ตอนที่ 68 หวั่นไหว

EP68

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะถี่ ของขวัญเปล่งเสียงครางออกมาเป็นระยะไม่ต่างจากคนคุมเกมที่ตอนนี้หายใจเหือดหาย มือหนาไม่อยู่นิ่งลูบไล้ตามเอวขอดก่อนจะกระชากเรือนผมสลวยมาดึงเอาไว้ สองร่างกระทบกระทั่งกันจนกระทั่งปลายทางเริ่มจะขลับเคลื่อนเข้ามาใกล้ เอวสอบก็ออกแรงกระหน่ำไม่หยุดพร้อมกับปลดปล่อยของเหลวอุ่นร้อนออกมาในร่องนิ่ม

"อ๊ะ อื้ออ!!"

"อ๊าา~" ร่างบอบบางขมิบแก่นกายใหญ่แล้วทิ้งตัวหมดแรงนอนหมดเตียงในขณะที่เมฆาก็ขยับเอวเสียดสีเบาๆ เพื่อปลดปล่อยทุกหยาดหยด ลิ้นสากเลียริมฝีปากแห้งเหือดของตนเองแล้วจับคนตัวเล็กนอนหงายแทน

"…" ของขวัญได้แต่จ้องมองการกระทำของแฟนหนุ่มแล้วยกมือขึ้นมากัดพร้อมกับเสียงลมหายใจของตนเอง เรียวขาคู่สวยถูกจับควบเอวสอบ เมฆาขยับแก่นกายเข้าไปแนบชิดกว่าเดิมแล้วเริ่มกระแทกอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง

"อ้าขาอีก" น้ำเสียงแหบพร่าพูดออกมาสายตาวูบวาบคู่นั้นจ้องมองใบหน้านวลใต้ร่าง ก่อนจะสอดนิ้วเข้ากับมือบางแล้วกดลงบนที่นอน เอวกระแทกใบหน้าก็ก้มลงหยอกล้อกับสองเต้าอวบที่กำลังสั่นกระเพื่อม

"อ๊ะ!" คนตัวเล็กเปล่งเสียงออกมาความเปียกชื้นครอบงำที่ยอดประทุมถัน ปากหยักดูดเม้มสลับข้างแล้วใช้ลิ้นเลียราวกับเด็กที่กำลังดูดนมจากเต้าแม่ การกระทำของเขาทำให้ทั้งช่วงบนและช่วงล่างของขวัญมันเสียวสะท้านไปหมด จนเธอต้องกัดปากตนเองแล้วบีบมือหนาเอาไว้แน่น ปล่อยให้เมฆาใช้ลิ้นกวาดเลียหน้าอกของตนเองอยู่แบบนั้น

"อื้มม…" ชายหนุ่มครางรับในลำคอด้วยความพึงพอใจก่อนจะผละปากออกแล้วพรหมจูบตามเนินอกขาวฝากรอยแดงเอาไว้แล้วลามขึ้นมาจนถึงไหปราร้า ราดไหล่ ใต้คางมน เขาฝากรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้ทุกที่บนตัวของหญิงสาว

"อื้ออ!" เสียงหวานครางอื้ออึงเมื่อกลีบปากถูกฉกจูบลงมาอย่างรุนแรง เมฆาใช้โอกาสตอนคนใต้ร่างครางแล้วสอดลิ้นเข้ามาหาความหวาน ปากกดจูบลิ้นก็ตวัดหยอกล้อกับลิ้นบางไปด้วย ไล่ต้อนคนไร้เดียงสาให้จนมุม รสจูบของเขามันรุนแรงมากขึ้นตามจังหวะเอวที่กำลังกระแทกร่องนิ่ม

ของขวัญหลับตาแน่นเธอพยายามหอบหายใจและต่อสู้กับสัมผัสจูบที่แสนจะร้อนแรงของคนตรงหน้า แม้จะหายใจเหนื่อยหอบแค่ไหนเมฆาก็ไม่ยอมหยุดเขายิ่งได้ใจและต้องการความหวานจากโพรงปากนิ่มมากขึ้นราวกับคนกระหาย

จูบจนพอใจใบหน้าหล่อเหลาก็ยอมผละออก มือหนาเสยผมหน้าตนเองขึ้นแล้วใช้ฝ่ามือใหญ่ลูบหน้าท้องแบนราบท่ี่กำลังกลืนกินท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของตนเองอยู่ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเมื่อไล่สายตามองของขวัญแล้วดีใจที่ได้ครอบครองเธอเพียงคนเดียว

"อื้อ อ๊ะ!" ใบหน้าหวานเหยเกเธอตะแคงหน้าซบกับหมอนใบโตแล้วขยํ้าผ้าปูที่นอนแน่น ร่างกายผลิตนํ้าหล่อลื่นออกมาโดยปริยาย ระหว่างจุดเชื่อมก็เต็มไปด้วยคราบนํ้าเปียกแฉะ

เมฆาละสายตาจากหน้าท้องแบนราบแล้วเลื่อนมาจับที่เอวขอดแทน ชายหนุ่มเพ่งสายตามองไปที่ใบหน้าหวานพลันหัวใจก็เต้นรัวเพราะสีหน้าของคนใต้ร่างมันช่างแสนเซ็กซี่และทำให้เลือดในกายชายมันพลุ่งพล่านมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

ผ่านไปสักพักสองร่างก็ไม่มีวี่แววจะผละออกจากกันได้ง่าย เมฆาจับร่างเล็กพลิกกายจัดท่าให้ถนัดแล้วกระแทกอย่างเอาแต่ใจ ชายหนุ่มถาโถมความหื่นกระหายใส่ของขวัญอย่างเต็มที่โดยที่ไม่รู้เลยว่าเวลามันจะล่วงเลยผ่านไปถึงกี่โมง…

•••

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

"คุณเจนครับ มีคนมาขอพบ" ในขณะที่เจนนี่กำลังจิบนมสดในมือก่อนเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงการ์ดที่เอ่ยขึ้นอยู่นอกประตู ทำให้เธอละสายตาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนแล้วเดินกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับวางแก้วนมไว้บนโต๊ะ

"ใคร ได้บอกชื่อไหม" ว่าแล้วก็หยิบเสื้อคลุมขึ้นมาสวมทับชุดนอนลายการ์ตูนของตนเอง เห็นเธอออกจะแมนเกินผู้หญิงแต่ข้างในก็ยังคงความเป็นผู้หญิงเอาไว้อยู่

"เห็นบอกว่าชื่อภูผาครับ ตอนนี้ยังไม่ได้ปล่อยให้เข้ามา"

"พานายนั้นไปที่ริมสระ เพื่อนฉันเอง"

"ครับคุณเจน" สิ้นเสียงคำสั่งของเจนนี่การ์ดก็ทำอย่างที่บอก ก่อนที่เธอจะเดินออกมานอกห้องไปยังสระเพื่อรอการมาของภูผา รอผ่านไปไม่นานการ์ดก็เดินนำเขามาหาเจนนี่

"ฉันต้องการคุยกับเพื่อนฉันสองคน" บอกเพียงเท่านั้นทุกคนที่ยืนรอบบริเวณสระก็เลี่ยงไปที่อื่นเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวกับเธอ

"ครั้งก่อนอยากหนีออกจากบ้านฉันจะเป็นจะตาย ทำไมครั้งนี้ถึงได้มาหาถึงที่ละ"

"ถ้าไม่มีธุระก็คงไม่มาหรอก" ภูผาตอบโดยที่สายตาไม่ได้เบือนมองคนข้างกายเลยแม้แต่น้อย

"จริงสินะ เรื่องของน้องสาวนายกับเมฆาเป็นยังไงบ้างล่ะ นายเชื่อฉันรึยัง" เจนนี่ถามอย่างผู้ชนะ เพราะเรื่องการกลับต่างจังหวัดเธอเป็นคนวางแผนให้ภูผาทำเพื่อพิสูจน์ว่าเมฆาจะยอมพูดคำว่าขอโทษออกมาบ้างไหมและมันก็เป็นอย่างที่คิดเพราะเขาคงไม่ยอมเสียของขวัญไปไหนก็แปลได้แล้วว่าเมฆารักของขวัญมากขนาดไหน

"นายนั้นขอโทษฉัน" ภูผาพูดออกมาอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินเหมือนกัน

"แล้วนายยอมรับเมฆารึยัง"

"อืม…ขวัญควรมีความสุขได้แล้ว"

"งั้นก็แปลว่าฉันจีบนายได้แล้วสิ" เจนนี่ถามพลางเอาแขนชนไหล่คนข้างกายเป็นเชิงหยอกล้อ

"จีบอะไร"

"อย่าทำเป็นไขสือหน่อยเลย วันที่ฉันจับตัวนายมาจำไม่ได้หรอว่าเราพนันอะไรกันไว้"

"ผู้หญิงอะไรจีบผู้ชายก่อน"

"ผู้หญิงอย่างฉันนี่ไง แล้วนายจะทำไม?" เจนนี่ย้อนถามอย่างไม่ยอมแพ้ก่อนจะยกแขนขึ้นมากอดอกตนเอง

"หมดธุระแล้ว ฉันคงต้องกลับก่อน" ภูผาตัดบทแล้วเตรียมหมุนตัวจะเดินออกไปจากบริเวณสระ แต่กลับมีร่างของเจนนี่มาขวางเอาไว้ก่อน

"นายยังไปไหนไม่ได้จนกว่าจะรับปากว่าจะให้ฉันจีบ"

"จะจีบเขาแต่บอกตรงๆ แบบนี้?" ชายหนุ่มหรี่ตาถามอย่างต้องการคำตอบ