บทที่ 984 อวดดี

ด้วยภูมิหลังทางวิชาการที่อ่อนแอของเว่ยอวี๋ และการขาดทักษะการต่อสู้ ร่างกายที่ละเอียดอ่อนของเขาสามารถต้านทานปราณอันเยือกเย็นของการรวมร่างหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษได้หรือไม่?

โชคชะตาอาจโหดร้าย ในความเห็นของเซียวเฉวียน ไม่มีใครจะเป็นร่างที่ดีกว่าสำหรับหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษมากกว่าเว่ยอวี๋

โชคดีที่ผนึกจูเสิน ได้กล่าวไว้ว่า หากร่างไม่เต็มใจที่จะรวมเข้ากับหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ หมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษจะไม่บังคับ

ท่ามกลางความโชคร้ายก็มีโชคเข้ามา!

เซียวเฉวียนไม่รู้ว่า ตั้งแต่เขาเดินทางไปยังซินเจียง เว่ยอวี๋ได้ฝึกฝนและพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างขยันขันแข็ง มุ่งมั่นที่จะไม่ตามหลังเซียวเฉวียน

แม้ว่าเว่ยอวี๋จะไม่สามารถเปรียบเทียบกับเหมิงเอ้าและไป๋ฉี่ในแง่ของความสามารถได้ แต่เขาก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว การเอาชนะนักศิลปะการต่อสู้ธรรมดาๆสองสามคนเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา เว่ยอวี๋เชื่อว่าจะใช้เวลาไม่นานก่อนที่เขาจะเข้าถึงจุดสูงสุดใหม่ในพลังของเขา

……

……

ภูเขาหมิงเซียน

เซียวเฉวียนซ่อนตัวเองอยู่ในป่าทึบ ดวงตาอันแหลมคมของเขาจับตาดูการเคลื่อนไหวที่ทางเข้าอย่างใกล้ชิด เขาลังเลว่าจะให้ ชิงหลงและเว่ยอวี๋ติดตามไป๋ฉี่ไปยังจวนเจียยกั๋วหรือไม่

“ไป๋ฉี่ ตอนนี้พวกเจ้าอย่าพึ่งทำอะไร ข้าขอพิจารณาเรื่องนี้ก่อน”

เซียวเฉวียนส่งกระแสจิตไปยังไป๋ฉี่จากระยะไกล จากนั้นถามในใจของเขาว่า “ผนึกจูนเสิน เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษหรือไม่?”

อันที่จริง เซียวเฉวียนกำลังพิจารณาที่จะค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษจากผนึกจูนเสิน ต้องการทำความเข้าใจทุกรายละเอียดเพื่อทำการตัดสินว่าจะอนุญาตให้ชิงหลงติดตามไป๋ฉี่ ไปยังที่จวนเจียนกั๋วหรือไม่

ท้ายที่สุดแล้วผนึกจูเสินมีต้นกำเนิดเดียวกันกับหัวใจดาบ และครอบครองครึ่งหนึ่งของจิตเทพหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษ ตามทฤษฎีแล้ว ผนึกจูเสินควรมีความรู้เกี่ยวกับหัวใจดาบ

“ข้าไม่รู้” ผนึกจูเสินใจเย็นใส่เซียวเฉวียน ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

ผนึกจูนเสินหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “แม้แต่ในหมู่มนุษย์ก็มีคำกล่าวว่า เราควรมองคนแตกต่างออกไปหลังจากถูกแยกจากกันเป็นเวลาสามวัน ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าข้าถูกแยกจากกันจากหัวใจดาบนับพันปี”

นับพันปี ก็เพียงพอที่จะพลิกโลกให้กลับหัวกลับหางใช่หรือไม่?

เซียวเฉวียนเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง เขาเปลี่ยนจากการเป็นลูกเขยที่ไร้ประโยชน์ซึ่งใครๆก็สามารถรังแกได้ ค่อยๆ ลุกขึ้นมา ชนะการสอบขุนนางระดับเคอจี่ กลายเป็นประมุขแห่งชิงหยวน และกลายเป็นปัญญาชนชั้นแนวหน้าในต้าเหว่ย นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งจวนคุ้มครองผู้มีความสามารถพิเศษ ปกป้องบุคคลที่มีความสามารถของต้าเว่ย และดำรงตำแหน่งราชครู……

ทั้งหมดนี้ เซียวเฉวียนประสบความสำเร็จในเวลาเพียงปีกว่า

โลกเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และหนึ่งพันปีก็ยาวนานมาก ผนึกจูนเสินไม่มีความเข้าใจมากนัก เมื่อพิจารณาถึงการเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นในช่วงพันปีที่ผ่านมา

เซียวเฉวียนส่งเสียงอืม เพื่อบ่งบอกถึงความเข้าใจ

แต่ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครเข้าใจหัวใจดาบเลยแม้แต่น้อย เซียวเฉวียนไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะปล่อยให้ชิงหลงดำเนินต่อไปหรือไม่ เขาตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลังจากใช้เวลากับเซียวเฉวียนมาบ้าง ผนึกจูนเสินก็น่าจะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ มันยังฟังการสนทนาทางกระแสจิตระหว่างเซียวเฉวียนและไป๋ฉี่ด้วย เสียงลึกของผนึกจูนเสินดังขึ้น “อย่างไรก็ตาม หากหัวใจดาบมีพลังอย่างที่เจ้าพูด แม้ว่าเจ้าจะไม่ต้องการให้มันไป มันก็จะไป”

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากหมื่นดาบแห่งบรรพบุรุษต้องการไป เซียวเฉวียนจะต้องตกลง ไม่ว่าเขาจะต้องการหรือไม่ก็ตาม

“ยิ่งกว่านั้น เนื่องจากมันต้องการไปและมีอำนาจที่จะทำได้ มันแสดงให้เห็นว่ามันลงเรือลำเดียวกับเจ้า”

“ตามที่พูดมา ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลจริงๆ ปล่อยมันไป”

บอกได้คำเดียวปลุกคนช่างฝัน!

เซียวเฉวียนรู้สึกโล่งใจและส่งข้อความกระแสจิตไปยังไป๋ฉี่ทันที “ไป๋ฉี่ ถ้าชิงหลงและเว่ยอวี๋ต้องการไป ให้พาพวกเขาไปด้วย แต่จำไว้ด้วยว่า ระมัดระวัง”

“รับทราบขอรับ! นายท่าน!” ไป๋ฉี่ตอบกลับในตอนท้ายอย่างไม่เต็มใจ