ตอนที่ 794
บทที่ 794 ประมุขคุนหลุน
October 21, 2026
เซียวเฉวียนยิ้มแหย และลอบมองสีหน้าของฮ่องเต้ที่เปลี่ยนไปแบบไม่วางตา
เพียงเห็นสีหน้าเจือยิ้มของฮ่องเต้ผู้ที่ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์แต่ไม่มีเวลาดูแลตัวเองมากพอ เขายิ้มตาปิด ปรบมือรัวๆแบบคนตื่นเต้น “จริงหรือ? จริงๆงั้นหรือ? สุดยอด!”
“ดี! เยี่ยม! เยี่ยมสุดๆไปเลย!”
ฮ่องเต้ดีใจจนพูดอะไรไม่ออก มีแต่คำว่าเยี่ยมออกจากปากซ้ำๆ
ขั้นตอนการทำลายผลึกนั้น ทุกคนรู้ว่าเป็นสิ่งที่พูดได้ว่าทำให้คนตกใจจนอกสั่นขวัญแขวนเลยก็ว่าได้!
แต่ว่า ผนึกจูเสินจะแข็งแรงมากเพียงใด ผลึกจะทำลายยากแค่ไหน ล้วนโดนเซียวเฉวียนจัดการทั้งหมด!
ข้าปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง!
เห็นท่าทางฮ่องเต้ที่เหมือนลืมว่าเขาอยู่ตรงนี้ด้วย เซียวเฉวียนก็ชิ่งหายไปแบบจากสายตาฮ่องเต้แบบไร้ร่องรอย ในใจครุ่นคิด ทำไมไม่ถือโอกาสนี้ขอใบผ่านแดนจากฮ่องเต้เสีย?
เดินผ่านหมู่บ้านนี้ไปก็จะหาที่นี่เจอได้ยากแล้ว!
การนี้มิควรล่าช้า เซียวเฉวียนเอ่ยเสียงเข้ม “ฝ่าบาท ไหนๆผนึกจูเสินก็ถูกทำลายแล้ว ข้าขอรางวัลตอบแทนสักอย่างจากท่านได้หรือไม่ ไม่ทราบว่าท่านมีความเห็นว่าอย่างไร?”
ท่านราชครูเอ่ยปากขอรางวัลตอบแทนด้วยตนเองเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เซียวเฉวียนตั้งแต่ได้เป็นราชครู รางวัลตอบแทนที่อยากได้ก็ถือว่าเยอะพอสมควร
ครั้งนี้ท่านราชครูอยากได้ของเล่นอะไรอีกแล้วล่ะ?
“โอ้?” ฮ่องเต้เก็บความปิติยินดีของตนไว้ แล้วทำสีหน้าตกใจมองเซียวเฉวียนก่อนเอ่ยถาม “เชิญท่านราชครูพูดก่อน”
ถึงแม้เขาจะสงสัยว่าเซียวเฉวียนต้องการอะไร ขอเพียงไม่เหนือบ่ากว่าแรง ฮ่องเต้ก็ไม่มีปัญหา
ตำแหน่งที่คนอื่นใฝ่ฝันแต่เป็นไปได้ยากอย่างราชครูนั้น แต่ก่อนเซียวเฉวียนไม่ยินยอมอย่างหนัก ทำทุกวิถีทางที่จะเลื่อนการรับตำแหน่งออกไปให้ได้นานที่สุด ตอนนี้ดันเอ่ยปากขอรางวัลตอบแทนเสียเอง เห็นได้ชัดว่าท่านราชครูค่อยๆเริ่มใกล้ชิดเข้ามาบ้างแล้ว
ฮ่องเต้มีความสุขมาก!
“ข้าขอบัตรผ่านซินเจียงหนึ่งใบจากท่าน” เซียวเฉวียนเอ่ยเสียงเบา
เซียวเฉวียนกระพริบตา เหมือนแมวขอปลาทูกินไม่มีผิด
ฮ่องเต้งงงัน ทำไมจู่ๆเขาก็อารมณ์เสียแล้วล่ะ
ฮ่องเต้ดูเศร้าซึมขึ้นมาทันที เว้นช่วงนานก่อนจะเอ่ยตอบ “นี่……”
บัตรผ่านซินเจียงเป็นธุรกิจการทำงานของคนฝั่งชายแดนต้าเว่ย เช่น การบริการท่องเที่ยวชายแดนหรือการเข้าร่วมท่องเที่ยวชายแดน ที่กล่าวไปข้างต้นสามารถยื่นคำขอบัตรเข้าออกชายแดนได้
เรื่องนี้ที่ฮวาเซี่ยไม่ใช่เรื่องใหญ่นัก แต่ที่ต้าเว่ยเป็นเรื่องยากที่สุดที่เคยทำไปเลย!
หลังจากต้าเว่ยสถาปนาแผ่นดินขึ้นมา เหล่าผู้มีอำนาจเพื่อที่จะป้องกันไม่ให้มีเรื่องบุคคลเจตนาไม่ดีหวังใช้ประโยชน์จากใบผ่านแดนสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูรวมหัวช่วยกันวางแผนก่อกบฏ ได้ตั้งกฎและขั้นตอนการขอใบผ่านแดนขึ้นอย่างเข้มงวด
อันดับแรกต้องส่งเอกสารให้กองกำลังฝ่ายราชการของจวนอัครเสนาบดีเสียก่อน อธิบายเหตุผลรวมถึงจุดประสงค์ของการยื่นขอใบผ่านแดน
ตามหลักแล้ว กองกำลังฝ่ายราชการดูแลเรื่องการเดินทางเข้าออก บัตรผ่านซินเจียงให้พวกเขาอนุมัติออกให้ก็สิ้นเรื่อง
หากแต่ใบผ่านแดนไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หากทำเรื่องแย่ๆแม้แต่นิดเดียว ก็อาจนำพาปัญหาไม่รู้จบมาให้ต้าเว่ยได้ ฉะนั้น กองกำลังฝ่ายราชการอนุมัติแล้ว ก็ยังต้องรอฝ่ายอื่นอนุมัติพร้อมกันด้วย เมื่อทั้งหมดอนุมัติผ่านจึงจะเสร็จสมบูรณ์
เพราะเหตุนี้ เมื่อลงมือดำเนินการยื่นขอใบผ่านแดน คนทั่วแคว้นต้าเว่ยล้วนรับรู้ถึงข่าวการขอใบผ่านแดนของเซียวเฉวียน
เมื่อกล่าวถึงพวกคร่ำครึที่อยู่ในเมืองหลวงศาลเฉา เรื่องนี้เป็นเรื่องพลิกฟ้าเลยนะ!
เซียวเฉวียนในสายตาพวกเขาก็เป็นแค่คนที่ไร้พันธนาการ หยิ่งยโสโอหัง ไม่เคารพผู้ใดไม่ว่าจะมีอำนาจเหนือหรือด้อยกว่าตน เป็นคนที่เก่งแต่หาเรื่องใส่ตัว
เพราะฉะนั้น ในใจพวกเขารู้ดีว่าบัตรผ่านซินเจียงจะให้ใครก็ได้ แต่ไม่ใช่เซียวเฉวียน!
หากให้เขาไป ก็เหมือนเป็นการโยนก้อนหินใหญ่ยักษ์ทับเท้าตัวเองก็ไม่ปาน!
ฮ่องเต้ช่วยเซียวเฉวียนขอบัตรผ่านซินเจียงไม่ได้เป็นเรื่องที่ยากเลย แต่ท่านเป็นฮ่องเต้ของต้าเว่ย จะทำอะไรตามอำเภอใจไม่ได้ ไม่ว่าก่อนที่เขาจะทำอะไรต้องปิดปากชาวบ้านไว้ก่อน
คำขอนี้ไม่เหนือบ่ากว่าแรง แต่เกินกำลังที่จะทำให้ไปมาก!
ฮ่องเต้ฉุกคิดสักครู่ เขาไม่ได้ถามจุดประสงค์ที่เซียวเฉวียนอยากได้บัตรผ่านว่าจะเอาไปทำอะไร หากท่านราชครูต้องการ มันต้องเป็นเรื่องสำคัญอย่างแน่แท้