บทที่ 941 ดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ

ราวกับว่าระฆังหนักดังก้องอยู่ในหัวสมองของเซียวเฉวียน

“วิ้ง!”

“วิ้ง!”

เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ และตะเกียบในมือของเซียวเฉวียนก็ตกลงกับพื้นด้วยเสียงกระทบ เขาแอบกุมหัว รู้สึกทรมาน

“เซียวเฉวียน”

ผนึกจูนเสินที่ไม่ได้พูดมานานก็พูดขึ้น

มีเพียงเซียวเฉวียนเท่านั้นที่ได้ยินเสียงนี้

มู่เวยกำลังรับประทานอาหารอย่างมีความสุขที่ด้านข้าง ไม่ได้สังเกตเห็นเซียวเฉวียนที่มีอาการแปลกไป

"อะไร..." เซียวเฉวียนกัดฟันแน่น เป็นไปได้ไหมที่ผนึกจูนเสินกำลังอาละวาดอีกครั้ง?

"ดาบของเจ้า มาแล้ว" ผนึกจูนเสินกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ดาบของเจ้า ตื่นแล้ว"

“ดาบที่ดีของเจ้า"

"อะไรและอะไรนะ?" เซียวเฉวียนรู้สึกว่าหัวของเขากำลังพึมพำ และเสียงจากโลกภายนอกก็ได้ยินไม่ชัดเจนแล้ว แต่ผนึกจูนเสินยังคงพึมพำ: "มาแล้ว มันมาแล้ว มันยังคงมาแล้ว"

"ข้ารู้มานานแล้วว่า ถ้าเจ้าปิดผนึกข้าไว้ในร่างกาย ในที่สุดมันยังคงจะปรากฏขึ้น“

ผนึกจูนเสินจู้จี้จุกจิกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เซียวเฉวียนถามว่ามันคืออะไร และมันก็พูดได้เพียงเท่านี้

เสียงของผนึกจูนเสินค่อยๆ ลดต่ำลงเรื่อยๆ และท้ายที่สุดก็ไม่มีเสียงอีกต่อไป

เสียงหึ่งในหัวของเซียวเฉวียนก็จบลง ผนึกจูนเสินป่วยเป็นโรคทางจิตสินะ? จู่ๆ ก็มาพูดพึมพำจู้จี้ ช่างไม่ปกติเอาเสียเลย

...

...

ค่ายของชาวคุนหลุน

ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความดีใจ: "ฝ่าบาท! ข่าวดี! ข่าวดี!"

"อะไร?" ชิงหลงกำลังเตรียมการที่จะโจมตีซินเจียง มีทหารองครักษ์รีบเข้ามา เขามีความสุขมากจนปากของเขาแทบจะยิ้มกว้างขึ้นไปบนฟ้า

"ผู้อาวุโสกล่าวว่า ดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษตื่นแล้ว! หอคอยดาบบนภูเขาคุนหลุนสว่างขึ้น!"

"อะไรนะ!"

จู่ๆ ชิงหลงก็ลุกขึ้นยืน: "เป็นความจริงหรือ!"

สิ่งที่เรียกว่าดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ ตามหนังสือโบราณของคุนหลุน มีบันทึกไว้ในตำราว่าเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มแรกในคุนหลุน

ตามตำนาน พลังทางจิตวิญญาณระหว่างสวรรค์และโลกของคุนหลุนทำให้เกิดดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มแรก ดาบนี้ปกป้องคุนหลุนและเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มแรกของคุนหลุน คุนหลุนเรียกมันว่าดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ

แต่ไม่มีใครเคยเห็นดาบศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้แต่บรรพบุรุษของชาวคุนหลุน ก็เคยเห็นเพียงคำอธิบายของดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษในตำราเท่านั้น

ตำนานเล่าว่าในช่วงเริ่มต้นของคุนหลุน สวรรค์และโลกไม่มั่นคง และภัยพิบัติทางธรรมชาติมักเกิดขึ้นในคุนหลุน เช่น การระเบิดของภูเขา โคลนถล่ม หรือหิมะถล่ม

ดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษสงสารสิ่งมีชีวิตของคุนหลุน ดังนั้น มันจึงสลายตัวไปเอง พลังทางจิตวิญญาณในดาบของมันแพร่กระจายไปทั่วดินและอากาศของคุนหลุน และในที่สุดคุนหลุนก็มีสภาพแวดล้อมที่มั่นคง

พลังงานทางจิตวิญญาณแทรกซึมเข้าไปในดินและหินทำให้ภูเขาผลิตแร่และโลหะอื่นๆ จำนวนมาก ดาบของศาลาคุนหวู่แห่งต้าเว่ยล้วนทำมาจากวัตถุดิบจากเทือกเขาคุนหลุน ดังนั้นดาบของ ต้าเว่ย จึงมีพลังทางจิตวิญญาณ

พลังทางจิตวิญญาณของดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษซึมเข้าไปในอากาศ และป่าทึบและสัตว์สงครามเช่นกิเลนก็เติบโตขึ้น

ตามตำนาน เป็นเพราะความเสียสละและการอุทิศตนของดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ จึงได้มีชาวคุนหลุนเกิดขึ้น อีกทั้งอำนาจของชาวคุนหลุน

ดังนั้น ในตำนานของคุนหลุน ดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษจึงมีตำแหน่งสูงสุดและไม่อาจเอาชนะได้

หลังจากการเสียสละของดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ แม้ว่ามันจะสลายตัวไป แต่ก็มีการกล่าวกันว่าหัวใจดาบที่เหมือนก้อนหินถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง

บรรพบุรุษได้ประดิษฐานหัวใจดาบนี้ และสร้างหอดาบ ตามตำนานว่า หากดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษกลับมา หัวใจดาบจะส่องแสง และหอดาบจะตื่นขึ้น

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นตำนาน

ชิงหลงก็เคยเห็นสิ่งที่เรียกว่าหัวใจดาบนี้เช่นกัน แต่มันก็เป็นเพียงหินธรรมดา และยังน่าเกลียดด้วย

ชิงหลงคิดว่า นี่อาจเป็นความคิดและความสบายใจที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ มิเช่นนั้นแค่หินก้อนเดียวจะมีประโยชน์อะไร?

โดยไม่คาดคิด หอคอยดาบได้สว่างขึ้น

แล้วตำนานก็ไม่ใช่ตำนานอีกต่อไป

มันอาจจะเป็นเรื่องจริง

ผนึกจูนเสินถูกทำลาย ผู้คนและสิ่งของในคุนหลุนไม่ถูกคุมขังอีกต่อไป และการกลับมาของดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษก็ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด