บทที่1463 ก่อให้เกิดความกังวล

ตั้งแต่เซียวเฉวียนเข้ารับตำแหน่งเจ้าของบ่อน เขาก็แทบไม่เคยปรากฏตัวที่นี่เลย

การปรากฏตัวของเขาทำให้ลูกจ้างในบ่อนรู้สึกกังวล ใจเต้นระรัว พวกเขาทำอะไรผิดหรือเปล่า ถึงได้ทำให้เซียวเฉวียนต้องมา?

ลูกจ้างมองเซียวเฉวียนด้วยความหวาดกลัว

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเซียวเฉวียนมีบุคลิกที่น่าเกรงขาม แม้จะไม่ได้โกรธก็ดูน่าเกรงขาม

แม้แต่ดาบเซียนยังรู้สึกประหลาดใจ "เหล่าเซียว มาที่นี่ทำไม?"

เซียวเฉวียนพูดเรียบๆ "ข้าไม่มา เกมพนันของเจ้าคงเปิดไม่ได้"

นัยยะคือ เซียวเฉวียนมาช่วยเจี้ยนจงแก้ปัญหา

จริงๆ แล้ว หลังจากผนึกจูเสินถ่ายทอดพลังให้กับเซียวเฉวียนแล้ว เซียวเฉวียนก็สามารถรับรู้ตำแหน่งของเจี้ยนจงได้อย่างชัดเจน

เพราะผนึกจูเสินและเจี้ยนจงมีต้นกำเนิดเดียวกัน จึงมีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด

เมื่อรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่บ่อน เซียวเฉวียนก็เดาได้คร่าวๆ ว่าพวกเขาต้องการทำอะไร

พวกเขาต้องการใช้เกมพนันเพื่อดึงดูดความสนใจของประชาชนต่อเว่ยเป้ย

นี่เป็นวิธีที่ดี

แต่เซียวเฉวียนก็รู้ว่าเกมพนันนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของราชวงศ์ ลูกจ้างบ่อนย่อมไม่ยอมเปิดเกมพนันนี้

แม้แต่อี้กุยก้วยก็ไม่ยอม เขาเป็นคนหัวโบราณ ในใจของเขา ราชวงศ์นั้นสูงส่ง ไม่ควรนำมาล้อเล่น

นี่เป็นการทำลายชื่อเสียงและเกียรติยศของราชวงศ์

หากฮ่องเต้รู้เรื่อง อี้กุยอาจถูกถอดถอน

แต่ถ้าเซียวเฉวียนเป็นคนออกหน้า ก็ไม่เหมือนกัน เซียวเฉวียนเป็นเจ้าของที่นี่ มีอำนาจสูงสุด

เขายังเป็นราชครูและประมุขแห่งชิงหยวน ฮ่องเต้ก็ต้องการเขา

อีกอย่าง เซียวเฉวียนก็ทำตัวแปลกๆ อยู่บ่อยๆ ฮ่องเต้ก็ชินแล้ว

การตายของเว่ยเชียนชิวก็เกี่ยวข้องกับเซียวเฉวียน ฮ่องเต้ไม่เอาเรื่อง อะไรแค่นำฮ่องเต้น้อยมาเปิดเกมพนันเพื่ออนาคตของต้าเว่ย

ไม่เป็นไร

แน่นอน ฮ่องเต้มีสิทธิ์รู้ เซียวเฉวียนก็เพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัย ก่อนมา เขาได้พูดคุยกับฮ่องเต้

เซียวเฉวียนใช้โหมดหลอกล่อ พูดถึงข้อดีของเว่ยเป้ยที่เข้าเรียนในห้องสมุดชิงหยวนจนเวอร์

ฮ่องเต้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเว่ยเป้ย

แม้ว่าเขาอยู่ในต้าเว่ยเพื่อทำงานด้านการศึกษา ฮ่องเต้ก็สนับสนุน

เซียวเฉวียนพูดว่า ต้าเว่ยต้องการพัฒนา คนมีความสำคัญ

ภายใต้การปลูกฝังของเซียวเฉวียน ฮ่องเต้เห็นด้วยกับแนวคิดสมัยใหม่เหล่านี้มาก

ดังนั้น เพื่ออนาคตของต้าเว่ย การเสียสละชื่อเสียงของราชวงศ์ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

ดังนั้น เซียวเฉวียนมาที่บ่อนครั้งนี้เพื่อยินยอมให้เปิดเกมพนันโดยใช้เว่ยเป้ย

เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเฉวียน เว่ยอวี๋ก็ยิ้มและพูดว่า "เหล่าเซียว จริงๆ คิดได้รอบคอบ"

เซียวเฉวียนเหลือบมองดาบเซียนอย่างแผ่วเบา คิดในใจว่า ทำไมไอ้นี่ถึงดูโง่กว่าผนึกจูเสิน?

ถ้าเป็นผนึกจูเสิน คงคิดได้ตั้งนานแล้วว่าเรื่องนี้สำคัญ พนักงานจะกล้าตัดสินใจแทนเจ้านายได้อย่างไร?

ตามความเห็นของเซียวเฉวียนเรื่องนี้เจี้ยนจงควรบอกเซียวเฉวียนโดยตรงแล้วเซียวเฉวียนก็ทักทายสักหน่อยก็จบแล้ว ไม่จำเป็นต้องมาเอง

แม้แต่การเดินทางก็ไม่จำเป็น

เซียวเฉวียนกระซิบเบา ๆ ว่า "กล้าพูดได้นะ"

เจี้ยนจงเป็นบรรพชนของชาวคุนหลุนและคนใหญ่คนโตของต้าเว่ย แต่สติปัญญาของเขายังด้อยกว่าเซียวเฉวียนซึ่งเป็นคนธรรมดา

ดูเหมือนเจี้ยนจงจะเข้าใจสิ่งที่เซียวเฉวียนพูด เขาพึมพำว่า "ก็เป็นเพราะร่างกายของคนเรียนอย่างข้าดึงสติปัญญาของข้าลง"

คนเก่งรวมตัวกันก็จะยิ่งเก่งขึ้น

คนเก่งรวมตัวกันก็จะทำให้ระดับของคนเก่งลดลง

ถึงแม้จะพูดอย่างนั้น แต่เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะอย่างไม่ยุติธรรม