ตอนที่ 46 อุบัติเหตุ

EP46

สิ่งสุดท้ายที่ได้รับรู้คือเสียงของรถที่ลากกับถนน เมฆาเพ่งสายตาที่ใกล้จะหลับลงอยู่รอมร่อมองกระจกตรงหน้าที่มีคราบเลือดก่อนที่สติจะค่อยเลือนหายไปมีความมืดเข้ามาครอบงำแทน

คนที่เห็นเหตุการณ์แถวนั้นรีบเรียกรถพยาบาลแล้วเข้ามาช่วยเหลือ ผ่านไปไม่กี่นาทีเหตุการณ์ตรงนี้ก็ชุลมุนวุ่นวาย ร่างไร้สติถูกนำตัวไปส่งโรงพยาบาลผู้คนที่มาเห็นต่างยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิปเอาไว้เมื่อรู้ว่าเมฆาเป็นลูกชายของใคร พอมาถึงโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเมฆาก็ถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉินเพื่อทำการรักษา ส่วนเจ้าหน้าที่ก็ฝากเรื่องให้พยาบาลติดต่อญาติของเมฆา

ครืด~ ครืด~

"มีสายเรียกเข้าครับท่าน" ในขณะที่เดชากำลังเดินออกมาจากบ้านเพื่อจะไปทำงานเสียงโทรศัพท์ก็มีสายเรียกเข้า ดนุจึงยื่นโทรศัพท์ให้ผู้เป็นนาย

"เบอร์ใคร"

"ไม่ทราบเหมือนกันครับ ท่านจะให้ผมรับให้ก่อนรึเปล่า"

"อืม" พอได้รับอนุญาตดนุก็กดรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป

"สวัสดีครับ ดนุเลขาส่วนตัวของท่านเดชาพูดสาย"

( สวัสดีค่ะ โทรมาจากทางโรงพยาบาลนะคะ ตอนนี้ลูกชายของท่านประสบอุบัติเหตุอยู่ที่โรงพยาบาลxxxค่ะ )

"สักครู่นะครับ" ดนุยื่นโทรศัพท์ให้เดชาแล้วยื่นใบหน้าเข้าไปกระซิบบอก สิ่งที่เดชาได้ยินทำให้เขาเป็นฝ่ายรับโทรศัพท์มาพูดเอง

( ท่านจะเข้ามาเลยรึเปล่าคะ เดี๋ยวทางโรงพยาบาลจะช่วยเคลียร์ทางให้ )

"ผมกำลังจะเข้าไปเดี๋ยวนี้ ขอความเป็นส่วนตัวให้ลูกชายผมด้วย"

( ได้เลยค่ะ ) คุยโทรศัพท์เสร็จเดชาก็รีบกดตัดสายแล้วยื่นโทรศัพท์คืนเดชา เขารีบเดินไปยังรถตู้แล้วก้าวขึ้นไปข้างใน

"ส่งคนไปเคลียร์ทางแล้วกันนักข่าวด้วย ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมให้ข่าวกับใคร"

"ครับท่าน" ดนุรับคำสั่งแล้วประสานงานทุกอย่างให้เสร็จเรียบร้อยก่อนที่รถจะเคลื่อนออกมาจากบริเวณหน้าบ้านไปที่โรงพยาบาลทันที

ผ่านมาราวครึ่งชั่วโมงก็มาถึงด้านหลังของโรงพยาบาลโดยมีการ์ดคอยรักษาความปลอดภัยรวมถึงหัวหน้าพยาบาลที่มาให้ความต้อนรับและพาเดชาไปยังห้องผ่าตัด

"ตอนนี้นักข่าวมาเต็มเลยค่ะ ข่าวเร็วมากทั้งที่คุณเมธพึ่งประสบอุบัติเหตุไม่ถึงชั่วโมง"

"ข้างหน้ามีนักข่าวเต็มเลยใช่ไหม"

"ใช่ค่ะท่าน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกับคนของท่านที่ส่งมากำลังคอยกันอยู่ค่ะ"

"ผมฝากดูแลทางนี้ด้วยนะ อีกไม่กี่ชั่วโมงข่าวของลูกชายผมคงออกทีวีทุกช่อง"

"ท่านจะให้ทางโรงพยาบาลปิดข่าวไหมคะ"

"ครับ ผมอยากให้ลูกชายผมหายดีซะก่อน"

"ได้ค่ะท่าน"

ติ้ง~ ทั้งสองพูดคุยกันโดยมีการ์ดคอยเดินตามหลังจนกระทั่งมาถึงลิฟต์ แล้วจังหวะนั้นลิฟต์ก็เลื่อนมาถึงชั้นล่างทันทีทั้งสองจึงเข้าไปข้างในเพื่อจะไปรอยังห้องพักฟื้น เพราะตอนนี้ข้างล่างเกิดความวุ่นวายเป็นอย่างมากทั้งเหล่านักข่าวและเหล่าแฟนคลับของเมฆาที่ทราบข่าวก็รีบมากันมาอออยู่หน้าโรงพยาบาล

"การผ่าตัดจะเสร็จในอีกครึ่งชั่วโมง ท่านไปรอในห้องของผอ.โรงพยาบาลก่อนไหมคะ"

"ไม่เป็นไร ผมจะรอตรงนี้ ขอบคุณคุณมากๆเลยนะ"

"ยินดีค่ะท่าน" พูดคุยกันเสร็จเดชาก็หย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้หน้าห้องพักฟื้นพิเศษ ซึ่งมีความเป็นส่วนตัวอย่างมาก เวลาผ่านไปร่างของเมฆาที่ได้รับการผ่าตัดเสร็จก็ถูกนำตัวมาที่ห้องพักฟื้นโดยมีคุณหมอเจ้าของคนไข้เดินเข้ามาหาเดชา

"การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ คนไข้ปลอดภัย มีแค่ศีรษะที่กระทบกระเทือนและเสียเลือดไปอย่างมากรอสักสองถึงสามวันคนไข้ถึงจะฟื้นตัว หลังจากฟื้นตัวแล้วเฝ้าดูอาการสักสองสัปดาห์ก็กลับบ้านได้แล้วครับ"

"ส่วนอื่นในร่างกายปลอดภัยดีใช่ไหม" เดชาลุกขึ้นแล้วยืนอยู่ตรงหน้าคุณหมอวัยกลางคน

"ปลอดภัยดีครับ ส่วนเรื่องความเป็นส่วนตัวทางโรงพยาบาลยินดีช่วยท่านเต็มที่ไม่ต้องกังวลนะครับ"

"ผมอาจจะไม่ค่อยได้แวะมาดูแลแก เพราะติดภาระหน้าที่มากมายยังไงก็ฝากด้วยนะครับ อนุญาตแค่คนสำคัญให้เข้ามาเยี่ยมเท่านั้นเพื่อความปลอดภัยของลูกชายผม"

"ได้ครับ"

"ท่านจะเข้าไปเยี่ยมเลยไหมคะ"