ตอนที่ 787
บทที่ 787 อนุภาพของตราเหวินอิ้น
October 21, 2026
เซียวเฉวียนท่องบทกวีบทหนึ่งของหลี่เฮ่อ "เพลงผู้ว่าเยี่ยนเหมิน"
เมฆดำกลบเมืองเมืองจวนล้ม เกราะหันตะวันเห็นเกล็ดทอง
เสียงแตรดังก้องวันสารท เลือดแดงชายแดนกลายสีม่วง
ครึ่งธงสีแดงถึงอี้สุ่ย น้ำค้างลงหนักกลองไม่ดัง
รบเพื่อประเทศทูนเหนือหัว ควบดาบสู้ตายเพื่อท่านเอย
"พู่กันเฉียนคุน! ลุย!" ท่องจบบทกวีแล้ว เซียวเฉวียนก็ตะโกนเสียงดัง!
ในเวลานี้ใช้กวีบทนี้เหมาะสมที่สุดแล้ว ตราจูเสินดุร้ายขนาดนี้ เซียวเฉวียนและพู่กันเฉียนคุนต้องแหวกวงล้อมออกไปถึงจะมีทางรอดได้ !
พู่กันเฉียนคุนเหมือนถูกฉีดด้วยเลือดไก่ ฟื้นคืนชีพขึ้นมาทันที กระเหี้ยนกระหือรือกระโจนไปที่ตราจูเสิน
น้ำทะเลกำลังแรง คลื่นกระหน่ำซัดเข้าหาฝั่ง!
เหนือฟ้าเก้าชั้นนั่น เหมือนมีเสียงฟ้าร้องเป็นหมื่นลำเสียง!
พลังแรงของพู่กันเฉียนคุนเปรียบเสมือนนักรบผู้กล้าหาญ!
เทียบได้สู่สีกับตราจูเสิน!
เซียวเฉวียนผู้เรียนรู้วิธีปราบโดยใช้คำพูด ได้กำลังเพิ่มขึ้น บวกกับบทกวีที่เซียวเฉวียนท่องนั้นพลุ่งพล่านทรงพลังมาก!
พู่กันเฉียนคุนตัวเองก็มีกำลังแรงกล้า เสริมด้วยความสามารถด้านบทกวีของเซียวเฉวียน พู่กันเฉียนคุนสามารถแข่งขันกับตราจูเสินได้จึงไม่น่าแปลก
องค์จักรพรรดิเคยเห็นกำลังของเซียวเฉวียนมาก่อน ดังนั้นพระองค์จึงไม่แปลกใจ
แต่ฉินหลังตกตะลึงมากจนกรามแทบจะแนบไว้ไม่อยู่!
เซียวเฉวียนยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า? มันสามารถสู้กับตราจูเสินได้จริงๆ!
แม้แต่เซียวเทียน พ่อเซียวเฉวียน และปีศาจกวีอาจารย์ของเขาที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศขนาดนั้น ก็คงยังทำไม่ได้!
ชิงหลงอีกคนที่รู้สึกประหลาดใจพอๆ กับฉินหลัง ชิงหลงไม่ได้คิดว่าเพียงไม่ได้เจอกันช่วงเวลาสั้นๆ เซียวเฉวียนก็แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้กับตราจูเสินได้ ด้วยกำลังตัวเขาเพียงลำพัง
ดูเหมือนว่าตราจูเสินจะถูกทำลาย เป็นเรื่องที่แน่นอนยิ่งกว่าแน่อีก
แต่เซียวเฉวียนไม่ได้มองโลกในแง่ดีเหมือนชิงหลง เซียวเฉวียนรู้สึกได้ว่าตราจูเสินกำลังรวบรวมกำลังในตอนนี้เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการระเบิดครั้งใหญ่
พู่กันเฉียนคุนเริ่มแสดงอาการเหนื่อยล้า หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป พู่กันเฉียนคุนคงไม่อาจประคองได้อีกต่อไปอย่างแน่นอน
“เจ้านาย รีบคิดหาทางเร็วๆ ข้าจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!” เสียงร้องขอความช่วยเหลืออย่างเหนื่อยเพลียของพู่กันเฉียนคุนส่งไปถึงหูของเซียวเฉวียน
”ฝ่าบาท ถึงเวลาที่เหวินอิ้นของพระองค์ออกศึกแล้ว!” เซียวเฉวียนเริ่มรู้สึกกังวล เซียวเฉวียนไม่รีรอแล้ว มีอาวุธอะไรที่ใช้ได้ใช้ไปให้หมดก่อนค่อยว่ากัน ต้านได้ระยะหนึ่งก็เอาระยะหนึ่งก่อน !
องค์จักรพรรดิก็เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว พอได้ยินคำพูดของเซียวเฉวียน พระองค์ก็กัดนิ้วทันทีและหยดเลือดลงในตราเหวินอิ้นที่เฝ้ารอคอยมานาน
ตราประทับเหวินอิ้นสามารถปราบปรามผู้รู้หนังสือ ตราประทับจูเสินสามารถปราบปรามชาวคุนหลุน
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตราเหวินอิ้นและตราจูเสินเป็นอาวุธมาจากต้นตระกูลต้นกำเนิดเดียวกัน เพียงแต่ความสามารถไม่เหมือนกันเท่านั้น
เช่นเดียวกับศิษย์พี่น้องในสำนักเดียวกัน ศิษย์พี่มีฝีมือแข็งแกร่งกว่าศิษย์น้อง ตราจูเสินเป็นศิษย์พี่ ตราเหวินอิ้นเป็นศิษย์น้องเล็กๆ
ตราประทับที่หยดเลือดขององค์จักรพรรดินั้น เหมือนกับได้รับคำสั่งของเจ้านาย เปล่งแสงสีแดงลอยอยู่กลางอากาศ
ตอนนี้คือศิษย์พี่และศิษย์น้องสำนักเดียวกันฆ่าฟันกันเอง !
แสงสีแดงของตราเหวินอิ้นและแสงสีแดงของตราจูเสินตัดพันกัน ก่อตัวเป็นสายฟ้า ระเบิดกลางอากาศอย่างต่อเนื่อง
แสงไฟสีแดงตัดพันกัน ก็ดูไม่ค่อยจะแทงตา!
องค์จักรพรรดิและเซียวเฉวียนมองดูตราเหวินอิ้นด้วยความประหลาดใจ ผลที่ได้นั้นโดดเด่นมาก!
เซียวเฉวียนส่งเสียงถึงพู่กันเฉียนคุน "พู่กันเฉียนคุน! รุกไป! อย่าถอย!"
พู่กันเฉียนคุนรับคำสั่งออกไป "ขอรับ! เจ้านาย!"
พู่กันเฉียนคุนรวบรวมกำลังเต็มที่ บุกโจมตีไปที่ตราจูเสิน!
ถูกโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า ตราจูเสินคลั่งสุดๆ แล้ว!
แสงสีแดงของตราจูเสินเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด การโจมตีก็รุนแรงยิ่งขึ้น!