ตอนที่ 808
บทที่ 808 เปิดทางรอด
October 21, 2026
เมื่อเห็นว่าเหมิงเอ้าเข้าใกล้เว่ยเชียนชิวมากขึ้นเรื่อย ๆ เป็นครั้งแรกที่เว่ยเชียนชิวผู้สูงส่งและกล้าหาญรู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างที่สุด นัยตาของเขายังคงสั่นเทิ้มอยู่
เขาไม่อยากตาย!
ทันทีที่มุษย์ตายไปแล้ว ก็จะไม่มีอะไรเหลืออีกเลย!
เงินทอง อำนาจ ฐานะ และสาวงาม!
เว่ยเชียนชิวมีพร้อมทุกอย่าง!
เขายังสำราญไม่มากพอ!
เขาไม่ต้องการเป็นผีภายใต้คมดาบของเหมิงเอ้าผู้อารักขาชั้นต่ำคนนี้!
เว่ยเชียนชิวต้องมีชีวิตรอด!
เขาใช้ความพยายามทั้งหมดของเขาดิ้นรนที่จะยืนขึ้น ทั่วทั้งตัวของเขาปกคลุมไปด้วยฝุ่นดิน ทุลักทุเลเป็นอย่างมาก!
ทว่าเขาไม่ได้สนใจมากนัก เว่ยเชียนชิวถอยไปด้านหลังอย่างลำบาก พลางจ้องหน้าเหมิงเอ้าอย่างดุร้ายและพูดขู่เขาด้วยเสียงฮึดฮัด “เจ้าก็แค่ไอ้ผู้อารักขาชั้นต่ำ นายท่านของเจ้ายังไม่มีคำสั่งสังหารข้า เจ้าไม่อาจสังหารข้าด้วยตัวเจ้าเอง! มิเช่นนี้จะถือว่าเจ้าทำผิดกฎ!”
กฎหมายของต้าเว่ยกำหนดไว้ว่า หากไม่มีคำสั่งของเจ้านาย ผู้อารักขาไม่มีสิทธิอำนาจสังหารคู่ต่อสู้โดยไม่ได้รับอนุญาต มิเช่นนั้นผู้อารักขาก็จะถูกตัดสินประหารชีวิต แม้แต่เจ้านายก็มีส่วนเกี่ยวข้องและถูกกล่าวหาว่ามีการจัดการผู้อารักขาที่ไม่เหมาะสม!
หากคำกล่าวหานี้สอดคล้องกับความเป็นจริง เช่นนั้นเซียวเฉวียนก็จะไม่คู่ควรกับการมีผู้อารักขาอีก!
ดังนั้นผู้อารักขาจักต้องทำตามคำสั่งเพียงเท่านั้น แม้ว่าเซียวเฉวียนจะออกคำสั่งให้ไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าต่อสู้กับเว่ยเชียนชิว แต่ไม่ได้สั่งให้เหมิงเอ้าสังหารเว่ยเชียนชิว
หากเหมิงเอ้าสังหารเว่ยเชียนชิวในตอนนี้ ก็ถือเป็นการละเมิดกฎของต้าเว่ย的 ไม่เพียงแต่เหมิงเอ้าที่ถูกลงโทษถึงชีวิต แต่เซียวเฉวียนก็ยังมีความผิดไปด้วย
หากเป็นผู้อารักขาทั่วไป คงถูกเว่ยเชียนชิวข่มขู่จนเสียขวัญ!
ทว่าเซียวเฉวียนคือผู้ใด!
เขาคือผู้ที่ไม่เคารพกฎหมายของต้าเว่ยที่สุดแล้ว!
อีกทั้งเซียวเฉวียนไม่เคยมองว่าไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าเป็นลูกน้อง แต่เขาเห็นเป็นพี่น้อง
การที่มีเจ้านายเช่นนี้ แน่นอนว่าเหมิงเอ้าซึบซับและเรียนรู้การไม่เล่นตามแผนจากเซียวเฉวียนมาบ้าง
เหมิงเอ้ายิ่งกว่าเรียนรู้ความไม่เคารพกฎเกณฑ์ของนายท่านเสียอีก
ให้ตายเถอะ! เหมิงเอ้าส่งสายตาอำมหิต!
เว่ยเชียนชิวกล้าเอากฎหมายมาข่มขู่เขางั้นหรือ?
ตอนนี้ในจวนเซียวมีเพียงเว่ยเชียนชิวที่เป็นคนนอก หากฆ่าเขาแล้วก็ไม่มีใครรู้ได้ว่าเขาตายอย่างไร!
ถึงเวลาก็ยืนยันข้อเท็จจริงว่าเว่ยเชียนชิวต่อสู้แพ้ให้แก่นายท่าน และถูกนายท่านฆ่าตาย เช่นนี้ก็จะไม่ถือว่าละเมิดกฎหมายแล้ว!
เมื่อนึกได้เช่นนั้น เหมิงเอ้าชูดาบจิงหุนสูงขึ้น ตั้งท่าเตรียมจะฟันไปยังเว่ยเชียนชิว!
ในขณะเดียวกันนั้นเอง หินก้อนหนึ่งสกัดดาบของเหมิงเอ้าอย่างจัง แรงกระแทกที่มหาศาลทำให้ข้อมือของเหมิงเอ้าชาเล็กน้อย
เหมิงเอ้าที่ไม่ทันได้ระวังตัวก็เซถอยหลังไปหลายก้าว
“อวดดียิ่งนัก! กล้าดีอย่างไรมาทำร้ายนายท่านของข้า!” สิ่งที่ตามมาคือเสียงคำรามของหมาป่าดำ
หมาป่าดำมาถึงข้างตัวของเว่ยเชียนชิวอย่างว่องไว พลางกล่าวขออภัย “ข้าน้อยมาช้าไป เชิญนายท่านลงโทษด้วย!”
ตอนที่หมาป่าดำอยู่ระหว่างทางก็ได้ยินเสียงเรียกของนายท่าน และรู้แน่ว่าเว่ยเชียนชิวกำลังตกอยู่ในอันตราย
ดังนั้นหมาป่าดำจึงให้อัศวินดำเร่งความเร็วมากขึ้น ทว่าอัศวินดำยังเร็วไม่พอ หมาป่าดำจึงใช้แส้เร่งฝีเท้าม้าและรุดนำหน้ามาก่อน
ไม่คิดว่าหมาป่าดำยังคงมาช้าไแเพียงก้าวเดียว เว่ยเชียนชิวก็ได้ถูกเซียวเฉวียนสามนายบ่าวทำร้ายจนบาดเจ็บแล้ว!
หากว่าหมาป่าดำมาช้ากว่านี้อีกเพียงก้าวเดียว เขาแทบไม่อยากจะคิดถึงผลที่จะตามมา!
เมื่อนึกได้ว่าเมื่อครู่เหมิงเอ้ากำลังเตรียมจะฟันเว่ยเชียนชิวด้วยดาบ หมาป่าดำนึกแล้วก็เสียวสันหลัง!
หากว่าเป็นเวลาโดยปกติแล้ว เว่ยเชียนชิวจักต้องตำหนิที่หมาป่าดำทำงานไร้ประสิทธิภาพ แต่ในตอนนี้ เว่ยเชียนชิวเพิ่งเดินออกจากประตูนรกและกลัวมากจนลืมที่จะแสดงอารมณ์โกรธ จึงทำได้เพียงพูดกับหมาป่าดำอย่างเหี้ยมโหดว่า “หมาป่าดำ! ฆ่านายบ่าวชั้นต่ำสามคนนี้ทิ้งเสีย!”
“ข้าจะหั่นเนื้อพวกมันให้หมากิน!”
วันนี้เขาถูกเซียวเฉวียนและลูกน้องรุมทำร้ายจนบาดเจ็บเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องอัปยศอย่างที่สุด!
เว่ยเชียนชิวต้องการให้เซียวเฉวียนและผู้อารักขาของเขามีจุดจบที่ดูไม่ได้!
“ขอรับ! นายท่าน!” หมาป่าดำรับคำสั่ง เขาคำรามด้วยความโกรธพร้อมชักดาบออกมาจากฝัก และหายตัวว่องไวราวสายฟ้า เปิดการโจมตีกับเหมิงเอ้าที่อยู่ด้านหน้า!
เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่เขาจะทำสำเร็จอยู่แล้ว และได้จัดการศัตรูตัวฉกาจอย่างเว่ยเชียนชิว จู่ ๆ เจ้าหมาป่าดำก็โผล่หัวมาและยังสามารถคุ้มกันชีวิตของเว่ยเชียนชิวได้สำเร็จ ความโมโหผุดขึ้นในใจของเหมิงเอ้าปุด ปุด!