ตอนที่ 910
บทที่ 912 ห้าหมื่นวิญญาณวีรชน
October 21, 2026
ขอเพียงเซียวเฉวียนตาย หมิงเจ๋อก็จะไม่ต้องดิ้นรนเพื่อมาทำสิ่งเหล่านี้อีกต่อไป เพื่อสังหารเซียวเฉวียน เขาใช้ความพยายามและพลังงานไปแล้วกี่ปี ?
สุดท้าย เขาสังหารเซียวเฉวียนไม่สำเร็จ แต่กลายมาเป็นผู้รับใช้ของเซียวเฉวียนแทน !
ฮ่า ๆ ๆ ๆ !
หมิงเจ๋อยิ้มขมขื่นอย่างบ้าคลั่งในใจ นี่เป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาจริงๆ
หมู่บ้านซิ่วสุ่ย ท้องฟ้ามืดครึ้ม
เซียวเฉวียนทั้งสามคนลอยตัวอยู่กลางอากาศ ด้วยเสียงคำรามอันดุเดือดดังก้องไปทั่วทั้งเชิงเขา "ใครเป็นคนสร้างปัญหาที่นี่ ! ทำร้ายคนดี ! ทำลายบ้านช่อง ! รู้ผิดหรือไม่ !"
พู่กันเฉียนคุนส่องแสงสีแดงในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมน ส่องสว่างให้กับสายลมที่หมุนวนอย่างแปลกประหลาดนั่น !
“อู ๆ ๆ !”
"วา ลา ๆ !"
"ฮ่า ๆ ๆ !"
แสงสีแดงสว่างจ้า ลมดูเหมือนเร่าร้อนมากขึ้น พอมีอาวุธปรากฏ เสียงร้องไห้ก็จะยิ่งรุนแรงขึ้น ยังมีเสียงยิ้มอันขมขื่นด้วย
เมื่อมีเซียวเฉวียนอยู่ด้วย เสียงที่ไป่ฉีและเหมิงเอ้าได้ยินก็เข้มข้นขึ้น ไม่เพียงแต่มีเสียงร้องไห้ ยังมีเสียงหัวเราะอีกด้วย
”ฟังนะ มีคนพูดอีกแล้ว !”
ดวงตาของเหมิงเอ้าสว่างขึ้นและเขามองไปรอบ ๆ แต่เขาไม่สามารถแยกแยะแหล่งที่มาของเสียง ฟังไม่ชัดว่าพวกเขาพูดอะไร
ไป่ฉีก็ได้ยินไม่ชัด แต่เซียวเฉวียนได้ยินพอได้แล้ว
ท่ามกลางสายลมที่พัดแรง เสียงผู้ชายเป็นหมื่นๆ คนกระซิบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซ้ำกันอยู่สองคำ “กลับบ้าน......”
"กลับบ้าน......"
"กลับบ้าน......"
กลับบ้าน ?
เซียวเฉวียนขมวดคิ้ว แรงอาฆาตจะมีบ้านได้อย่างไร ?
“เฉาเชา เห็นอะไรหรือเปล่า ?”
ตอนนี้ไม่มีคนนอกอยู่ เฉาเชาในพู่กันเฉียนคุนเอ่ยปากพูด "เจ้านาย พวกนี้...... ดูเหมือนจะเป็น......"
"มันเป็นอะไร !"
ท่าทางลังเลของเฉาเชาทำให้เหมิงเอ้าร้อนใจ "พูดมาเร็ว ๆ ! มีอะไรที่พูดไม่ได้หรือ ?"
“พวกนี้ ไม่ใช่แรงอาฆาต !”
เสียงของเฉาเชาตกตะลึงมาก !
เหลือเชื่อสุดๆ !
มีแม้กระทั่งความโกรธแค้น !
เซียวเฉวียนกำหมัดแน่นและดวงตาแดงก่ำ เขาสัมผัสรับรู้ถึงความโกรธแค้นของพู่กันเฉียนคุน
"เจ้านาย !"
”นี่......นี่มันคือกองทัพตระกูลเซียว !”
ทันทีที่เฉาเชาพูดจบไป่ฉีและเหมิงเฮ้าก็ตกตะลึงเป็นที่สุด !
“เจ้านาย ! นี่เกรงว่ามีคนบังคับนำแก่นเลือดของกองทัพตระกูลเซียวเก็บไว้อยู่ในโลกนี้ ! นี่ทำให้พวกเขากลายเป็นแรงอาฆาตและออกอาละวาด !”
พู่กันเฉียนคุนหนุนวนอย่างบ้าคลั่งในอากาศ ผู้คนบนพื้นดินไม่สามารถมองเห็นได้ แต่ในกลางอากาศ จะเห็นหยดเลือดสีแดงของแก่นเลือดระหว่างคิ้วลอยสูงในอากาศ
พวกมันกลายเป็นแรงอาฆาต ติดอยู่ที่นี่ กลางวันสะสมอยู่ในบ่อปลา บางครั้งกลายเป็นฝนและเมฆ กลางคืนก็กลายเป็นลม
กองทัพเซียว......
กองทัพเซียว ?
กองทัพเซียว !
เซียวเฉวียน จู่ๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
"เจ้านาย ! แค่แรงอาฆาตจากแก่นเลือดระหว่างคิ้วของคนๆ เดียวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย นี่ตั้งห้าหมื่นคน! ประมาทไม่ได้ !"
”ถอยไปก่อน !”
"ไป !"
เซียวเฉวียนตัดสินใจอย่างฉับพลัน ถ้าเป็นจำพวกสิ่งชั่วร้ายจริงๆ เซียวเฉวียนอาจจะกำจัดมันได้ด้วยกำลัง
แต่นี่เป็นกองทัพตระกูลเซียวที่เสียชีวิตอย่างน่าอนาถตอนนั้น !
ใคร !
ใครกันที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถไปสู่สุคติได้ !
ให้พวกเขาเวียนว่ายตายเกิดในจิตใต้สำนึกของพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าไม่มีที่สิ้นสุด !