่าดู หากเซียวเฉวียนได้เจอกับสุนัขป่าของซินจ้าว!
ดวงตาของเว่ยชิงเต็มไปด้วยความคาดหวัง ซึ่งจูโชงมองมันออก เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงประจบสอพลอทันที: "อย่ากังวลไปเลยท่านอ๋อง เขาจะต้องได้พบกับจ้าวซิ่นอย่างแน่นอน"
“หืม?” เว่ยชิงประหลาดใจเล็กน้อย อัครเสนาบดีจูพูดถึงเซียวเฉวียน ต้องการเอาใจเขาอย่างนั้นรึ?