บทที่ 954 หยดน้ำตา

ซินเจียง เมืองอีหลิน

หมิงเจ๋อและอาจื่อถูกคนจับแยกกันไว้ อยู่ในห้องของตนเองเพียงลำพัง

เซียวเฉวียนหายตัวไปกว่าสิบวันแล้ว ตอนนี้ยังไม่กลับมา ทำให้หมิงเจ๋อสับสนและรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก

เซียวเฉวียนหมายความว่าอย่างไร?

หมิงเจ๋อคิดว่า ทันทีที่เซียวเฉวียนกลับมาถึงซินเจียง อย่างน้อยก็ต้องมาจับตัวเขาไป จากนั้นก็พาเขาไปหาเสด็จพ่อและเสด็จแม่เพื่อสอบปากคำ

แต่ผลลัพธ์ก็คือ......

ตอนนี้ไม่เห็นแม้แต่เงาของเซียวเฉวียน

เซียวเฉวียนไม่กักขังเขาไว้ก็ยังพอทน แต่ยังใจกว้างปล่อยให้เขาเคลื่อนไหวได้ตามใจชอบ เพียงแค่มีฉินซูคอยดูอยู่ตลอดเวลาเท่านั้น

ยิ่งเซียวเฉวียนทำเช่นนี้ หมิงเจ๋อก็ยิ่งไม่กล้าเคลื่อนไหว เขารู้สึกว่าเซียวเฉวียนมีแผนสำรองที่กำลังเขาทำอะไรบางอย่างอยู่

แต่เซียวเฉวียนจากไปสิบกว่าวันแล้วยังไม่กลับมา เขาที่เป็นองค์ชายผู้สง่างามแห่งซินเจียง ในดินแดนของตนเอง เขาไม่มีทางนั่งรอความตายเช่นนี้เป็นแน่

ดังนั้นหมิงเจ๋อจึงเริ่มชักชวนอาจื่อ “เซียวเฉวียนไม่อยู่ เจ้าแอบส่งจดหมายไปรายงานเสด็จพ่อของข้า บอกว่าข้าอยู่ที่นี่ ให้เขามาช่วยข้า”

อาจื่อเป็นคนที่เข้าใจเซียวเฉวียน หากนางแอบหนีออกไป สิ่งที่ตามมานั้นไม่ใช่ผลดีที่แน่นอน แต่นางก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของหมิงเจ๋อ ไม่ได้บอกว่าไป หรือปฏิเสธว่าไม่ไป “ข้ารู้สึกว่าทำเช่นนี้มันอันตรายเกินไป บางทีเซียวเฉวียนอาจกำลังรอให้พวกเราหลบหนีอยู่ก็ได้?”

หมิงเจ๋อได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมา ที่อาจื่อพูดออกมาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

หมิงเจ๋อกลอกตาดำ “อ่า นี่เจ้ากำลังออกความคิดเพื่อข้า หรือว่ากลัวจะต้องแยกจากเซียวเฉวียน ดังนั้นถึงไม่อยากหนีไปจากที่นี่!”

หัวใจของอาจื่อเต้นรัว ฝืนยิ้มออกมา “ข้าจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ฝ่าบาทเลิกล้อเล่นได้แล้ว ข้าไม่ใช่ท่านหญิงที่แท้จริงแห่งต้าเว่ย และเป็นไปไม่ได้ที่จะได้อยู่กับเซียวเฉวียน”

“เจ้ารู้ตัวก็ดีแล้ว” หมิงเจ๋อมองไปที่อาจื่อด้วยความดูถูก “เจ้าอย่าคิดว่าเจ้าปลอมตัวเป็นฉินซูโหรวเพียงไม่กี่วัน แล้วเจ้าจะสามารถแทนที่ฉินซูโหรวได้ เจ้าเป็นคนของข้า”

อาจื่อได้ยินเช่นนั้น หัวไหล่ของนางก็สั่นเล็กน้อยเนื่องจากความตกใจ “เพคะ ฝ่าบาท ข้าจำได้เป็นอย่างดี”

แม้ว่าจะพูดออกมาแบบนั้น แต่อาจื่อก็ยังอยากจะย้อนกลับไปยังความฝันที่งดงามของตระกูลฉินอีกครั้ง

แต่ช่วงนี้อารมณ์ของหมิงเจ๋อไม่มั่งคง นางไม่กล้าพูดอะไรมาก นางนั่งเงียบ ๆ บนเก้าอี้ที่ห่างไกลจากหมิงเจ๋อ และในตอนนี้ นางก็พบร่างของคนผู้หนึ่งปรากฏออกมาจากทางหน้าต่าง อาจื่อขมวดคิ้วและพูดออกมาว่า “ใคร? ใครซ่อนอยู่ตรงนั้น! ออกมาเดี๋ยวนี้!”

หมิงเจ๋อรีบหันไปมอง ปรากฏว่ามีคนอยู่จริง ๆ หมิงเจ๋อกล่าวออกมาด้วยเสียงอันเยือกเย็น “เจ้าเป็นใคร! ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เหมือนผี! แอบฟังคนอื่นคุยกันอยู่ด้านนอก มันดูเหมือนเป็นลูกผู้ชายอย่างนั้นหรือ!”

หมิงเจ๋อชำเลืองมอง เมื่อครู่อาจื่อเรียกตนเองว่าฝ่าบาท เขาไม่อาจปล่อยให้คนที่ได้ยินมีชีวิตรอดไปได้ ตอนนี้ทำได้เพียงฆ่าปิดปากเท่านั้น

อาจื่อพยักหน้า จากนั้นก็นำมีดสั้นออกมา ค่อย ๆ เดินออกไป แต่ในตอนนั้น คนที่แอบฟังอยู่ก็เปิดประตูและเดินเข้ามา

“เมื่อครู่พวกเจ้าพูดอะไร? อะไรคือตัวแทนของฉินซูโหรว?”

หมิงเจ๋อและอาจื่อตะลึงงัน องค์หญิงต้าถงงั้นหรือ?

เห็นองค์หญิงยืนอยู่หน้าประตู มองมาที่หมิงเจ๋อพร้อมกับกัดฟันพูดออกมา “เจ้ายังทำเรื่องอะไรที่ข้าไม่รู้อีกงั้นหรือ?”

หมิงเจ๋อทำอะไรไม่ถูก กล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา “น้องสาว......”

น้องสาว

คำพูดนี้ องค์หญิงต้าถงได้ยินมาตั้งแต่เล็กจนโต ทุกครั้งที่หมิงเจ๋อเรียกตนเองว่าน้องสาว นางมันจะรู้สึกอบอุ่นและหอมหวานเป็นอย่างมาก

แต่วันนี้ทันทีที่ได้ยิน นางกลับรู้สึกขมขื่น

“เจ้าเป็นใคร?” องค์หญิงต้าถงจ้องมองมาที่อาจื่อ ตอนนี้อาจื่อไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์ของฉินซูโหรวแล้ว รูปร่างหน้าตาของนางคล้ายกับฉินซูโหรวเพียงแค่เจ็ดส่วนเท่านั้น

องค์หญิงต้าถงก็รู้สึกคุ้นเคย เพียงแต่ไม่กล้ามั่นใจ

หมิงเจ๋อเห็นว่าเป็นองค์หญิงต้าถงที่มาที่นี่ ท่าทางที่เย่อหยิ่งเมื่อครู่ของเขาหายไปทันที เขารีบจัดท่าทาง เกรงว่าน้องสาวจะเห็นสภาพที่ดูไม่ได้ของเขา

“ข้าถามเจ้า เจ้าเป็นใคร ตอบข้ามาเดี๋ยวนี้”

แม้ว่าจะเป็นการซักถาม แต่น้ำเสียงขององค์หญิงต้าถงยังคงอ่อนโยน เพียงแค่หนักแน่นกว่าปกติเล็กน้อย

ในวันนี้อาจื่อไม่ได้อยู่ในตัวตนของฉินซูโหรว ก่อนหน้านี้ นางกล้าพูดจาโอหังกับองค์หญิงต้าถง เวลานี้นางทำได้เพียงแค่ระงับอารมณ์เอาไว้

อย่างแรก วันนี้นางไร้ซึ่งสถานะ

อย่างที่สอง องค์หญิงต้าถงเป็นน้องสาวของนายท่าน ก่อนหน้านี้นางเคยทำให้องค์หญิงต้าถงขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก หากหมิงเจ๋อรู้เข้า......

อาจื่อไม่กล้าพูด หมิงเจ๋อโกรธเป็นอย่างมาก “เจ้าเป็นใบ้หรืออย่างไร! พูดออกมา!”

อาจื่อก้มหน้า ไม่กล้าสบตากับองค์หญิงต้าถง “ข้า......ข้าชื่ออาจื่อ”

“อาจื่อ?” องค์หญิงต้าถงจ้องมองไปที่นางอีกครั้ง “เจ้ากับฉินซูโหรวมีความสัมพันธ์อะไรกัน? อะไรคือเป็นฉินซูโหรวมาหลายวัน!”

หมิงเจ๋อตื่นตระหนกเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินน้องสาวที่อ่อนโยนของเขามีน้ำเสียงที่เคร่งขรึมถึงเพียงนี้ “น้องสาว เจ้าฟังข้า เรื่องนี้......”

องค์หญิงยกมือขึ้น ส่ายหน้า “ข้าต้องการให้นางตอบคำถามนี้กับข้า ท่านไม่ต้องพูด”