บทที่ 572 ชื่อเสียงย่อยยับ

อวดดี!

จ้าวหลานขมวดคิ้วและถามซ้ำๆ ด้วยความไม่เชื่อ "แต่งเข้า?... จะให้แต่งเข้าบ้านเจ้า?"

ไป่ฉีข่มใบหน้าจนใบหน้าของเขาแดงก่ำ หากเขาไม่บังคับข่มไว้ เขาคงหัวเราะระเบิดออกในเสี้ยววินาที

“ใช่แล้ว” เซียวเฉวียนสูงกว่าจ้าวหลานอยู่หนึ่งหัว ยามมองดูจ้าวหลานต้องก้มหัวลงเล็กน้อย สายตานั้นจึงดูนักเลงและดูถูกเหยียดหยามยิ่งขึ้น "ตระกูลจ้าวของเจ้ากระจายคำเล่าลือไปทั่วเมืองหลวงว่าจะแต่งงานกับ เซียวจิงบ้านข้า แล้วไง ตอนนี้ข้ามาถึงบ้านจ้าวแล้ว มาเจรจาขอแต่งงานกัน เจ้าไม่ยินดีเหรอ?”

จ้าวซิ่นจะให้เซียวจิงเป็นภรรยาน้อย ทำให้ทุกคนในเมืองหลวงหัวเราะเยาะ

งั้นเซียวเฉวียนก็จะให้จ้าวหลานแต่งเข้าบ้าน ให้เป็นเขยแต่งเข้าในตระกูลเซียว

มีเซียวเฉวียนอยู่ ดูว่าใครจะกล้ามาหัวเราะเยาะตระกูลเซียว กล้ามาหัวเราะเยาะเซียวจิง!

ริมฝีปากของจ้าวหลานสั่นระริก คิดว่าเซียวเฉวียนจะมาวิวาทกัน แต่เซียวเฉวียนมาเรื่องขอแต่งงานเหรอ?

ในสมัยโบราณ มีแต่ผู้ชายไปขอผู้หญิงแต่งงาน มีผู้หญิงมาขอผู้ชายแต่งงานซะเมื่อไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลจ้าวยังเป็นตระกูลใหญ่ จ้าวหลานเขายังเป็นจ้วงหยวนของวาระก่อนๆ นี้! ครอบครัวจ้าว ของเขาเป็นครอบครัวผู้มีอำนาจในเมืองหลวง จะให้แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง? มันเรื่องตลก!

“เฮ่ย ทำเป็นคนมีปมด้อยไปได้!” เซียวเฉวียนเลิกคิ้ว "ถึงตระกูลจ้าวของเจ้าจะไม่มีสถานะสูงกว่าตระกูลเซียวของข้า ข้ายังเป็นเจ้าของชิงหยวน แต่ถ้าเจ้ามาแต่งเซียวจิงเข้าบ้านข้า ข้ายังพอรับไหวนะ”

จ้าวหลานมีความสามารถ หน้าตาก็หล่อใช้ได้ สาวตระกูลร่ำรวยหลายคนพยายามที่จะแต่งงานกับเขา แต่จ้าวหลานไม่ชอบใครเลย

ตอนนี้เซียวเฉวียนมาบอกว่าพอรับไหวเหรอ?

จ้าวหลานกำลังจะบันดานโทสะ แต่เซียวเฉวียนไม่เปิดโอกาสให้เขาเช่นนั้น

เซียวเฉวียนปรบมือ “คนมานี่! นำของขวัญหมั้นเข้าไปได้!"

ในเวลานี้จ้าวหลานเพิ่งมองเห็นมีกลุ่มคนหามเครื่องประดับทองเงิน ผ้าไหมผ้าม้วน และสิ่งของมากมายรออยู่ข้างนอกบ้านจวนจ้าว

ชาวบ้านที่มุงดูก็มีอยู่อย่างเต็มพรืดหนาแน่น

จ้าวหลานทีแรกไม่ได้ดู พอเห็นเข้าจึงพบว่าเซียวเฉวียนเตรียมตัวมาอย่างดี!

รายการข้าวของหมั้นหมายนั้นมีครบทุกสิ่งทุกอย่าง เช่นใบชาอันล้ำค่า ปมผ้าไหมสีแดงและสีดำ เสื้อผ้าสีแดงอ่อน แกะ สาเก เหล้าขาว ข้าวขาว ข้าวฟ่าง ว่านน้ำ กก ต้นอายุยืน ต้นกล้าเจียเหอสามต้นมีหูอันเดียวกัน

จ้าวหลานกวาดดูทีละอย่าง ลูกตายิ่งดูยิ่งเกลือกกลิ้ง ขมับเต้นตุบๆ เขาฝืนระงับโทสะและมองดูของขวัญที่ เซียวเฉวียนนำมา นอกจากที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ยังมี ด้ายอายุยืนยาว กาว สี ผ้าไหมห้าสี หมึกจิ๋วจื่อ ทองเงิน เครื่องโชคลาง หญ้าหอม เครื่องประดับศีรษะนกหงส์ รูปสัตว์โบราณ นกยวนยาง สัญลักษณ์อายุยืน ปลา กวาง อีกา หญิงลูกเก้า คันฉ่องอัคคี

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของขวัญสำหรับผู้ชายที่มอบให้ครอบครัวฝ่ายหญิงในงานหมั้น!

คนรับใช้ของบ้านจ้าวดูอย่างปากค้างตาค้าง สุดยอด!

รูปการณ์นี้ ดูเหมือนเอาจริงแฮะ

”ฮ่า ๆ ! น่าตลกดี เพิ่งเห็นครอบครัวฝ่ายหญิงมาขอหมั้นหมายกับครอบครัวฝ่ายชายเป็นครั้งแรก!”

“ถึงว่า คุณหนูบ้านเซียวบริสุทธ์ผุดผ่อง จะเป็นภรรยาน้อยของตระกูลจ้าวได้อย่างไร ข่าวลือเชื่อไม่ได้จริงๆ !”

ชาวมุงกระซิบกัน การตอบโต้ของเซียวเฉวียนไม่ได้ใช้กำลังหรือความรุนแรง แต่มันกระทบต่อจิตวิทยาของคนโบราณโดยตรง

ครั้งนี้ ความอัปยศอดสูของตระกูลจ้าวนั้นรุนแรงไม่น้อยไปกว่าที่พวกเขามาทำให้เซียวจิงได้รับความด่างพร้อย

ศักด์ศรีของตระกูลจ้าว เกี่ยวอะไรกับเซียวเฉวียนหรือเปล่า?

เซียวเฉวียนรู้แค่ว่าน้องสาวของเขาถูกรังแก และคนพวกนี้จะต้องชดใช้ให้เธอเป็นร้อยเท่าพันเท่า!

เซียวเฉวียนโบกมือ ผู้ที่หามของขวัญกำลังจะนำของขวัญเหล่านี้เข้าไปในบ้านจ้าว

จ้าวหลานเบ่งตาเบิกกว้าง "คนมานี่! หยุดเขา! อย่าให้เข้า!"

เข้าไปไม่เรื่องใหญ่เหรอ?

ถ้าหากของหมั้นพวกนี้เข้ามาในจวนจริงๆ แล้วเรื่องจะจบลงไปอย่างไร?

“ไป่ฉี”

เซียวเฉวียนพูดอย่างเย็นชา วันนี้เขาพาไป่ฉีมาด้วย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น "คุณชายจ้าวขี้อายนิดหน่อย แต่คนที่กำลังจะแต่งงานก็เป็นแบบนี้แหละ ช่วยเอาตัวเขาหลบไปหน่อย"

ในขณะนี้ ในปากของเซียวเฉวียน จ้าวหลานลูกชายผู้สูงศักดิ์ของตระกูลขุนนางก็เหมือนกับหญิงสาวผู้หนึ่ง