ตอนที่ 830
บทที่ 831 เทพสงครามบาดเจ็บ
October 21, 2026
เหมิงเอ้าพลันกัดฟัน ในเมื่อหลบไม่พ้น เหมิงเอ้าก็ทำได้แค่ยกดาบจิงหุนขึ้นมาขวางฝ่ามือของชาวยุทธ์แท้เอาไว้!
ชาวยุทธ์แท้รายนั้นเอนร่าง ฝ่ามือรุนแรงเพียงพลิกสะบัด พวกเขาเปลี่ยนทิศทางสับลงมาทางเหมิงเอ้า!
พลังลมฝ่ามือท่าทีรุนแรงดุดัน เหมิงเอ้าคล้ายจะหลบไม่พ้น ทันใดนั้นเขาก็ถูกเหวี่ยงออกมา ก่อนที่ร่างจะกระแทกเข้ากับกำแพงเสียงดัง “พลั่ก” แล้วหยุดลง!
“อึก!”
“พรวด!”
ในยามนี้มีกระแสลมเชี่ยวกรากพัดโบกมา เลือดที่เหมิงเอ้ากระอักนั้นราดรดไปตามใบหน้าของเขา ลูกนัยน์ตาอดที่จะพร่าเลือนขึ้นมาไม่ได้!
ความเจ็บปวดราวฉีกกระชากเส้นเอ็นหัวใจ พาให้เพลิงโทสะภายในใจของเหมิงเอ้าลุกโชนขึ้นมา!
เพียงมองเห็นเงาร่างสะท้อนอันเลือนรางภายในนัยน์ตาของเขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เหมิงเอ้าถูกบีบคั้นจนแทบอยากจะลุกขึ้นมา!
ทว่า ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนเพียงใดแต่ก็ไม่สามารถออกแรงได้ ทั้งร่างของเขาอ่อนยวบลงคล้ายถูกสะบั้นเอ็นหักกระดูกก็ไม่ปาน เขานอนอยู่กับพื้นเหมือนโคลนดินเหลว!
ศักดิ์ศรีทั้งหมดสูญสิ้น!
เขาไร้เรี่ยวแรงเป็นที่สุด!
แล้วเหตุใดถึง...
คนผู้นี้ถึงแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเฮยหลัง?
ไม่ ไม่ใช่ว่าคนผู้นี้แข็งแกร่งกว่าเฮยหลังหรอก
เหมิงเอ้าหัวใจสั่นไหว หรือว่า...ชาวยุทธ์แท้ก็เหมือนไป๋ฉี่เช่นกันที่สามารถเก็บซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้ได้?
อารมณ์อันแปลกประหลาดสายหนึ่งพลันกระแทกเข้ากลางใจของเหมิงเอ้า หรือว่าครั้งนี้ที่เขาบุกเจ้าจวนเจี้ยนกั๋วเพียงลำพังจะเป็นเรื่องผิดพลาดเสียแล้ว?
“ไม่!”
อารมณ์ประเภทนี้พลันมลายไปอย่างรวดเร็วและถูกเหมิงเอ้าปฏิเสธอย่างเร็วยิ่ง ไม่ ตอนนี้เป็นโอกาสอันดีงามที่สุดแล้วที่จะสังหารเว่ยเชียนชิว
ถูก!
เขายังไม่ได้สังหารเว่ยเชียนชิวเลย!
เหมิงเอ้าต้องใช้ดาบสังหารสุนัขชั่วช้าที่ทำร้ายนายท่านด้วยมือตนเอง!
เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เหมิงเอ้าก็รวบรวมพลังแรง เขาแหงนหน้าขึ้นฟ้าตะโกนเสียงหนึ่ง “อ๊าก!”
เสียงนี้น่าโมโหถึงที่สุด กระทบกับท้องฟ้าทั้งจวนเจี้ยนกั๋วขึ้นมา น้ำเสียงเสียดหูเป็นอย่างมาก ถึงขั้นสั่นสะเทือนแก้วหูได้เลยทีเดียว!
ทุกแห่งที่น้ำเสียงนี้ลอยผ่านไปนั้นคล้ายกับมีพายุไต้ฝุ่นระดับแปดพัดผ่าน พัดจนจวนเจี้ยนกั๋วตกอยู่ในความอลหม่าน คล้ายกับว่ามีเป็นรังแตนที่สั่นไหวใกล้ล้ม!
กระเบื้องทยอยร่วงหล่นแตกลงกับพื้นดัง “พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!”
“อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก!”
เรื่องนี้ทำเอาเหล่าทาสกับทาสีในจวนเจี้ยนกั๋วตกใจจนกรีดร้องไม่หยุด น้ำเสียงยิ่งมายิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ!
พวกเขาพากันอุดหู จากนั้นตัวสั่นงันงกหดตัวอยู่ตามซอกมุม พลางส่งเสียงร้องครวญครางในใจอย่างน่าเวทนา “คนบ้าผู้นี้มาจากที่ใดกัน ข้าไปแหย่ใครมาอย่างนั้นหรือ?”
พวกเขาก็แค่มาทำงานในจวนเจี้ยนกั๋วเท่านั้น เหตุใดชะตาชีวิตของพวกเขาถึงได้แย่ปานนี้? ทุกคนที่จวนเจี้ยนกั๋วถูกโจมตี พวกทาสเช่นพวกเขาถึงต้องมารับโทษทัณฑ์ตามไปด้วยกัน...
ฝีมือของเว่ยเชียนชิวนั้นล้ำลึก เขาไม่จำเป็นต้องอุดหู ทว่าพอได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนในจวนของตนเองแล้ว จิตใจของเขาก็ร้อนรนเป็นอย่างมาก!
จนใจแต่ว่าในตอนนี้ร่างกายของเขาบาดเจ็บ ไม่อาจจะไปปะทะอะไรกับเหมิงเอ้าได้ เขาเพียงแค่เหลือบตามองเพดานห้องอันเป็นหลุมเป็นบ่อครั้งหนึ่ง ยามนี้เหลือเพียงกระเบื้องแหว่งวิ่นไม่กี่ชิ้นที่ยังแขวนตัวอยู่ตามมุมได้!
ส่วนบนพื้นก็เต็มไปด้วยเศษกระเบื้อง!
หากมิใช่ว่าตัวเขาเว่ยเชียนชิวหัวไว รีบให้คนตีไม้กระดานขวางไว้ด้านบนเตียงของเขาเองแล้วละก็ เขาคงจะถูกกระเบื้องที่ร่วงหล่นพวกนี้ทับลงมาจนมีสภาพอนาถเข้า!
ความโมโหขุมหนึ่งพุงทะยานขึ้นมา!
มันแผดเผาจนหัวคิ้วของเว่ยเชียนชิวแทบจะตั้งขึ้นมาได้กระนั้น
ทว่าต่อให้เว่ยเชียนชิวโมโหเพียงใด เขาก็ไม่ได้ออกไป จะออกไปเพื่อผู้อารักขาต่ำต้อยรายหนึ่งเนี่ยนะ จะไปลดระดับตัวเองไปเพื่อ?
“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป! ให้คนภายในเรือนตามสังหารเหมิงเอ้าต่อ ส่วนคนที่เหลือตามข้าเข้าไปที่ห้องลับ!”
“ขอรับ!”
เฮยอิ่งรับคำสั่ง จากนั้นเขาก็พลันสั่งการคนใต้บัญชาให้ไปดำเนินเรื่อง ส่วนตัวเขาก็คุ้มครองเว่ยเชียนชิวนำหน้าเข้าไปในห้องลับ!
ทางเข้าห้องลับนั้นก็อยู่ในห้องนอนของเว่ยเชียนชิว กลไกลึกลับซับซ้อนมาก มีเพียงเว่ยเชียนชิวและเฮยอิ่งสองคนเท่านั้นที่รู้
ในยามนี้ จวนเจี้ยนกั๋วนับว่าพังไม่มีชิ้นดี ด้านนอกเหมิงเอ้ากำลังก่อเรื่องโวยวาย และนี่ยังไม่นับรวมเซียวเฉวียนที่อาจจะแอบอยู่ในมุมมืดจับจ้องชีวิตของเว่ยเชียนชิวตาเป็นมัน
ด้วยเหตุนี้ เว่ยเชียนชิวจึงได้แต่หลบแล้ว เขาไม่กลัวเหมิงเอ้า ทว่าเจ้าเซียวเฉวียนผู้นี้รับมือด้วยยากมาก