ตอนที่ 757
บทที่ 757 ฟันต่อฟัน
October 21, 2026
เหตุผลที่เซียวเฉวียนรู้สึกตื่นเต้นก็เนื่องมาจากการโจมตีทางวาจา...
มันแรงเกินไป
เซียวเฉวียนไม่รู้ว่าเป็นเพราะความสามารถของเขาในการโจมตีด้วยวาจานั้นแข็งแกร่งเกินไป หรือเพราะบทกวีนั้นแข็งแกร่งเกินไป อย่างไรก็ตาม... กล่าวโดยสรุป ผลกระทบในปัจจุบันนั้นแข็งแกร่งมาก
การสังหารของพู่กันเฉียนคุนนั้น เพียงพอที่จะแข่งขันกับกระบี่ชีวันของเด็กเหล่านี้
และทันทีที่หมอกดำหนาทึบขึ้นมา มันก็แทงชายหนุ่มเหล่านี้อย่างไม่เลือกหน้า
ในหมอกดำ ทุกสิ่งคือกระบี่ เซียวเฉวียนไม่รู้ว่าพวกมันมาจากไหน แต่พวกมันเชื่อฟัง มีประโยชน์ และชั่วร้าย
เช่นเดียวกับอาวุธอื่นๆ พวกมันกระหายเลือดมาก
พวกมันแทงร่างของเด็กอย่างบ้าคลั่งและดูดเลือดพวกเขา
พวกมันส่งเสียงร้องด้วยความยินดี และคำสาปแช่งที่ไม่สามารถแย่งชิงได้
เซียวเฉวียนเคยเห็นกระบี่ของต้าเว่ยมาก่อน เช่น กระบี่ฉุนจุน, จิงหงของฉินเฟิง และดาบไท่อาของหลี่มู่ พวกมันทั้งหมดล้วนเงียบและเฉียบคม
และกระบี่เหล่านี้เปรียบเสมือนชาวนาบ้านนอก หยาบคาย โหดร้าย และช่างพูด
เหตุผลที่เซียวเฉวียนตัวสั่น ส่วนใหญ่เป็นเพราะความสุข แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไป!
แม้ว่าปีศาจกวีจะได้เรียนรู้ที่จะโจมตีเขาด้วยวาจามาก่อน แต่อาจเป็นเพราะเขาไม่แข็งแกร่งพอในด้านบทกวี ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถแสดงเช่นนั้นได้!
ได้ยินมาว่าในตอนนั้นปีศาจกวีใช้การโจมตีด้วยวาจาเพื่อดำเนินการต่อสู้เล็ก ๆ เท่านั้น ไม่เคยมีสถานการณ์เช่นนี้ที่สามารถรองรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ได้
ผู้คน เซียวเฉวียนมีพรสวรรค์ในการปกป้อง
อาวุธ เซียวเฉวียนสามารถทำให้ดาบนับพันเหล่านี้เชื่อฟังคำสั่งของเขาเพียงแค่การโจมตีด้วยวาจา
ฮ่าฮ่า... นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวเฉวียนใช้การโจมตีด้วยวาจาในการต่อสู้จริง!" ใครจะรู้ว่าในอนาคตจะมีอะไรน่าประหลาดใจอีกบ้าง"
ในหัวของเซียวเฉวียนมีบทกวีดีๆ หลายร้อยบทอยู่ และสามารถนำบทกวีเหล่านั้นกลับมาใช้ใหม่ได้ ตอนนี้เซียวเฉวียนมีคลังสื่อสงครามชั้นเยี่ยม! เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร? ตื่นเต้นจนแทบจะพูดไม่ออก?
หลังจากเขาเซียวเฉวียน นี่ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรขาดแล้วหรือ! แค่พูดปากเปล่าก็ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ?
การมาถึงของหมอกดำ ได้ทำลายทั้งโรงเตี๊ยมแล้ว
มีเพียงตำแหน่งที่เซียวเฉวียนนั่งอยู่และห้องที่เสี่ยวเซียนชิวอยู่เท่านั้นที่ยังคงเหมือนเดิม ส่วนที่เหลือทั้งหมด ล้วนก็แตกกระจาย
เสียงรบกวนข้างนอกมากเกินไป เสี่ยวเซียนชิวจึงอดไม่ได้ที่จะเดินออกจากห้องเพื่อตรวจสอบ เมื่อได้เห็นสถานที่แห่งนี้แล้ว รู้สึกตื่นเต้นและดีใจเป็นพิเศษ!
เหตุการณ์นี้เคยปรากฏขึ้น เฉพาะในสนามรบโบราณเท่านั้น！
เมื่อหลายพันปีก่อน คนแห่งเขาคุนหลุนต่อสู้กัน และนี่คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น!
เสี่ยวเซียนชิว ในฐานะดาบวิญญาณ เกิดจากเลือดบริสุทธิ์ของเซียวเฉวียนและชวีฝาน ฉลาดอย่างยิ่ง นางอ่านหนังสือทุกเล่มในเมืองหลวง ตราบใดที่นางเหลือบมองหนังสือเล่มหนึ่งนางก็สามารถเข้าใจเนื้อหาได้อย่างเข้าใจ
แม้แต่หนังสือในพระราชวัง นางก็อ่านทั้งหมดด้วยความเบื่อหน่าย
แม้ว่าจะอยู่ห่างกันหลายพันลี้ แต่ดาบวิญญาณก็สามารถหยิบจับสิ่งของจากระยะไกลได้ เสี่ยวเซียนชิวอาศัยข้อได้เปรียบที่มีมาแต่พยายามเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ เพื่อไม่ให้ท่านพ่อของนางบอกว่านางไม่มีการศึกษา ใช้บทกวีตามอำเภอใจอยู่เสมอ ตำราโบราณในวังเคยบันทึกเหตุการณ์แบบนี้ไว้แล้ว แต่เสี่ยวเซียนชิวกลับคิดว่าบรรพบุรุษพูดเหลวไหล!
ตอนนี้ดูเหมือนว่า ท่านพ่อของเซียวเฉวียนไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ!
"อ๊ากกกกกกก!" พวกกลุ่มเด็กๆ กรีดร้อง ไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้อีกต่อไป และตะโกนเสียงดัง: "เจ้าสำนัก! เจ้าสำนัก! เจ้าสำนักช่วยข้าด้วย!"
หมอกหนาพัดมา และเสียงลมก็แรงมาก จนเซียวเฉวียนได้ยินไม่ชัด หมูป่าเป็นสัตว์หายากและแปลกประเภทใด?
เว่ยเป่ารู้สึกสับสนเมื่อเขาเห็นเจวี๋ยซาและคนอื่น ๆ ไม่สามารถต้านทานเขาได้ ตอนนี้เด็กซนคนนี้ได้ปักความหวังทั้งหมดไว้กับพวกเขา แต่ตอนนี้เมื่อเห็นเจวี๋ยซาพ่ายแพ้ให้กับเซียวเฉวียน กำลังคิดที่จะค่อยๆ แอบหนีไป
เขาคิดว่าเซียวเฉวียนไม่ได้สังเกตเห็นเขา ร่างเล็ก ๆ ของเขาจึงถอยห่างออกไปอย่างช้าๆ และกำลังจะวิ่งหนีไป
ทันใดนั้น มืออันแข็งแกร่งก็บีบคอเขาทันที
เว่ยเป่าตกใจมากจนมองย้อนกลับไป และสบตาเย็นชาของเซียวเฉวียน: "อ๋องรอง ท่านจะไปไหน?"
"ปล่อย! ข้าไม่ต้องการให้เจ้าดูแลข้า!" ความโอหังของเว่ยเป่านั้น ช่างเข้มข้นเหลือเกิน