บทที่ 547 กุญแจกำหนดโทษ

วันนี้ บรรดาข้าราชบริพารชุมนุมในราชสำนัก ภารกิจที่สำคัญที่สุดคือพิจารณาการตายของแม่ฉิน

แม่ฉินเป็นลูกสาวบุญธรรมคนโปรดของจักรพรรดิองค์ก่อน แต่นางมาเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเหลียงไหวโหรว

แม้ว่าการตายของแม่ฉินจะเป็นเพราะเหตุของนางเอง แต่เพื่อปกป้องหน้าตาของราชวงศ์ ราชสำนักจะต้องให้คำอธิบายไม่เพียงแต่กับแม่ฉินและจวนฉินเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบรรดาข้าราชบริพารในราชสำนักด้วย

แม้ว่าองค์จักรพรรดิจะมีข้อสรุปสำหรับฆาตกรที่ฆ่าแม่ฉินแล้ว คือประหารด้วยการตัดศีรษะเหลียงไหวโหรวในอีกสามวันต่อจากนี้ แต่ประเด็นของตรามู่อวิ๋นนั้นยังไม่สิ้นสุด

ตรามู่อวิ๋นเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของเมืองมู่อวิ๋น หลังจากมันหายไปในปีนั้น ราชสำนักได้สืบหามันเป็นเวลาหลายปีแต่ก็ไม่พบ

ตอนนั้น เว่ยไป๋ผู้ครองเมืองมู่อวิ๋นตกหลุมรักกับไพร่คุนหลุน ถูกเนรเทศไปยังเกาะจูเสิน เมืองมู่อวิ๋นถูกทิ้งไว้โดยไม่มีผู้นำ เป็นผลให้ตรามู่อวิ๋นสูญหายไป

ตามหลัก ไม่ว่าใครจะได้ตรามู่อวิ๋นไป ต้องนำมาคืนให้กับราชสำนักและองค์จักรพรรดิ

น่าเสียดายที่บุคคลนั้นไม่ได้ทำเช่นนั้น

บรรดาข้าราชบริพารรู้ดีว่า เหลียงไหวโหรวเป็นผู้ช่วยคนโปรดของเว่ยเชียนชิว และสามารถขับเคลื่อนตรามู่อวิ๋นได้ เลือดในร่างกายของเขาต้องเป็นเลือดของเชื้อราชวงศ์ เหลียงไหวโหรวน่าจะเป็นลูกนอกสมรสของเว่ยเชียนชิวมากที่สุด

และตรามู่อวิ๋นนี้เป็นไปได้อย่างมาที่เคยอยู่ในมือของเว่ยเชียนชิวมาก่อน

ไม่ว่าตรามู่อวิ๋นจะอยู่ในมือของใคร ก็ต้องส่งคืนให้ราชสำนัก เว่ยเชียนชิวแอบเก็บตราประทับเป็นการส่วนตัว ถือเป็นโทษก่อการกบฏอย่างร้ายแรง!

ข้าราชฯ ที่ฝักฝ่ายองค์จักรพรรดิต่างตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดก็จับจุดอ่อนของเว่ยเชียนชิวได้สักที!

ครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีที่จะโค่นเว่ยเชียนชิวได้สาหัสอย่างแน่นอน!

ส่วนข้าราชฯ ที่อยู่ฝ่ายเว่ยเชียนชิวกังวลแทบตาย แต่จ้าวอีโต้ว หัวหน้าของเจ้าหน้าที่เอี๋ยนกวนกลับดูนิ่งเฉย

เรื่องของตรามู่อวิ๋น มีสองประเด็นที่สำคัญในการตัดสินโทษของเว่ยเชียนชิว ประเด็นหนึ่งคือที่มาของตรามู่อวิ๋นของเหลียงไหวโหรว เว่ยเชียนชิวเป็นผู้มอบให้กับเขาใช่หรือไม่

ในความเป็นจริง เว่ยเชียนชิวเป็นผู้มอบให้จริง แต่ตราบใดที่เว่ยเชียนชิวไม่รับสักอย่าง ก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้

ประเด็นที่สอง แม้ว่าเหลียงไหวโหรวจะเป็นคนเชื้อราชวงศ์ แต่สมาชิกราชวงศ์มีมากมาย ไม่มีหลักฐานใดๆ จะพิสูจน์ได้ว่าเหลียงไหวโหรวเป็นบุตรนอกสมรสของเว่ยเชียนชิวได้

จ้าวอีโต้วมั่นใจมาก คนของฝ่ายองค์จักรพรรดิไม่มีหลักฐานใดๆ จะมากล่าวโทษเว่ยเจียนกั๋วเป็นกบฏ ไร้เดียงสาจริงๆ!

การประชุมรอบเช้าวันนี้ ต้องมีเหตุการณ์เลือดตกยางออกแน่ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวเฉวียนต้องเผชิญกับสภาวะนองเลือดในราชสำนัก

แต่ว่า เซียวเฉวียนไม่ใส่ใจสิ่งเหล่านี้

เขาเอาแค่ความสะใจ

เป็นเจ้าหน้าที่เอี๋ยนกวน ไม่ใช่แค่จะเรียนรู้การปราบด้วยคำพูดเท่านั้น

เซียวเฉวียนหวังเพื่อความสะใจมากกว่าด้วย

แต่ก่อนเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะขึ้นราชสำนัก หลังจากได้เลื่อนเป็นข้าราชฯ ระดับ 4 เพิ่งจะได้ขึ้นราชสำนักเป็นวันแรก กลับลดตำแหน่งลงเป็นระดับ 7 ซะแล้ว

โชคดีที่แม้ว่าเอี๋ยนกวนจะเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ 7 แต่ก็สามารถขึ้นราชสำนักได้

มิฉะนั้น เซียวเฉวียนไม่รู้จะต้องพลาดช่วงโอกาสอันแสนวิเศษไปเท่าไร

เป็นเจ้าหน้าที่เอี๋ยนกวนนี้สะใจดี จะแกล้งใครก็ได้ จะดุด่าใครยังไงก็ได้เท่าที่ต้องการ ราชวงศ์ต้าเว่ยและจีนฮวาเซี่ยเหมือนกัน ราชสำนักมีกฎระเบียบห้ามเอาผิดฆ่าตัดเจ้าหน้าที่เอี๋ยนกวน

สะใจแน่!

ในที่สุดลิ้นทองของเซียวเฉวียนก็มีเวทีให้แสดงออก เขาเกลียดพวกปากพล่อยและนักใส่ความในต้าเว่ยนี้มานานแล้ว

ประชุมรอบเช้ายังไม่ได้เริ่ม บรรดาข้าราชบริพารต่างก็เข้าแถวกันอยู่

เวลานี้ เพิ่งจะตีสี่หรือตีห้ายามเช้ามืด

เซียวเฉวียนหาวหลายครั้ง ชะตาชีวิตของข้าราชฯ ยุคโบราณช่างน่าสังเวชจริงๆ ตีสี่ตีห้าก็ต้องมาอยู่ตรงนี้

ข้าราชฯ ที่อยู่ห่างไกลจากวังต้องเดินประมาณหนึ่งถึงสองชั่วยาม ต้องตื่นตั้งแต่ตีสองตีสามเพื่อล้างหน้าแปรงฟันและออกเดินทาง เวลาทำงานนี้เร็วกว่าคนสมัยใหม่จริงๆ

ในบรรดาข้าราชบริพาร มีคนรู้จักของเซียวเฉวียนมากมาย

มีเฉาสิงจือและสวีซูผิงรวมถึงลูกชายคนโต จ้าวหลานของจ้าวจินไหลที่สิ้นไปแล้ว ฉินหนานและฉินเป่ยก็อยู่ด้วย

ทุกคนมองดูเซียวเฉวียนด้วยสายตาที่ซับซ้อน ถึงอย่างไร เซียวเฉวียนเป็นบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับเรื่องต่างๆ ในปีนี้ และพวกเขาไม่สามารถเพิกเฉยได้

ฉินหนานและฉินเป่ยหน้าซีดเซียว ดูอิดโรยมาก ดวงตาบวมเป่ง เมื่อวานนี้ พวกเขาร้องไห้เป็นเวลานานหลังจากได้ยินว่าแม่ของพวกเขาถูกพี่เขยคนต่อมาฆ่าเสียชีวิต