บทที่ 980 ครึ่งหยินครึ่งหยาง

หินก้อนนี้ตั้งตระหง่านสูงพอๆ กับอาคารสามชั้น โดยมีตัวอักษรขนาดใหญ่สองตัวสลักอยู่บนนั้น “เทียนเต๋า”

เฮ้ เทียนเต๋า

ดวงตาของเซียวเฉวียนหรี่ลงในขณะที่เขาพบกับสำนักเต๋าอีกสำนัก ที่เน้นแนวคิดเรื่องเทียนเต๋าอยู่ตลอดเวลา

ผนึกจูนเสินก็เยาะเย้ยเช่นกัน ตอนนี้ไม่มีคนนอกอยู่ด้วย มันก็พูดขึ้นว่า “จุดประกายขึ้นมาและคิดว่าเจ้าเป็นตัวแทนของเทียนเต๋า ช่างไร้สาระ! น่าหัวเราะ!”

“อืม ดูเหมือนว่าศัตรูของเราจะมีความเชื่อร่วมกัน”

ผนึกจูนเสินตอบอย่างเย่อหยิ่งว่า “กับข้าที่นี่ เจ้าสามารถมั่นใจได้ว่า พวกเขาจะไม่ทำร้ายเจ้า”

“ข้าขอถามอะไรเจ้าหน่อย เจ้าคุ้นเคยกับใครบางคนจากสำนักหมิงเซียนที่เรียกว่านักปราชญ์หรือไม่?”

“ข้าไม่รู้” ผนึกจูนเสินตอบอย่างตรงไปตรงมา “ในช่วงพันปีที่ผ่านมา สำนักหมิงเซียนมีหลายชั่วอายุคน ข้าไม่อาจรู้จักทุกคนได้ ในสายตาของข้า สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา”

เซียวเฉวียนเข้าใจ อันที่จริง ผนึกจูนเสินไม่ใช่สิ่งมีชีวิตและไม่มีแนวคิดเรื่องเวลา ชีวิตและความตายของมนุษย์เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่เท่านั้น

“แล้วเจ้าเป็นใครกันแน่ ผนึกจูนเสิน” เซียวเฉวียนถามความสงสัยภายในของเขาอย่างระมัดระวัง “เจ้าเอาแต่บอกว่าเจ้ากำลังปกป้องผู้คนในคุนหลุน ใครสั่งให้เจ้าปกป้องพวกเขา หมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ?”

“พูดให้ถูกก็คือ ข้าเป็นจิตเทพของหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ”

ผนึกจูนเสินถอนหายใจ “เมื่อเพลิงชุ้ยเจี้ยนล้างเกือบจะกวาดล้างผู้คนในคุนหลุน ทำให้เกิดความตกตะลึงและความเศร้าโศกในสวรรค์และโลก ข้า ผนึกจูนเสินก็ปรากฏตัวขึ้น”

เซียวเฉวียนเข้าใจ ผนึกจูนเสินโดยพื้นฐานแล้วเป็นกลไกป้องกันของหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ เมื่อใดก็ตามที่มีปัญหากับระบบ ผนึกจูนเสินจะปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

ผนึกจูนเสินดำเนินต่อไป โดยอธิบายว่าหัวใจดาบครอบครองอีกครึ่งหนึ่งของจิตเทพของหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ ซึ่งอนุญาตให้มันพูดและค้นหาร่างของดาบได้

เมื่อจิตเทพครึ่งหนึ่งนั้นรวมเข้ากับร่างของดาบ หมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษก็จะกลับมาและกลายเป็นดาบเทพเล่มใหม่

“ดังนั้น มันจะไม่เป็นหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษเหมือนเดิมเหรอ?” เซียวเฉวียนเดินขณะสังเกตรูปร่างของภูเขา

“ใช่ ข้าคืออีกครึ่งหนึ่ง หากไม่มีข้า มันก็ย่อมไม่ใช่ดาบดั้งเดิม”

“ในอนาคตเจ้าจะรวมเข้ากับร่างของดาบด้วยหรือไม่?”

“ไม่” ผนึกจูนเสินฟังดูค่อนข้างผิดหวัง “ข้าได้แยกออกจากหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษแล้ว จิตเทพที่แยกออกมานั้นเป็นตัวตนส่วนบุคคล และเป็นเวลานับพันปีแล้ว ดังนั้นจึงไม่สามารถรวมเข้าด้วยกันได้อีกต่อไป และที่สำคัญที่สุด……”

ผนึกจูนเสินหยุดชั่วคราว ดูเหมือนเศร้าใจ เซียวเฉวียนดูออกเมื่อมันหยุดพูดไปครึ่งทาง “อะไรสำคัญที่สุดล่ะ? เราคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ถ้าเจอปัญหา ข้าจะแก้ไขให้”

ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างรำคาญ ผนึกจูนเสินตอบว่า “สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ข้าได้รวมเข้ากับเนื้อและเลือดของเจ้าแล้ว เจ้ากลายเป็นภาชนะของข้า อีกครึ่งหนึ่งของจิตเทพและข้าต่างก็มีร่างกายของเราเอง ร่างกายเข้าใจไหม”

เซียวเฉวียนผงะแต่ก็ยิ้ม “ดังนั้น ข้าได้กลายเป็นภาชนะของเจ้า ก็ไม่แย่เกินไปสำหรับข้าเช่นกัน ข้ามีวัฒนธรรมเล็กน้อย ดังนั้นข้าจะไม่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงพันปีของผนึกจูนเสิน ดังที่เจ้ากล่าวไว้ หมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษเป็นดาบของข้า และมันจะมาหาข้าในอนาคต เจ้าจะสามารถพบกันเป็นประจำในเวลานั้นได้ ดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่”

“……”

ผนึกจูนเสินยังคงเงียบ บ่งบอกถึงความไม่เต็มใจที่จะพูดคุยกับเซียวเฉวียน

“ข้าเข้าใจหัวใจดาบ แต่ร่างกายของดาบคืออะไร?” เซียวเฉวียนถามอย่างสงสัย

“มันเป็นบุคคล”

“อะไรนะ? หัวใจดาบยังสามารถพูดพล่อยๆ อยู่ในร่างของใครบางคนและทรมานพวกเขาเหมือนอย่างที่เจ้าทำ?”

ผนึกจูนเสินเริ่มโกรธ “เจ้าอธิบายข้าแบบนั้นเหรอ? ตอนนี้ข้าปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดีหรือ?”

“ฮิฮิ ใช่ ก็ดีอยู่ แล้วเป็นแบบที่เจ้าพูดหรือ?”

“มันจะเจ็บปวดมากกว่าสิ่งที่เจ้าประสบ” ผนึกจูนเสินถอนหายใจ “เจ็บปวดกว่ามาก”