ตอนที่ 943
บทที่ 945 ไม่มีทางเลือกอื่น
October 21, 2026
“ข้า...”
ข้าทำไม่ได้
คงจะดีไม่น้อยหากบุคคลนี้เป็นคนธรรมดาสามัญในต้าเว่ย แต่เขาคือเว่ยอวี๋เลยนะ!
คงจะดีไม่น้อยหากเว่ยอวี๋เป็นเพียงน้องชายทางสายเลือดของฮ่องเต้ สิ่งที่แย่ที่สุดที่เขาทำได้ก็แต่แอบลักพาตัวเขา!
แต่เว่ยอวี๋และเซียวเฉวียนยังคงเป็นเพื่อนที่ดีมาก!
การรุกรานเว่ยอวี๋เท่ากับการรุกรานฮ่องเต้!
รุกรานเซียวเฉวียน!
รุกรานต้าเว่ย!
และคำขอของหัวใจดาบก็ง่ายมาก เขาต้องการฆ่าเว่ยอวี๋ และเอาเลือดเนื้อของเขามา!
ถ้าเว่ยอวี๋ถูกฆ่า มันจะเป็นการรุกรานเซียวเฉวียนและฮ่องเต้โดยตรงหรอกหรือ?
“ข้า...ข้าทำไม่ได้”
ไม่ใช่ว่าชิงหลงจะขี้ขลาด แต่เป็นเพราะชิงหลงเป็นคนที่เห็นคุณค่าของคำสาบาน
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ต้องการเป็นศัตรูของเซียวเฉวียน
"หือ?" หัวใจดาบไม่พอใจมากและพึมพำ: "เซียวเฉวียน?"
หัวใจดาบดูเหมือนจะสามารถอ่านใจได้ หัวใจดาบรู้ดีว่าชิงหลงกำลังคิดอะไรอยู่
ชิงหลงตกใจ: "ในเมื่อท่านเข้าใจสิ่งที่ข้าคิด ท่านควรรู้ว่านี่เป็นไปไม่ได้"
“ชาวต้าเว่ย เป็นกบฏของคุนหลุนของเรา" หัวใจดาบพูดอย่างเคร่งขรึม ซึ่งทำให้ชิงหลงตกใจ "ข้าตายแทนคุนหลุน ทำไมการที่จะได้ร่างดาบคืน มันยากเช่นนี้?”
“ข้าเป็นดาบหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ ชาวต้าเว่ยควรถวายดาบของข้าคืนมา!”
น้ำเสียงของหัวใจดาบเต็มไปด้วยความโกรธและความสับสน
“เมื่อหกพันปีที่แล้ว ทุกอย่างภายใต้โลกนี้คือดินแดนคุนหลุนของข้า” หัวใจดาบพูดเบาๆ “ถ้าไม่ยอมจำนนต่อคุนหลุนของข้า จะต้องตายอย่างไร้ฝังศพอย่างแน่นอน” ชิงหลงตกใจมาก โชคดีที่เขาไม่นำผู้อาวุโสทั้งสี่มาด้วย
ความคิดของหัวใจดาบนี้เหมือนกับผู้อาวุโสอวิ๋นเฮ่อทุกประการ ชอบทำสงครามและหัวรุนแรง
แม้ว่าชิงหลงมุ่งมั่นที่จะค้นหาบ้านเกิดที่ดีสำหรับชาวคุนหลุน เขาต้องการใช้วิธีที่สงบสุขในการทำให้คนเหล่านั้นยอมจำนน เพื่อที่คนจำนวนมากจะไม่ต้องหลั่งเลือดมากนัก เช่นนั้นเมื่อชิงหลงยึดครองประเทศ จะจัดการได้ง่ายกว่ามาก
ด้วยเหตุนี้ แม้ว่ากล่มของชิงหลงจะโจมตีเมืองอย่างโหดเหี้ยม แต่ก็ไม่เร็วนัก
ชิงหลงทิ้งระยะห่างไว้ทุกที่ ดังนั้นในระหว่างการต่อสู้ มันจะถูกจำกัดบ้าง
ความคิดของชิงหลงขัดแย้งกับความคิดของผู้อาวุโสทั้งสี่ แต่ในปัจจุบัน ความคิดของผู้อาวุโสทั้งสี่และหัวใจดาบมีความสอดคล้องกันมาก
ชิงหลงต้องการบ้านที่อุดมสมบูรณ์และสวยงามสำหรับชาวคุนหลุน
เป้าหมายของผู้อาวุโสทั้งสี่และหัวใจดาบคือการสังหารโลก ยึดเอาดินแดนในโลกนี้เป็นของคุนหลุนอีกครั้ง
ท่าทางที่ลังเลและไม่เต็มใจของชิงหลง หัวใจดาบทราบอย่างชัดเจน เขาพูดอย่างเคร่งขรึม: "เจ้าไม่มีทางเลือก"
หลังจากพูดอย่างนั้น แสงสีแดงก็กลายเป็นดาบคม แทงเข้าระหว่างคิ้วของชิงหลงโดยตรง!
"อ๊าก!"
ชิงหลงคำรามด้วยความเจ็บปวด ทำให้ผู้พิทักษ์หอคอยด้านล่างตกใจและตะโกน: "ฝ่าบาท! เกิดอะไรขึ้นกับท่าน! ท่านเป็นอะไรไปขอรับ!"
ชิงหลงขมวดคิ้ว และเสียงครวญครางของเขาก็ดังก้องไปทั่วหอคอยดาบ!
“ไปเถอะ ไปนำร่างดาบของข้ากลับมา”
“ด้วยวิธีนี้ พวกเราคุนหลุนถึงจะลุกขึ้นได้อีกครั้ง”
“ไปเถอะ ไปเถอะ ไป…”
เสียงแผ่วเบาดังขึ้นในหอดาบ หมุนวนด้วยเสียงต่ำ
เสียงคร่ำครวญของชิงหลงลดน้อยลง และค่อยๆ กลายเป็นเสียงที่ไม่ได้ยิน
“ฝ่าบาท?”
“ฝ่าบาทองค์รัชทายาท?”
ผู้พิทักษ์หอคอยเรียกเบาๆ ลมในหอคอยหายไป และเจตนาฆ่าก็หายไป
ผู้พิทักษ์หอคอยก้าวเข้าไปในหอคอยด้วยความระมัดระวัง รัศมีเจตนาฆ่าหายไปและแสงสีแดงก็หายไป
เป็นไปได้ไหมว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับฝ่าบาท?
ผู้พิทักษ์หอคอยไม่สนใจอะไรมากนักและวิ่งขึ้นไปบนหอคอยสูงสิบสองชั้นโดยเร็วที่สุด: "ฝ่าบาท! ฝ่าบาท!"
เมื่อพวกเขามาถึงชั้นสิบสอง ชิงหลงก็ล้มลงกับพื้นและมีเลือดไหลออกมาพื้นดิน
“ฝ่าบาท!”
ผู้พิทักษ์หอคอยช่วยชิงหลงพยุงขึ้น ใบหน้าของชิงหลงขาวราวกับกระดาษ ผู้พิทักษ์หอคอยตกใจมากจนพูดได้ฉะฉานมากขึ้น: “ฝ่าบาทโปรดอดทนไว้! ตามผู้อาวุโส! ตามผู้อาวุโสเร็ว!“
…...
…...