บทที่ 965 ยุคเทพเจ้า

“ฮือ ๆ ๆ...”

“ท่านพ่อ ข้าเจ็บ...”

“ท่านพ่อ...”

กรงไฟที่คุมขังเสี่ยวเซียนชิวไว้ ก็คือเพลิงชุ้ยเจี้ยน

นักปราชญ์ออกจากเขาด้วยตัวเอง พร้อมนำเชื้อเพลิงติดมาด้วย และนำมาเพื่อเซียวเฉวียน

เหตุผลที่นักปราชญ์พุ่งเป้าไปยังเซียวเฉวียน ก็เพียงเพราะว่าสำนักหมิงเซียนได้ทำนายไว้ว่าบนโลกนี้จะมีคนผู้หนึ่ง ชื่อว่าเซียวเฉวียน มาสามารถกำราบผนึกจูเสิน และฟื้นคืนคุนหลุน

ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงถูกพุ่งเป้าเช่นนี้

ไม่ใช่แค่เซียวเฉวียนผู้นี้ที่ถูกพุ่งเป้า แต่ทุกคนที่ชื่อว่าเซียวเฉวียนต่างโดนพุ่งเป้าทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าฝีมือการทำนายของพวกเขาไม่ได้เลิศเลออะไรนัก

สำนักหมิงเซียนไม่เพียงมีแค่เพลิงชุ้ยเจี้ยน ยังมีวิชาการทำนายที่น่าภาคภูมิ พวกเขารอบรู้ตำแหน่งดาราศาสตร์ โชคลาภแห่งฮวงจุ้ย ทำนายร้อยครั้งมิเคยผิดเพี้ยน อีกทั้งพวกเขายังชำนาญวิชาการแพทย์ และมักประกอบอาชีพหมอในโลกมนุษย์

ตลอดระยะเวลาพันปีที่ชาวคุนหลุนตกต่ำ ชาวคุนหลุนปลีกวิเวก พวกเขาก็เช่นกัน ไม่มีชาวคุนหลุนโจมตี พวกเขาก็ใช้ชีวิตด้วยการทำนายและรักษา

หรือพูดได้ว่า หากชาวคุนหลุนต่างปลีกวิเวกทุกชั่วอายุคน หากไม่โผล่ขึ้นมาฉับพลัน สำนักหมิงเซียนก็ไม่มีทางลงมือได้

ขอเพียงชาวคุนหลุนโผล่หัวขึ้นมา สำนักหมิงเซียนก็จะลงมือในทันที

แม้เซียวเฉวียนไม่รู้จักสำนักหมิงเซียน แต่เข้าใกล้สำนักหมิงเซียนเสียแล้ว

มู่เวยและมู่จิ่น ก็คือศิษย์แห่งสำนักหมิงเซียน

ทว่าแม้เขาสองคนมีวิชาการแพทย์ที่โดดเด่น แต่พวกเขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความลับระดับสูงของสำนักหมิงเซียนเกี่ยวกับคุนหลุน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเซียวเฉวียนเลย

โชคชะตาก็เหมือนกับวงล้อ ค่อย ๆ บดขยี้ไปข้างหน้า

มันไม่ปล่อยใครไปแม้แต่คนเดียว

และมันไม่เคยลำเอียงกับใคร

สำนักหมิงเซียนคิดว่าตนเองเป็นตัวแทนวิถีแห่งสวรรค์ หารู้ไม่ว่าบนโลกนี้ยังมีฮวงจุ้ยหมุนเวียนอยู่

การเกิด ความรุ่งโรจน์ ความตกต่ำ การผงาดของชาวคุนหลุนก็คือหนึ่งในวิถีแห่งสวรรค์ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเพราะคนใดคนหนึ่ง และยิ่งไม่ได้เปลี่ยนแปลงเพราะเซียวเฉวียนเพียงคนเดียว

ในกระบวนการทางประวัติศาสตร์นี้ เซียวเฉวียนก็เป็นเพียงหนึ่งในสรรพสิ่งที่มีชีวิตเท่านั้น

เพียงแต่ในสรรพสิ่งที่มีชีวิตนั้น เขาคือผู้ที่เจิดจ้าที่สุด

คือผู้ที่ไม่ย่อท้อที่สุด

แม้แต่วิถีแห่งสวรรค์ ก็ยังต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ

เซียวเฉวียนอยู่ที่ซินเจียง ไม่มีต้าเว่ยคอยหนุนหลังชั่วคราว พูดตามหลักก็คือ นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่สำนักหมิงเซียนจะฆ่าเซียวเฉวียน

แต่นักปราชญ์เคยทำนายไว้ว่า เซียวเฉวียนจะตายในต้าเว่ย

นอกจากในสถานที่ของต้าเว่ย เขาตายไม่ได้

ดังนั้น นี่ก็คือเหตุผลที่นักปราชญ์ต้องหลอกใช้หมิงเจ๋อในการฆ่าเซียวเฉวียน

หมิงเจ๋อเป็นองค์ชายแห่งซินเจียง มีทรัพยากร ความสามารถและศักยภาพ เป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการฆ่าเซียวเฉวียน

เพื่อให้การหลอกใช้หมิงเจ๋ออย่างสำเร็จ นักปราชญ์ได้มอบอัญมณีล้ำค่าให้แก่ราชินีแห่งซินเจียง ในวันคล้ายวันประสูติของราชินี เพื่อสร้างสัมพันธ์อันดีต่อราชวงศ์ซินเจียง

เขาได้เฝ้าดูลูกหลานในพระบรมวงศานุวงศ์ครั้งแล้วครั้งเล่า พบว่าองค์ชายหมิงเจ๋อปราดเปรื่องที่สุด

ดังนั้นนักปราชญ์จึงได้สร้างเรื่องโกหก

เรื่องโกหกที่น่าตกใจ

เขาเริ่มจากการแอบปรากฏตัวต่อหน้าหมิงเจ๋อ และได้แสดงการทำนายที่น่าอัศจรรย์ มีการคาดเดาสภาพอากาศของวันถัดไป เมื่อทำนายทายทักครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นนักปราชญ์ก็ได้สร้างเรื่องโกหกขึ้นอีกครั้ง เพื่อให้หมิงเจ๋อเชื่ออย่างสนิทใจว่าเซียวเฉวียนคือผู้ที่ทำลายประเทศ

หมิงเจ๋อจึงเชื่อด้วยประการฉะนี้

หากหมิงเจ๋อที่น่าสงสารมายังโลกปัจจุบัน เคยดูโทรทัศน์ เคยดูการพยากรณ์อากาศ คงไม่ถูกต้มจนเปื่อยเช่นนี้

ในความเป็นจริง หมิงเจ๋อก็ไม่ได้ทำให้การรอคอยของนักปราชญ์ต้องผิดหวัง หมิงเจ๋อช่ำชองจำนวนของผู้แอบแฝง และสามารถปลูกฝังอาจื่อได้

หมิงเจ๋อยังมีพรสวรรค์ในการขึ้นรูปกระบี่ชีวันได้

สำหรับเซียวเฉวียนแล้ว ศัตรูอย่างหมิงเจ๋อนั้นทรงพลังอย่างไม่ต้องสงสัย นักปราชญ์มั่นใจอย่างมากว่าหมิงเจ๋อจะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างแน่นอน

อย่างไรเสีย ตอนนี้เซียวเฉวียนตกอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สู้ดีนัก ด้านในต้าเว่ยมีเว่ยเชียนชิวจอมอันธพาล ด้านนอกมีองค์ชายหมิงเจ๋อ ไม่มีใครรอดจากการถูกโจมตีจากทั้งสองฝ่าย

ตอนแรกนักปราชญ์เสนอความเห็นแก่หมิงเจ๋อว่า ให้เว่ยเชียนชิวลงมือก่อน หากไม่ได้จริง ๆ หมิงเจ๋อค่อยลงมือ