บทที่ 661 ดันทุรัง

ฮ่า?

เสียสละเนื้อตัว?

ฉินหนานและฉินเป่ยมองหน้ากันและรีบตามขึ้นไป "รอข้าด้วย! รอด้วย!"

ที่จวนฉิน

ฉินซูโหรวตัวปลอมแต่งหน้าแต่งตัวเรียบร้อยและรอให้เซียวเฉวียนมา เธอมองดูในกระจกซ้ำแล้วซ้ำอีก อาเซียง ยิ้มอย่างหมดอารมณ์ "เจ้าหญิงสวยมากแล้ว แป้งสีแดงนี้เข้ากับท่านเป็นอย่างดี"

”อื่ม ข้าก็คิดว่ามันดูดีเหมือนกัน”

ฉินซูโหรวในกระจกยิ้มอย่างสดใส หากตันเถียนของเธอไม่ถูกทำลาย สีหน้าของเธอจะยิ่งแดงเปล่งปลั่งมากขึ้น เสียดายที่......

เธอสัมผัสใบหน้าที่สูญเสียความแวววาวไปบ้าง "ข้ากับเซียวเฉวียนได้ปลดพันธะโลหิตแล้ว เขาคงจะรู้สึกขอบคุณเรามาก ตอนนี้ เขาไม่มีจุดอ่อนอีกต่อไปแล้ว"

”ใช่ค่ะ ท่านเซียวจะต้องซาบซึ้งใจอย่างยิ่งกับความตั้งใจและความร่วมมืออันดีของเจ้าหญิงอย่างแน่นอน” อาเซียงถอนหายใจเบา ๆ และพยักหน้า

“ขอให้เขาปฏิบัติตามข้อตกลงและปกป้องจวนฉินต่อจากนี้ไป เรากับเขาจะมีโอกาสติดต่อกันมากขึ้น” ฉินซูโหรวดีดลูกคิดวางแผนการเข้าข้างความปรารถนาของตัวเอง

อาเซียงก็ไม่อาจจะพูดอะไร ในเมื่อเจ้าหญิงมีนิสัยเอาแต่ใจไม่ใช่เพิ่งจะเป็นวันสองวัน เธอชอบเซียวเฉวียน จึงได้แต่ปล่อยให้เธอทำตามสบาย

ตอนนี้เจ้าหญิงมีดาบชีวันด้วย ในใจเธอยิ่งดูถูกทุกคน และไม่มีใครห้ามเธอจากการทำอะไรได้

“เจ้าหญิง คุณชายทั้งสองกลับมาแล้ว!” เวลานี้ สาวใช้คนหนึ่งมารายงาน ฉินซูโหรวลุกขึ้นยืนทันที “เซียวเฉวียนอยู่ที่ไหน เขามาด้วยหรือเปล่า”

“มาด้วยค่ะ” สาวใช้คนนั้นหน้าแดงด้วยความดีใจ “ยังนำของขวัญมาให้เจ้าหญิงด้วย!”

ของขวัญ?

อาเซียงตกตะลึง ใต้เท้าเซียวเปลี่ยนนิสัยกะทันหันหรือ? หรือว่าเขากลัวดาบชีวันจริงๆ ?

"ฮึ ดี! ดี ๆ ๆ !" ฉินซูโหรวดีใจมาก "รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี เซียวเฉวียนคนนี้ไม่ทำให้เราผิดหวังจริงๆ! ไปกันเถอะ!"

ห้องโถงด้านข้าง

เซียวเฉวียนและพี่น้องสองคนกำลังนั่งดื่มชา อารมณ์ของทั้งสามคนถูกบังคับให้สงบลง แต่การแสดงออกของ ฉินหนานและฉินเป่ยยังดูไม่เป็นตัวของตัวเองอยู่เล็กน้อย

แต่เซียวเฉวียนอารมณ์สบายๆ ความโกรธเมื่อกี้นั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย เขาจิบชาแล้วพูดว่า "ชาของจวนฉินนี้ดีจริงๆ ถึงเวลานำมาให้ข้าหน่อยสิ"

”ไม่มีปัญหา” ฉินหนานตอบอย่างหงุดหงิด พี่เขยยังมีอารมณ์ดื่มชา เขาหงุดหงิดเมื่อคิดถึงว่าเดี๋ยวจะได้เจอพี่สาวคนโตตัวปลอมในอีกไม่ช้า

มีเสียงจี้หยกดังขึ้น ฉินซูโหรวตัวปลอมมาแล้ว

นี่เป็นการพบกันอย่างเป็นทางการครั้งแรก

การพบกันครั้งแรกระหว่างเซียวเฉวียนและฉินซูโหรวตัวปลอม

เมื่อก่อน เธออาศัยสถานะของคุณหนูคนโตตระกูลฉิน แต่ตอนนี้ในสายตาของพวกเซียวเฉวียน เธอเป็นนักหลอกลวง เป็นคนมาหลอกผู้คนมากมายเล่น

ดวงตาของเซียวเฉวียนและพี่น้องฉินสองคนนั้นจมลึกมาก ลึกมาก

ลึกจนฉินซูโหรวรู้สึกใจเต้นผิดจังหวะ วันนี้ทำไมสามคนนี้ถึงทำท่าแปลกๆ?

พวกเขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับว่าพวกเขาจำเธอไม่ได้

“เจ้าเด็กสองคนนี้ กินเหล้ากินจนโง่ไปแล้วหรือไง?” ฉินซูโหรวพูดคำเดียว พี่น้องทั้งสองจึงกลับมามีสติและหัวเราะแห้งๆ "ไม่ ไม่ พี่สาวคิดมากไปเอง"

เซียวเฉวียนมองดูเธออย่างเงียบๆ นี่คืออดีตภรรยาของเขาหรือ?

ใช่ เธอนี่แหละ

ถึงเธอจะไม่ใช่ฉินซูโหรวตัวจริงๆ แต่เธอก็เคยเป็นภรรยาของเขา

เพียงแต่ว่า ภรรยาคนนี้ไม่สร้างความประทับอย่างยิ่ง

เมื่อเซียวเฉวียนคิดย้อนกลับไปถึงทุกสิ่งที่เขาอยู่กับเธอในปีที่ผ่านมา รู้สึกราวกับว่าอยู่กันคนละโลก

เธอสวมตัวตนและใบหน้าของฉินซูโหรว ตัวตนของเธอเป็นของปลอม ความโกรธ ความรัก และความห่วงใยของเธอที่มีต่อเขาและแม้แต่ความใกล้ชิดในขณะนี้ของเธอกับเขาก็ยังเป็นของปลอมหรือ?

เธอเป็นใคร?

ทำไมเธอถึงลำบากลำบนที่จะแต่งงานกับเขา?

ในตอนแรกเธอคงไม่เต็มใจที่จะแยกทางกัน เพียงแต่สถานการณ์ในขณะนั้นเธอถูกบังคับโดยไม่มีทางเลือก