บทที่ 651 ควบคุมชิงหยวน

เซียวเฉวียนใจมีเฉียนคุนเชื่อมั่นในตนเอง แต่กลับไม่พูดมากความ ความสนใจของเหล่าองครักษ์ล้วนอยู่ที่จิ่นเซ่อ

ถึงยังไงก็มีคนเพิ่มมาหนึ่งคนในบ้าน และยังเป็นครอบครัวกับเจ้านาย พวกเขาจึงไม่ชินอย่างมาก

โดยทั่วไปเหมิงเอ้าชอบนินทาที่สุด ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว คงเป็นคนที่นินทาอย่างมีความสุขที่สุด

เหมิงเอ้าในวันนี้กลับไม่นินทาแปลกไปจากปกติ ราวกับรู้ว่าเรื่องเป็นมายังไงแล้ว

ตอนแรกไป๋ฉี่ก็รู้เพียงแค่จิ่นเซ่อเป็นผู้แอบแฝง กลับไม่รู้เรื่องที่นางกับเหมิงเอ้าไปทำลายจุดตันเถียนของฉินซูโหรว

เพราะนี่เป็นภารกิจลับที่เซียวเฉวียนมอบให้เหมิงเอ้าและจิ่นเซ่อ คนรู้น้อยยิ่งดี เรื่องนี้รู้น้อยจนขนาดไป๋ฉี่ยังไม่รู้เลย

ท่าทางสีหน้าที่ไม่อยากสอดรู้สอดเห็นและไม่ซุบซิบนินทาของเหมิงเอ้า ก็ทำให้ไป๋ฉี่รู้แล้วว่านายท่านย่อมแอบมอบภารกิจให้เหมิงเอ้า

ไป๋ฉี่ก็ไม่พูดมากความ ไม่ว่านายท่านจะจัดการอย่างไร ขอเพียงแค่นายท่านชอบและนายท่านปลอดภัยก็พอแล้ว

เหมิงเอ้าหนีไปแล้ว เหล่าองครักษ์ก็เจี๊ยวจ๊าว ชายตัวใหญ่กลุ่มหนึ่งเสียงดังมากจริงๆ

“จิ่นเซ่อ เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อน เรื่องสงสัยเกี่ยวกับเจ้า พี่จะเปิดเผยให้เจ้าในตอนค่ำกว่านี้หน่อย”

คนมากมายอยู่ที่นี่ เสียงดังโหวกเหวก เซียวเฉวียนกับจิ่นเซ่อพูดกับยังต้องตะโกนใส่กัน จะพูดคุยกับจิ่นเซ่อได้ยังไง?

จิ่นเซ่อพยักหน้าอย่างรู้ความ “เจ้าค่ะ ท่านพี่ จิ่นเซ่อขอตัวก่อน”

ก่อนไป จิ่นเซ่อเหลือบมองรอยตราสีแดงระหว่างคิ้วของเซียวเฉวียนแล้วก็ก้มหน้า ราวกับมีความกังวลอยู่ในดวงตา นางอยากที่จะพูดแต่ก็ชะงัก แล้วเดินถอยหลังจากไปอย่างว่านอนสอนง่าย

“นายท่าน หอปี๋เซิ่งและบ่อนพนันถูกเผาไปแล้ว หากสร้างขึ้นใหม่คงต้องใช้เงินไม่น้อย”

เวลานี้เอง โย่วควนเอ่ยถึงเรื่องที่กังวลในใจ ชิงหยวนใช้เงินไปมหาศาล มาตอนนี้โรงเหล้าและบ่อนพนันก็ได้รับความเสียหาย……

“กลัวอะไร? ข้าที่เป็นราชครูนี่เป็นเปล่าๆไร้ประโยชน์รึ?”

เซียวเฉวียนคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเรื่องใช้เงินภายภาคหน้ามอบให้ฮ่องเต้ก็ได้แล้ว

“หา?”

พวกไป๋ฉี่กับโย่วควนต่างอ้าปากค้างตาโต พวกเขารู้ว่านายท่านมีความกล้ามหาศาล แต่คิดไม่ถึงว่าความกล้าของนายท่านจะมากมายขนาดนี้ ไป๋ฉี่ขมวดคิ้ว “นายท่าน หลังจากนี้นายท่านคิดจะใช้เงินของฝ่าบาทหรือขอรับ?”

“ใช่แล้ว” เซียวเฉวียนดีดนิ้ว ในเมื่อดำรงตำแหน่งราชครูอะไรนี่แล้วก็ต้องมีสวัสดิการสักหน่อยสิ

เซียวเฉวียนไม่เพียงเรียกร้องเบี้ยหวัดสูง ยังเรียกร้องว่าหลังจากนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของจวนเซียว ฮ่องเต้จะเป็นคนเหมาทั้งหมดแล้ว

ไม่ผิด ฮ่องเต้ก็ตอบรับไปแล้ว

ไร้ยางอาย! เหล่าขุนนางทั้งหลายเมื่อได้ยินก็โมโหสุดขีดขึ้นมา! ดูคนอื่นเขา ในตอนที่ท่านอาจารย์เหวินฮั่นดำรงตำแหน่งราชครูไม่เห็นจะเรียกร้องอะไรเลย ทั้งยังไม่เอาเปรียบอะไรเลยด้วย ขนาดเงินประจำตำแหน่งยังเป็นเรตปกติทั่วไปเช่นกัน

ดูคนอื่นเขา ท่านราชครูอย่างท่านอาจารย์เหวินฮั่น มีคุณธรรมศีลธรรมสูง นิสัยใจคอเกียรติสูงส่งเช่นนั้น ภาพลักษณ์ดั่งน้ำที่บริสุทธิ์ใสสะอาด!

ในจุดจุดนี้ เซียวเฉวียนเห็นด้วย ถึงยังไงท่านอาจารย์เหวินฮั่นก็เป็นขุนนางชั้นสูงที่มีคุณธรรมและศีลธรรมมากผู้หนึ่ง

แต่เขาเซียวเฉวียนไม่ใช่นะสิ!

คุณธรรมศีลธรรมสูงส่งไม่ใช่เป้าหมายที่ใฝ่ฝันของเซียวเฉวียน สิ่งที่เซียวเฉวียนไล่ตามคือความร่ำรวยและอำนาจ รุ่งโรจน์โชติช่วง สร้างคุณประโยชน์ให้ใต้หล้า และนำพาต้าเว่ยไปอยู่จุดสูงสุดในด้านต่างๆ

เป้าหมายที่ไล่ตามนี้ไม่ดีหรือ? หา?

ทั้งเป็นจริง ทั้งยังยิ่งใหญ่ โลกสูงขึ้นยังได้กินดื่มอย่างเอร็ดอร่อย คุณธรรมศีลธรรมสูงส่งกับร่ำรวยมีอำนาจมีกองกำลัง ทำไมจะเอาทั้งสองไม่ได้?

ต้องยากจนข้นแค้นเหรอถึงเรียกว่าสูงส่ง? เรียกว่าสูงศักดิ์?

ต้องสองแขวนเสื้อโปร่งใสสะอาด แม้แต่จะเลี้ยงชิงหยวนหนึ่งที่ยังไม่ไหว เพื่อให้คนอื่นพูดว่าเจ้ามีคุณธรรมสูงส่งเหรอ?

สมองของคนโบราณคงจะไม่บ้าไปแล้วหรอกใช่ไหม? ปัจจุบันเซียวเฉวียนมีฮ่องเต้ที่เป็นดั่งคลังทองคำ เขายังไม่ใช้เงิน แล้วจะใช้เงินตอนไหนกัน?

ท่านอาจารย์เหวินฮั่นพูดไว้ว่าต้องการให้ทุกคนเล่าเรียนหนังสือ

ปีศาจกวีก็กล่าวไว้ มีเงินถึงสามารถเล่าเรียนได้ ไม่มีเงินเรียนบ้าอะไร?

ดังนั้นเพื่ออุดมการณ์ของท่านอาจารย์เหวินฮั่น ใช้วิธีของปีศาจกวีก็ไม่ได้ขัดแย้งกัน