ตอนที่ 16 ตัวตนที่ซ่อนอยู่

EP16

วันต่อมา

@มหาลัยแอสตัน อินซีเรีย (ATR)

"ใช่คนนี้รึเปล่าที่เคยชอบพี่เมฆา"

"ใช่ ตอนไปรับน้องนางสารภาพเองกับปาก"

"แต่มีคนบอกว่าเธอมีเเฟนแล้วนิ" เสียงของเหล่านักศึกษาผู้หญิงเอ่ยซุบซิบกันในขณะที่เห็นร่างของขวัญเดินเข้ามาในมหาลัย ทำให้คนตัวเล็กต้องรีบเร่งฝีเท้าเพื่อเดินหนี ทั้งที่บอกไปแล้วว่าคบกับจัสตินทำไมเรื่องถึงได้แพร่กระจายเร็วขนาดนี้กันล่ะ

"ขวัญ รอด้วย" ตอนนั้นเองเสียงคุ้นหูก็พูดขึ้น จัสตินวิ่งมาหาเธอแล้วใช้มือจับเข่าที่บ่าทำให้ของขวัญหยุดนิ่งแล้วหันกลับไปมอง

"จัสติน"

"เมื่อคืนฉันบอกให้รอไปมหาลัยพร้อมกันไม่ใช่รึไง ทำไมถึงมาก่อนล่ะ" คำถามของจัสตินทำให้เธองุนงงเล็กน้อย พอเห็นเขาขยิบตาให้จึงเข้าใจในสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังจะสื่อ

"ขอโทษนะ เราไม่ได้อ่านแชทนายอ่ะ เมื่อคืนเพลียมากเลยเผลอหลับก่อน"

"ไม่เป็นไร แต่ทีหลังต้องรอเข้าใจมั้ย?"

"เข้าใจแล้วววว" ของขวัญลากเสียงตอบแล้วยิ้มให้ ก่อนที่มือจะถูกจัสตินจับขึ้นมาแล้วเดินไปพร้อมกันต่อหน้ากลุ่มนักศึกษาพวกนั้นและอีกมุมก็ยังมีเอมี่กับจินคอยสอดส่องสายตามองอยู่

"สงสัยสองคนนั้นคงเป็นคนปล่อยเรื่องนี้" พอเดินออกมาด้วยกันสองคนจัสตินก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

"พวกเธอไม่เชื่อเรื่องที่เราคบกันสินะ"

"ก็หลังจากวันแรกเธอก็ห่างกับฉันไง พวกนั้นเลยผิดสังเกต"

"คงใช่ เราแค่ไม่อยากให้นายมีปัญหากับพี่เมฆา เขาไม่ชอบหน้านายเอาสักเท่าไหร่"

"แล้วทำไมพี่เมฆาต้องไม่ชอบหน้าฉันขนาดนั้นด้วยล่ะ ก็แค่เธอจะมีแฟนถึงจะเป็นแฟนปลอมๆก็เถอะ"

"มันมีอะไรซับซ้อนกว่าที่นายคิดนะ เอาเป็นว่าเราขอบคุณมากที่เข้ามาช่วย ไว้ตอนเย็นเราเลี้ยงข้าวนะ^^" ของขวัญบอกจัสติน เธอเหมือนมีอะไรบางอย่างจะพูดออกมาแต่ก็เก็บมันเอาไว้ก่อนรอพูดตอนเย็น

"หื้มม ทำไมสองคนมาด้วยกันได้ล่ะ?" ในขณะที่หยุดอยู่หน้าตึกเรียนของขวัญ โยเกิร์ตที่มารออยู่แล้วก็เอ่ยแซว

"ไว้เดี๋ยวเราเล่าให้ฟัง เข้าตึกเรียนกันเถอะ ไว้เจอกันตอนเย็นนะจัสติน"

"โอเค" จัสตินยกมือขึ้นแล้วมองของขวัญที่ลากโยเกิร์ตเข้าไปในตึกเหมือนมีอะไรที่ยังไม่กล้าถามเขา

"ทำไมรีบขนาดนั้นล่ะขวัญ"

"อย่าพูดเสียงดังนะ เราคบกับจัสตินหน่ะ"

"ห้ะ! อื้อ!" ของขวัญรีบยกมือขึ้นปิดปากโยเกิร์ตก่อนที่เธอจะแสดงท่าทีตกใจไปมากกว่านี้

"เราแค่แกล้งคบ โยเกิร์ตรู้ใช่ไหมว่าตอนไปรับน้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง" เธอกระซิบกระซาบพูด

"รู้"

"ตอนนี้ทุกคนคอยจับตามอง เพราะคิดว่าเราไม่ได้คบกับจัสตินจริงๆและยังชอบพี่เมฆาอยู่ แต่เราไม่ได้ชอบพี่เมฆาแล้วนะ"

"เออๆ ฉันเชื่อแก แต่ก็ไม่แปลกเขาซุบซิบกันทั้งมอแล้วว่าพี่เมฆาเคยมีซัมติงกับแก เล่นผูกเชือกติดกันซะขนาดนั้น สรุปมันเรื่องอะไร?"

"รู้แค่ว่าเรากับพี่เมฆาไม่ได้มีซัมติงแบบนั้นก็พอ พี่เมฆาเกลียดเราด้วยซํ้าแล้วก็…ผู้ชายคนนั้นหน่ะเขาอันตรายมาก เป็นไปได้เราไม่อยากยุ่งวุ่นวายกับเขาเลยสักนิด"

"แต่ถ้าแกมีอะไร ก็บอกฉันได้ตลอดเลยนะ" โยเกิร์ตมองเพื่อนตนเองออกว่าของขวัญกำลังมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจที่ยังไม่พร้อมจะบอกใคร และเธอก็ไม่อยากถามหากเจ้าตัวไม่สบายใจที่จะบอกเพราะเรื่องบางเรื่องก็มีไว้เก็บไว้คนเดียว เธอเข้าใจมันดี…

"อื้อ ว่าแต่โยเกิร์ตเถอะ ได้เป็นดาวของคณะเรานิ ดีใจด้วยนะ~"

"ไม่น่าดีใจเลยสักนิดเลยขวัญ" โยเกิร์ตพูดแล้วถอนหายใจออกมา

"เอาเถอะน่าาา ไหนๆก็ได้เป็นแล้ว อย่าเศร้าไปเลย เราไปเปลี่ยนชุดกันดีกว่า" ว่าแล้วก็เดินเข้าชนไหล่โยเกิร์ตก่อนที่สองสาวจะเดินไปยังบริเวณโรงยิมของคณะเพื่อจะไปหยิบชุดที่ล็อกเกอร์เพราะวันนี้มีฝึกปฏิบัติเบื้องตนกับเรื่องบริการทุกอย่างจึงต้องสมกับบทบาท

"ขอโทษนะครับ" ในขณะที่สองสาวกำลังเดินมาด้วยกันก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาขวางทางเอาไว้ ทำให้สองสาวมองหน้ากันด้วยความงุนงงก่อนจะเป็นโยเกิร์ตที่ถามออกไป

"มีอะไรรึเปล่าคะ?"

"เธอคือโยเกิร์ตใช่ไหม"

"ใช่…ทำไมหรอ"

"เรามีเรื่องจะคุยด้วย ขอเวลาส่วนตัวหน่อยได้สิ"

"คุยตรงนี้ก็ได้นิ" โยเกิร์ตบอกแล้วยกแขนขึ้นกอดอกเพื่อรอฟัง ท่าทางของเธอทำให้ผู้ชายที่เดินเข้ามาไม่กล้าพูดออกไป

"โย ไปคุยกับเขาเถอะ เดี๋ยวเราเจอกันในคลาสนะ"

"อือ งั้นไว้เจอกัน" โยเกิร์ตบอกแล้วตวัดสายตามองก่อนจะเดินนำชายหนุ่มที่เข้ามาหาเพื่อจะไปหาที่ส่วนตัวคุยกัน พอเห็นร่างโยเกิร์ตเดินไปแล้วของขวัญจึงเดินมาที่ตู้ล็อกเกอร์คนเดียว

หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่หน้าตู้ของตนเองแล้วเปิดออกเพื่อจะหยิบชุดแต่สายตาก็สะดุดกับกล่องอะไรบางอย่าง มือบางจึงหยิบขึ้นมาเปิดดู มันเป็นกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวผูกริบบิ้นสีชมพูมีสัญลักษณ์รูปหมีติดอยู่หน้ากล่อง

พอแกะริบบิ้นและฝากล่องออกก็พบเข้ากับการ์ดข้อความ เธอจึงหยิบขึ้นมาอ่าน…

'ครบรอบสี่ปีแล้วนะที่เรารู้จักกัน ฉันหวังว่าชีวิตมหาลัยของเธอจะดีขึ้นนะ ฉันจะคอยมองอยู่ตรงนี้และเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ #คุณหมี ?'