บทที่ 924 คำเชิญจากคุนหลุน

ณ ชายแดนของประเทศเล็กๆ

เมื่อไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าปรากฏตัวที่นี่ ก็แจ้งเตือนชาวคุนหลุนทันที “ใคร! กล้าดียังไงบุกเข้ามาในค่ายของฝ่าบาท!”

“คือไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าจากต้าเว่ย เรามีเรื่องต้องหารือกับฝ่าบาท ชิงหลง”

ไป๋ฉี่ถือดาบอันน่าสะพรึงกลัวของเขา เปล่งปราณอันแข็งแกร่งออกมา ให้กับชาวคุนหลุน

ผู้คนจากต้าเว่ยมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

ชาวคุนหลุนกำลังจะต่อสู้กับบุคคลที่กล้าหาญสองคนนี้ เมื่อเสียงของชิงหลงดังขึ้น “อย่าดูหมิ่น ปล่อยให้พวกเขาเข้าไป”

ชิงหลงไม่คาดคิดว่าคนของเซียวเฉวียนจะมาถึงก่อนเซียวเฉวียนเอง

ชิงหลงเตรียมน้ำชาและเชิญชายทั้งสองให้นั่ง

ไป๋ฉี่ตรงประเด็น โดยละเลยความสนุกสนานและไม่แม้แต่จะดื่มชา “ฝ่าบาท อาจารย์ของข้า ส่งข้ามาสอบถามเกี่ยวกับภาพวาดที่เขาส่งให้ท่าน หวังว่าท่านจะพบร่องรอยของนักปราชญ์หรือมีข่าวบ้างไหม?”

ถ้าเป็นคนอื่นที่พูดกับชิงหลงในลักษณะนี้ เขาคงจะโกรธมาก น้ำเสียงที่ตรงและแน่วแน่นี้คล้ายกับการซักถามมากกว่าการขอข้อมูล

โชคดีที่เขารู้จักตัวตนของไป๋ฉี่และเหมิงเอ้า นี่คือวิธีที่พวกเขาสื่อสารกัน โดยไม่คำนึงถึงความเคารพหรือการดูหมิ่น พวกเขามาที่นี่เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จเท่านั้น

“บอกตามตรง ยังไม่มีข่าว ข้าส่งคนพร้อมภาพวาดไปค้นหาแล้ว แต่ยังไม่พบเบาะแสใดๆ บุคคลนี้เข้าใจยากและหายาก”

ชิงหลงจิบชาและตอบคำถามอย่างจริงจังและตรงไปตรงมา “ใต้เท้าเซียวไม่เคยเร่งรีบใครมาก่อน ทำไมวันนี้เขาถึงรีบ?

“ใช่ มีคนใช้กองทัพตระกูลเซียวเป็นเบี้ย นายท่านของข้าสงสัยว่านั่นเป็นผลงานของนักปราชญ์หรืออาจจะเป็นของชาวคุนหลุน”

“โอ้? กองทัพตระกูลเซียว?” ชิงหลงเข้าใจแล้ว วันนี้ไป๋ฉี่และเหมิงเอ้า ไม่เพียงมาเพื่อต้องการทราบข่าวของนักปราชญ์เท่านั้น

ด้วยคำพูดของพวกเขา เหมือนเซียวเฉวียนถามชิงหลงโดยตรงว่าเจ้าทำสิ่งนี้หรือเปล่า?

ไป๋ฉี่กล่าวถึงการดึงเลือดออกจากคิ้วของกองทัพตระกูลเซียว ทำให้ชิงหลงขมวดคิ้ว “แล้วพวกเขาก็ทำแบบนั้นได้เหรอ?”

“แต่นี่ใช้เทคนิคลับของราชวงศ์ต้าเว่ยไม่ใช่หรือ? เจ้าจะสงสัยชาวคุนหลุนได้อย่างไร?”

“นายท่านบอกว่า ชาวต้าเว่ยและชาวคุนหลุน เคยมีบรรพบุรุษร่วมกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถถือเป็นวิชาลับของราชวงศ์ ต้าเว่ย ได้”

ตั้งแต่ไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าเข้ามา พวกเขาไม่ได้นั่งลงหรือมองไปรอบๆ ดูเหมือนพวกเขาพร้อมที่จะลงมือทุกเมื่อ

ชิงหลงโบกมืออย่างรวดเร็วและพูดว่า “เท่าที่ข้ารู้ ชาวคุนหลุนไม่ได้ทำสิ่งนั้น แล้วข้าจะส่งคนเพิ่มเพื่อค้นหานักปราชญ์ และข้าจะตรวจสอบเรื่องนี้ด้วย ของการสกัดเลือดอย่างลับๆ”

“ข้ารับรองกับใต้เท้าเซียวว่า หากเป็นผลงานของชาวคุนหลุนจริงๆ ข้าจะไม่แสดงความลำเอียง”

ไป๋ฉี่ยังคงจ้องมองชิงหลงต่อไป โดยยังคงเงียบอยู่

ชิงหลงฝืนยิ้มและถามว่า “มีอะไรผิดปกติ? ไป๋ฉี่ ทำไมไม่พูดออกมาล่ะ?”

“นายท่านของข้าบอกว่า ขอบคุณสำหรับการหยุดยั้งความตั้งใจของอวิ๋นเฮ่อ”

ด้วยประโยคง่ายๆ ขาชิงหลงก็อ่อนแรงลง

เซียวเฉวียนรู้ว่าอวิ๋นเฮ่อวางแผนที่จะลักพาตัวองค์หญิงเหรอ?

เซี่ยวเฟิงอยู่ในที่เกิดเหตุ ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เซียวเฉวียนรู้ ชิงหลงกลืนน้ำลายแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสอวิ๋นเฮ่อทำตามใจตนเอง ข้าไม่ได้สั่งสอนเขา”

“นายท่านของข้ารู้” ดวงตาของไป๋ฉี่เย็นชา นายท่านของเขาเชื่อว่า ชิงหลงมีเกียรติและชอบธรรม แต่ไป๋ฉี่ไม่เชื่อ

ในสนามรบไม่มีเพื่อน มีเพียงศัตรูเท่านั้น

วันนี้ชิงหลงพิจารณามิตรภาพของเขากับเซียวเฉวียน และหยุดอวิ๋นเฮ่อ แต่พรุ่งนี้ล่ะ?

ชิงหลงเป็นผู้นำของชาวคุนหลุน องค์ชายแห่งคุนหลุน หากเขาต้องเปลี่ยนใจ ภรรยาและลูกสาวของเซียวเฉวียนจะไม่ตกอยู่ในอันตรายหรือไม่?

“บอกใต้เท้าเซียวว่า ข้าจะไม่ปล่อยให้อวิ๋นเฮ่อเข้าใกล้องค์หญิงและเด็กอีกในอนาคต! ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”

เซียวเฉวียนคือผู้ที่ทำลายผนึกจูนเสิน และแม้ว่าชิงหลงจะเป็นองค์ชายแห่งคุนหลุน เขาก็ไม่กล้าที่จะรุกรานเขาง่ายๆ