ตอนที่ 637
บทที่ 638 ฟันต่อฟัน
October 21, 2026
ก็งั้นๆ ?
นักรบแท้ที่เพิ่งเยาะเย้ยเซียวเฉวียนเมื่อตะกี้ตัวสั่นขึ้นมาทันที ให้ตายเถอะ นี่หมายความว่าอะไร?
”เว่ยเชียนชิว คนของเจ้ามาเผาข้าวของของข้า โทษตายยกได้ แต่โทษเป็นหลบไม่ได้” เซียวเฉวียนพูดอย่างเย็นชา “ส่งพวกเขาไปที่เมืองไป๋ลู่ ไปช่วยอาสือปลูกต้นพริกให้ข้าหน่อย เป็นไง?”
"......" ปากของเว่ยเชียนชิวกระตุก ไม่ใช่ว่าเซียวเฉวียนกล้าเรียกชื่อเขาตรงๆ เพราะนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือความคิดบ้าๆ บอๆ ของเซียวเฉวียนนั้น มันพิสดารจนไม่ไว้หน้าจริงๆ
"......" บรรดานักรบแท้ก็พูดไม่ออกตามกัน
"เจ้า......" เฮยหลังทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว "เจ้ารู้ไหมว่าต้องใช้กำลังคนและกำลังทรัพย์เท่าไรในการฝึกนักรบแท้คนหนึ่ง! เจ้าจะให้คนของข้าไปทำงานในฟาร์มหรือ? ฮ่ะ?"
นักรบแท้มีอะไรวิเศษวิโส?
เซียวเฉวียนหันศีรษะเหลือบมองเขา กิเลนยังต้องทำงานเป็นคนงานเฝ้าเตาหลอมให้เขาเซียวเฉวียน นักรบแท้เหล่านี้จะมีค่าตัวสู้ตัวกิเลนได้ไหม?
”พวกมันร่างกายแข็งแกร่ง พวกมันมีแรงมากจนไม่มีที่ไหนใช้ ไม่ไปเก็บขี้วัวน่าเสียดาย” เซียวเฉวียนพูดตลกขำขันด้วยสำเนียงที่เยือกเย็นที่สุด
“ท่านเจียนกั๋ว......” เฮยหลังชักร้อนใจ ดวงตาของเขาต้องการความช่วยเหลือ เขาต้องไม่ปล่อยให้เซียวเฉวียนมาเหยียบย่ำผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาเด็ดขาด!
”ไม่ได้” เว่ยเชียนชิวปฏิเสธ เฮยหลังก็โล่งอก ดูท่าเจียนกั๋วยังคงหวงแหนพวกเขาอยู่
”ถ้างั้นเจ้ามาฆ่าข้าให้ตายเลยดีกว่า” เซียวฉวนเงยหน้ายื่นคออีก ท่าทางนี้ทำให้เฮยหลังฉุนเฉียว "เจ้าคิดว่า ท่านเจียนกั๋วจะไม่ฆ่าเจ้าหรือไง! "
”ไม่ใช่ เว่ยเชียนชิวจะมีอะไรไม่กล้า” เซียวเฉวียนถือจังหวะหลับตา “หลี่มู่ถูกฆ่า กิจการตระกูลเซียวถูกทำลาย คนพวกนี้ไม่ถูกลงโทษสักหน่อย เดี๋ยวคนในเมืองหลวงก็มาเยาะเย้ยข้าว่าไม่มีน้ำยาอีก”
“ว่าข้าเป็นเขยแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง ไม่เอาไหน”
นักรบแท้มุมปากกระตุก เซียวเฉวียนปากร้ายเหมือนที่เล่าลือกันจริงๆ คำพูดเหล่านี้ไม่ใช่ที่พวกเขาหัวเราะเยาะ เซียวเฉวียนในใจเมื่อกี้นี้หรือ? ไม่คิดว่าเซียวเฉวียนจะคืนมาให้พวกเขาได้เร็วขนาดนี้
เซียวเฉวียนตอบโต้ฟันต่อฟัน ย้อนกลับมาไวจริงๆ!
“วาจามนุษย์นั้นน่ากลัวยิ่งนัก ท่านเฮยหลัง” เซียวเฉวียนพูดด้วยหน้าโศกเศร้า “ถึงตอนนั้น ไม่ต้องรอให้เว่ยเชียนชิวมาฆ่าข้าหรอก จะโดนคำพูดความรุนแรงพวกนี้บีบบังคับจนฆ่าตัวตายแล้วจะทำยังไง?”
“ลูกผู้ชาย ถึงยังไงก็จะรักษาหน้าใช่ไหมล่ะ?”
”ถ้าข้าตาย แล้วใครจะทำอีกเม็ดหนึ่งล่ะ! ไอ้ ยา ! อา ! ยุ ! วัฒะ ! นะ ! นั่นอะ......”
อ๊าก ๆ ๆ ๆ ๆ !
เจ้า ๆ ๆ ๆ ๆ !
เฮยหลังโกรธแค้นในใจอารมณ์เดือดปุดๆ แต่เขาเป็นนักรบ ปากของเขาเทียบไม่ได้แม้แต่เสี้ยวหนึ่งของเซียวเฉวียน เขาโกรธจนไฟลุกฮือในทรวงอก แต่ว่าปากนั้นดันไม่ออกแม้แต่คำเดียว
”เว่ยเชียนชิว เจ้าว่าใช่หรือเปล่า”
เซียวเฉวียนพูดอย่างเย็นชา เจ้าไม่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าไปเก็บขี้วัว ข้าก็จะไม่สกัดยาเม็ดให้"
หัวใจของเว่ยเชียนชิวปวดร้าวสุดๆ อย่างที่เฮยหลังกล่าว การฝึกนักรบแท้คนหนึ่ง เสียเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่ ที่สำคัญคือเสียเวลาและสิ้นเปลืองพลังงาน
ผู้รู้หนังสือจะเลี้ยงดูผู้อารักขาคนหนึ่ง ก็ต้องใช้เงินไม่น้อย นับประสาอะไรกับนี่มันเป็นนักรบแท้คนเป็นร้อย?
เว่ยเชียนชิวกำหมัดไว้ เฮยหลังส่ายหัว "ท่านเจียนกั๋ว ท่านจะทำตามใจอยากของไอ้หมอนี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด!"
เฮยหลังโกรธจนจะระเบิด เซียวเฉวียนอาศัยปากอันเดียว ทำให้เจียนกั๋วเชื่อฟังเขา มันเหลือเชื่อจริงๆ เขาจะต้องไม่ปล่อยให้ท่านเจียนกั๋วถูกเซียวเฉวียนมอมเมาได้!
นักรบแท้ต่างมองเว่ยเชียนชิวด้วยความขุ่นเคือง "ท่านเจียนกั๋ว เซียวเฉวียนคนนี้เป็นเขยแต่งเข้าบ้าน อะไรที่ผู้ชายเขาไม่ทำกันเขาทำได้หมด คำพูดของคนนี้ เชื่อถือไม่ได้อย่างเด็ดขาด!"
"ไปให้พ้น!"
เว่ยเชียนชิวกั้นหายใจลึกๆ และตะโกนด้วยความโมโห "ไปอยู่ที่เมืองไป๋ลู่โน่น!"
ตอนนี้ อย่าว่าแต่เซียวเฉวียนที่ขอให้คนเหล่านี้ไปเก็บขี้วัว ถ้าบอกให้ไปกินอึ เว่ยเชียนชิวก็คงให้ไปเช่นกันแน่นอน!
“ท่านเจียนกั๋ว!”
“ท่านเจียนกั๋ว!”
นักรบแท้เหลือที่จะเชื่อ! อุดมคติของพวกเขาคือการพิชิตโลกร่วมกับเว่ยเชียนชิว แต่ตอนนี้พวกเขากำลังจะไป เมืองไป๋ลู่เพื่อเก็บขี้วัวและปลูกต้นพริก?
การผันแปรในชีวิต มันใหญ่หลวงจนเกินไป!
”ใครฝ่าฝืนคำสั่ง ฆ่าลูกเดียว!”
ยกเว้นเรื่องการสังหารเซียวเฉวียน เรื่องอื่นๆ เว่ยเชียนชิวถึงไหนถึงกัน เมื่อเห็นเขาเช่นนี้นักรบแท้จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก และถอยจากไปทั้งกลางสายฝนทันที
"เรื่องสุดท้าย"