บทที่1544 ทุ่มเทให้กับการฝึกฝน

ในตอนนี้ หน้าที่ที่สำคัญที่สุดของพวกเขาคือการดูแลความปลอดภัยของชิงหลง แต่เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว กลับไม่มีวี่แววของชิงหลง

ผู้ที่วางแผนจะทำงานใหญ่ต้องไม่ทำผิดในเรื่องง่ายๆเช่นนี้

เป็นเรื่องดีที่ชิงหลงกลับมาแล้ว

ก่อนที่ชิงหลงจะกลับมา ผู้อาวุโสได้คุยกันนานแล้วว่าเมื่อชิงหลงกลับมา พวกเขาจะต้องจับตาดูเขาและไม่ปล่อยให้เขาหนีไปอีก

เช่นเดียวกับครั้งนี้ เมื่อหนีไปแล้วก็ตามหาไม่เจอราวกับว่าได้หายไปจากโลกนี้แล้ว

ถ้าเขาไม่กลับมาด้วยตัวเอง ผู้อาวุโสก็คงหมดหนทางที่จะตามหา

บทเรียนที่ได้รับจากครั้งก่อน ผู้อาวุโสก็ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดและเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก พวกเขาจึงแบ่งหน้าที่และให้ความร่วมมือในการผลัดกันจับตาดูชิงหลง

เพื่อไม่ให้ชิงหลงรู้สึกไม่พอใจ ผู้อาวุโสจึงหาวิธีที่พวกเขาคิดว่าดีมาก พวกเขาทั้งสามเฝ้าดูชิงหลงด้วยการอ้างตำแหน่งองค์ชายของชิงหลงให้พัฒนาความแข็งแกร่งของเขา

พูดง่ายๆ ก็คือทั้งสามคนผลัดกันแข่งขันกับชิงหลงด้วยทักษะต่างๆ

ในตอนแรกผู้อาวุโสคำนวณว่าแผนการนี้จะกินระยะเวลาเกินสามเดือน

ทำไมต้องเกินสามเดือน?

เหตุผลก็คือ

ตามศาสตร์ของเหมิงเอ้าในเรื่องมันเทศ ผู้อาวุโสรู้ว่าตั้งแต่เพาะปลูกจนถึงการเก็บเกี่ยวมันเทศจะต้องใช้เวลามากกว่าสามเดือน

เมื่อถึงเวลานั้น คุนหลุนจะมีอาหารเพียงพอที่จะเดินขบวนและออกรบ

แน่นอนว่าจำนวนเถามันเทศที่เหมิงเอ้าส่งมานั้นมีจำกัด แม้ว่าการปลูกชุดแรกจะดีมาก แต่ก็คงจะเป็นน้ำน้อยแพ้ไฟสำหรับกองทัพ

ปัจจัยพื้นฐานในการเพิ่มการผลิตคือการขยายพื้นที่ปลูก

หากต้องการขยายพื้นที่ปลูก ก็ต้องมีเถามันเทศเพียงพอด้วย

ดังนั้นเพื่อลดระยะเวลารอคอย ผู้อาวุโสจึงส่งคนไปยังซินเจียงเพื่อไปตามเส้นทางที่เซียวเฉวียนได้ใช้ และค้นหาแหล่งที่อยู่ของเถามันเทศ

ย้อนกลับไปในซินเจียงที่อยู่ของเซียวเฉวียนดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับชาวคุนหลุนที่จะเดินตามรอยเท้าของเซียวเฉวียนเพื่อค้นหาเถามันเทศ

ดังนั้น ชาวคุนหลุนจึงใช้เวลาไม่นานในการนำเถามันเทศจำนวนมากกลับมาจากซินเจียงได้สำเร็จ

แน่นอนว่า ชาวคุนหลุนใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อซื้อเถามันเทศเหล่านี้จากผู้คนในซินเจียง

จริงๆแล้วเถามันเทศเหล่านี้ไม่ใช่ของหายากสำหรับผู้ที่ปลูกมันเทศ ดังนั้นมันจึงไม่มีราคามากนัก

แต่ชาวคุนหลุนต้องการมันเทศในปริมาณที่มากเกินไป หากเอาไปโดยไม่จ่ายเงิน ชาวคุนหลุนคงจะรู้สึกละอายใจ และชาวไร่ก็คงจะไม่ยอมแน่

แม้ว่าเถามันเทศจะไม่มีราคา แต่ก็สามารถนำมาใช้เลี้ยงปศุสัตว์ได้

มันก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

ในพื้นที่ของผู้อื่น เป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องใจดีและสุภาพเมื่อขอสิ่งของ ดังนั้นชาวคุนหลุนจึงใช้เงินในการซื้อเถามันเทศจำนวนมากจากเกษตรกร

ชาวคุนหลุนจึงกลายเป็นผู้ปลูกมันเทศรายใหญ่ในทันที

ตราบใดที่พวกเขามีชีวิตอยู่ได้อีกสามเดือนและเก็บเกี่ยวมันเทศ ชาวคุนหลุนจะสามารถยืนหยัดและทำตามที่พวกเขาพูดได้!

ด้วยข้อได้เปรียบที่ตั้งแต่เกิดของชาวคุนหลุน พร้อมกับการกักตุนอาหารที่เพียงพอ ถึงตอนนั้นพวกเขาค่อยตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าพวกเขาต้องการโจมตีที่ใดก่อน

จะมีสักกี่แคว้นที่สามารถต้านทานการรุกรานของชาวคุนหลุนได้?

ถึงตอนนั้น แม้แต่ต้าเว่ยก็จะไม่ได้อยู่ในสายตาของพวกเขา และพวกเขาจะเหยียบย่ำยังไงก็ได้

ผู้อาวุโสได้พูดคุยกันแล้วว่าก่อนอื่นพวกเขาจะยึดครองแคว้นเล็กๆทั้งหมดรอบคุนหลุน รวมถึงซินเจียง และสุดท้ายจะขนทัพไปยังต้าเว่ย

ชิงหลงเคยให้คํามั่นสัญญากับต้าเว่ยในนามขององค์ชายแห่งคุนหลุน แต่แล้วอย่างไรล่ะ ตราบใดที่ชาวคุนหลุนครองโลก พวกเขากลายเป็นใหญ่ สิ่งนี้ก็จะถูกลบล้างอย่างง่ายดายไม่ใช่หรือ?

ประวัติศาสตร์ในอดีตถูกเขียนขึ้นโดยผู้ชนะ

ยิ่งกว่านั้นเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นนานมาแล้ว จะมีสักกี่คนที่ยังจำได้?