บทที่ 41 ซวี่ต๋าปรากฏตัว

ใบหน้าของฉินหนานเปลี่ยนเป็นสีซีด และเขาอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เหลือเวลาอีกห้าวันสำหรับการสอบ และตอนนี้สิ่งนี้เกิดขึ้น ไม่ว่าฉินหนานจะโง่เขลาแค่ไหน เขาก็รู้ว่าจูเหิงและซ่งเฉียนเวิ่นจงใจเพ่งเล็งไปที่เซียวเฉวียน

หากเขาไม่ร่วมมือ จูเหิงจะไม่นำเขาเข้าสู่แวดวงในอนาคตอย่างแน่นอน และเขาจะสูญเสียการติดต่อและทุกสิ่งอย่างที่สะสมมาหลายปี

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหากเขาไม่เป็นพยาน เขาจะยอมรับว่าเขาและเซียวเฉวียนอยู่ในที่เดียวกัน

ระหว่างเซียวเฉวียนและจูเหิง ต่อให้เป็นคนตาบอดก็จะเลือกจูเหิงผู้ทรงพลัง!

แต่ถ้าเขาเป็นพยาน แสดงว่าเขาให้การเป็นพยานเท็จ และเซียวเฉวียนจะต้องตายอย่างแน่นอน

และเมื่อท่านปู่กับท่านพ่อกลับมาและพบว่าเขาให้การเป็นพยานเท็จสำหรับจูเหิง เขาอาจไม่ได้ตายทีเดียว แต่อาจจะถูกลอกผิวหนังทั้งหมดไป!

“อย่ากลัวไปเลย น้องสาม บอกข้ามา ข้าจะจัดการเอง”

ไม่ใช่จูเหิงที่พูด แต่เป็นเซียวเฉวียน

ฉินหนานอายุสิบกว่าๆ เป็นเพียงวัยรุ่นที่ดุร้ายเหมือนเสือ แต่เมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้น ขาของเขาสั่นและทำอะไรไม่ถูก

ความโล่งใจของเขานั้น ทำให้นึกถึงฉินเฟิงมาก ฉินหนานผงะไปครู่หนึ่ง รู้สึกผิดเล็กน้อยในใจ

จูเหิงทั้งถูกและผิดครั้งใหญ่ คนอื่น ๆ ไม่กล้าก้าวร้าวต่อเขา แต่เซียวเฉวียนไม่กลัวเมื่อเผชิญกับอันตราย เขาไม่ตำหนิ เขาไม่พูดอะไรเลย เพียงแต่กำลังนึกบางอย่าง

ทันทีที่ความคิดนี้เกิดขึ้น ฉินหนานก็เลยสนใจทันที เป็นความคิดที่ดี เขาไม่ได้ช่วยเซียวเฉวียน เขาแค่ไม่ต้องการให้พี่สาวของเขาเป็นม่ายตั้งแต่อายุยังน้อย!

เขาหันศีรษะและยิ้มให้จูเหิงและซ่งเฉียนเวิ่น "ท่านพี่จู ท่านพี่ซ่ง ท่านอาจเข้าใจผิด พี่เขยของข้าและข้าเพิ่งพบกันโดยบังเอิญ และเขาก็อยู่ที่นี่แล้วเมื่อข้าพบเขา มันห่างจากสถานศึกษาซินหยวนอยู่มาก และเขาคงไม่สามารถเข้าไปขโมยอะไรได้ ถูกต้องไหม”

ทำได้ดี

เซียวเฉวียนยกย่องฉินหนานในใจของเขา เขาคู่ควรกับการเป็นบุตรชายของนายพล แม้ว่าฉินหนานจะเอาแต่ใจตัวเองเล็กน้อย แต่เขาไม่ใช่คนทรยศ มีเพียงหัวใจที่บริสุทธิ์เท่านั้นที่จะทำให้เขามีอนาคตในราชสำนักได้

ใบหน้าของจูเหิงเปลี่ยนไป มีความโกรธและความสงสัยในดวงตาของเขา ฉินหนานไม่ชอบเซียวเฉวียนอย่างชัดเจน แต่ตอนนี้กลับต่อต้านเขาอย่างนั้นหรือ!

ซ่งเฉียนเวิ่นตะโกนว่า "เจ้าหมายถึงว่าเมื่อกี้ท่านพี่จูกับข้าโกหกอย่างนั้นหรือ?"

"ข้า..." ฉินหนานพึมพำ "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น"

ลูก ๆ ของตระกูลขุนนางผงะ วันนี้ฉินหนานกินยาผิดหรือเปล่า?

จูเหิงผลักฉินหนานด้วยความโกรธ ฉินหนานเดินโซเซและเกือบจะล้มลงกับพื้น เซียวเฉวียนมีสายตาที่เฉียบคมและมือที่รวดเร็ว เขารับฉินหนานทันที "น้องหนาน กลับไปที่จวนก่อน"

หลังจากพูดจบเซียวเฉวียนก็มองจูเหิงด้วยสายตาว่างเปล่า จูเหิงควรหยุดแต่เท่านี้ มิฉะนั้น อย่าตำหนิว่าเขาหยาบคาย!

"เข้าใจแล้ว ข้าจะกลับจวน..." ฉินหนานก้มหน้าลงด้วยความหงุดหงิด ไม่กล้ามองหน้าจูเหิง

ในอนาคต เขาจะไม่มีที่ยืนในแวดวงของจูเหิง การที่คนเหล่านี้ปฏิเสธ จะมีผลกระทบต่อฉินหนานในอนาคต

ขณะที่เซียวเฉวียนและทั้งสองหันหลังกลับ พวกเขาก็ถูกหยุดโดยซ่งเฉียนเวิ่น

เขาเตี้ยกว่าเซียวเฉวียน เมื่อเซียวเฉวียนมองดูเขา เขาต้องก้มหัวลงเล็กน้อย ดวงตาของเซียวเฉวียนมองลง ดวงตาและแสงเย็นสอดประสานกันด้านหน้า ดุร้ายอย่างยิ่ง ซ่งเฉียนเวิ่นผงะ แต่เขาเป็นลูกชายของซ่งถิงเว่ย ทำไมเขาต้องกลัวเสี่ยวเซียวตัวน้อยๆ ด้วย?

"เจ้าเป็นลูกเขยของตระกูลฉินและฉินหนานเป็นนายน้อยคนที่สาม เจ้าเป็นแค่คนอื่นในตระกูล คำพูดของเจ้าเชื่อถือไม่ได้" ซ่งเฉียนเวิ่นตะคอกอย่างเย็นชา "เราทุกคนเห็น เจ้าขโมยบทเรียน เซียวเฉวียนจะอยู่ยงคงกระพันไปได้อย่างไร!"

เซียวเฉวียนชำเลืองมองกลุ่มเด็กจากตระกูลขุนนาง และพูดอย่างเย็นชา "ถ้าท่านพูดเพื่อเป็นพยานหลักฐาน ท่านต้องรับผิดชอบ ที่พวกท่านบอกว่าเซียวเฉวียนขโมยบทเรียน"

ทุกคำพูด สีหน้าของเขาไม่แยแส และเขาไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย ลูก ๆ ของตระกูลขุนนางรู้สึกผิดเล็กน้อยหลังจากถูกเขาจ้องมอง แต่เมื่อจูเหิงและซ่งเฉียนเวิ่นอยู่ใกล้ ๆ พวกเขาจะต้องกลัวอะไร

พวกเขาพยักหน้าทีละคนด้วยความรังเกียจและความเกลียดชังบนใบหน้าของพวกเขา "ใช่ ข้าก็เห็นว่าเจ้าขโมยบทเรียน!"

"ใช่แล้ว! คนนั้นคือเจ้าเมื่อกี้!"

"คนสกปรก การทำสิ่งสกปรกเช่นนี้ทำให้ตระกูลฉินอับอายจริงๆ! มันทำให้ต้าเว่ยอับอาย!"

"ประเพณีในตระกูลที่ไม่ถูกต้อง เป็นเรื่องปกติที่จะทำพฤติกรรมเช่นนี้ ไม่เช่นนั้นทำไมตระกูลเซียวถึงถูกปฏิเสธ" จูเหิงกล่าวอย่างสบายๆ

พวกเขายืนยันทีละคนและซ่งเฉียนเวิ่นก็พอใจมาก เขามองไปที่ฉินหนาน และพูดออกมาว่าเจ้าไม่สามารถปกป้องเขาได้

ฉินหนานรีบร้อน ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง และน้ำตากำลังจะไหลออกมา "อย่าพูดไร้สาระ! พวกเรามาจากตระกูลฉิน!"

"คนจากตระกูลฉินที่ขโมยบทเรียนจะถูกลงโทษตามกฎหมาย!" ซ่งเฉียนเวิ่นตะโกนอย่างเย็นชา ทำให้หัวใจของฉินหนานสั่นสะท้าน!