บทที่ 927 ยินดีต้อนรับ

ก่อนที่เซียวเฉวียนจะรู้สึกเศร้าเล็กน้อยต่อมิตรภาพกับชิงหลง ทหารที่ชายแดนก็เริ่มแสดงความยินดีกับเขามากเกินไป

“ใต้เท้าเซียว! ท่านเป็นเทพเซียนหรือ? ท่านได้รับเหลียนจื่อเฉ่าในเวลาเพียงชั่วโมงเดียว!”

“ทำได้อย่างไร?”

“ใช่แล้ว ทำยังไงหรือ มันน่าทึ่งมาก! แถมยังสด และยังมีดินเปียกอีกด้วย!”

ทหารล้อมรอบเซียวเฉวียนและพูดพล่อยๆ พวกเขาดำเนินชีวิตสมกับชื่อเสียงอย่างแท้จริงในฐานะสมาชิกของกองทัพตระกูลเซียว พวกเขาไม่ธรรมดาจริงๆ!

รู้สึกเขินอายเล็กน้อยกับคำเยินยอ เซียวเฉวียนตอบว่า “เพื่อนช่วยข้า”

“โอ้พระเจ้า! ใต้เท้าเซียวของเรามีเพื่อนที่พิเศษจริงๆ!”

เขาไม่รู้เลยว่าคำเยินยอกำลังจะทวีความรุนแรงมากขึ้น

“ถ้าเป็นแบบนั้น มันง่ายที่จะจินตนาการว่าใต้เท้าเซียวของเราก็โดดเด่นเช่นกัน!”

“ใช่ใช่ใช่! เห็นด้วย!”

พวกทหารหัวเราะอย่างโง่เขลา ขณะหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ออกมา “ใต้เท้าเซียว เราไม่สามารถทำอะไรหรือช่วยเหลือได้มากนัก ดังนั้นเราจึงเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ให้กับท่าน”

“ท่านเดินทางมาตลอดทางนี้โดยเต็มไปด้วยฝุ่น เมื่อท่านได้พบกับผู้คนในซินเจียง มันก็เหมาะสมแล้วที่ท่านจะต้องมีเสื้อผ้าที่สะอาด”

ขณะที่ทหารนำเสนอเสื้อผ้า เซียวเฉวียนก็ผงะไป ผ้ามีความหรูหรามาก ซึ่งเป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่สามารถสวมใส่ได้

ทหารตัวสูงและกำยำยื่นเสื้อผ้าด้วยความลำบากใจ “พ่อของข้าเคยเป็นพ่อค้าและเคยช่วยคนร่ำรวยในท้องถิ่น ด้วยความขอบคุณ ชายผู้มั่งคั่งได้มอบของขวัญมากมายให้พ่อของข้า รวมถึงผ้าอวิ๋นนี้ด้วย”

“ดังนั้น ครอบครัวของเราจึงตัดเย็บเสื้อผ้าใหม่ โดยหวังว่าข้าจะได้ใส่มันเมื่อข้าหมั้นหมาย แต่เมื่อดูจากรูปร่างของท่านแล้ว ใต้เท้าเซียวมันก็ควรจะเหมาะกับท่านเช่นกัน”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนรีบปฏิเสธ “มันล้ำค่าเกินไป ข้ารับไม่ได้ โปรดนำมันกลับไป ข้ามีเสื้อผ้าที่สะอาดอยู่”

ใบหน้าของทหารเปลี่ยนเป็นสีแดง “ไม่ ไม่ ไม่! ข้าไม่รู้จักผู้หญิงคนไหนเลย ไม่ต้องพูดถึงเรื่องหมั้น มันไม่มีประโยชน์อะไร ใต้เท้าเซียว โปรดรับมันไว้เถอะ”

เซียวเฉวียนยังคงปฏิเสธ เนื่องจากเป็นนิสัยที่ดี ที่จะไม่รับสิ่งของจากมวลชน เขาไม่สามารถฝ่าฝืนกฎนี้ได้

เมื่อเห็นการปฏิเสธของเซียวเฉวียนทหารก็เริ่มวิตกกังวล “พ่อแม่ของข้าขอให้ข้าเอามันมาให้โดยเฉพาะ ใต้เท้าเซียว ถ้าท่านไม่ใส่มัน ข้าคงไม่มีความสุข และเมื่อข้ากลับไป พ่อแม่จะทุบตีข้า”

“เดิมทีพ่อแม่ของข้าต้องการมาแสดงความเคารพต่อท่าน แต่มีกฎที่ประตูเมืองว่า ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามา ดังนั้นข้าจึงต้องนำมันเข้ามาเอง”

ผ้าอวิ๋นมีค่ามหาศาลในยุคปัจจุบัน

ไม่ต้องพูดถึงในสมัยโบราณเลย

ผ้าอวิ๋นนี้มากเกินพอที่จะจับคู่ได้แม้กระทั่งขุนนางชั้นสูง

พ่อของทหารคนนี้ต้องช่วยคนที่ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

เนื่องจากมูลค่ามหาศาลของมัน เซียวเฉวียนจึงไม่สามารถยอมรับได้ เขาพยายามปฏิเสธอีกครั้ง แต่เขากำลังวางแผนที่จะหลบหนี

ทหารก็ล้อมเขาลงอย่างแน่นหนา “ใต้เท้าเซียว โปรดรับไว้เถอะ!”

ทหารเหล่านี้มีความกระตือรือร้นอย่างแท้จริง...…

เซียวเฉวียนรู้สึกหมดหนทาง ถูกกลุ่มผู้ชายบังคับให้สวมเสื้อผ้าใหม่สุดหรู

หากสิ่งนี้เกิดขึ้นในเมืองหลวง ไม่มีใครจินตนาการได้เลยว่าจะกล้าหาญแค่ไหนที่จะปฏิบัติต่อเซียวเฉวียนในลักษณะที่หยาบคายเช่นนี้

แต่ที่นี่ เซียวเฉวียนไม่ได้โกรธ เขาทำได้เพียงหัวเราะและร้องไห้กับสถานการณ์นั้น

เฮ้อ……

……

……

ในเมืองอีหลิน ในซินเจียง

นี้เป็นเมืองเล็กๆที่อยู่ใกล้กับต้าเหว่ยที่สุด

ชาวเมืองได้ยินว่าองค์หญิงและราชบุตรเขยจะกลับมา พวกเขาแต่งกายด้วยชุดที่ดีที่สุดและเตรียมพร้อมสำหรับพิธีต้อนรับ รอคอยการมาถึงขององค์หญิงและราชบุตรเขยจากบันไดสวรรค์อย่างใจจดใจจ่อ

พวกเขาตั้งตารอ โดยเฉพาะกับองค์หญิง

อย่างไรก็ตาม พวกเขาเกือบจะผิดหวังเพราะองค์หญิงไม่อยู่ที่นั่น

แต่พวกเขาก็ค่อนข้างแปลกใจเช่นกัน เพราะถึงแม้องค์หญิงจะไม่อยู่ แต่ฝ่าบาทหมิงเจ๋อก็ยังปรากฏอยู่

หมิงเจ๋อไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของเขาได้ มิฉะนั้นจะเป็นเรื่องน่าอายสำหรับเขาและคนทั้งประเทศ