ตอนที่ 70 อดกลั้น

EP70

คำถามนั้นเล่นเอาขนอ่อนทั่วร่างกายลุกชัน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เธอคิดในใจไม่ว่าทางเลือกไหนก็เป็นตนเองที่เสียเปรียบอยู่ดี

"หนูเพลียจังเลยค่ะ วันนี้เราพอก่อนได้มั้ย"

ของขวัญเอ่ยขอร้องเสียงอ้อยอิ่งแม้รู้ว่าคำร้องขอของตนเองมันจะสูญเปล่าก็ตาม

"ไม่มีในตัวเลือก"

"อื้อ~"

ใบหน้านวลเชิดขึ้นเมื่อถูกริมฝีปากหยักขยับไปมาตามลำคออย่างคนกระหาย ลิ้นเปียกเลียตามซอกคอไปด้วย การกระทำของเมฆาทำให้คนตัวเล็กต่อต้านด้วยการปัดป่ายแขนเรียวไปมาเพื่อหนีสัมผัสที่กำลังรุกเร้าตามร่างกาย

เมฆาที่อารมณ์กำลังไหลลื่นไปด้วยดีเมื่อถูกคนตัวเล็กดิ้นไปมาชายหนุ่มก็จัดการด้วยการจับมือนิ่มกดลงกับขอบโต๊ะพร้อมกับไล่ดูดคอขาวไปด้วย

"พี่เมธ ได้ยินที่หนูพูดมั้ยคะ"

เสียงหวานติดขัด เธอหายใจหอบไปด้วยกับสัมผัสร้อนรุ่มที่กำลังแผ่ซ่านไปทั้งร่างกาย ถึงแม้จะเป็นความผิดตนเองแต่ก็ไม่อยากถูกลงโทษด้วยวิธีเปลืองตัวเช่นนี้

"ดูเหมือนว่าเธอจะฟังไม่เข้าใจ"

เมฆาผละใบหน้าออกจากลำคอที่มีรอยแดงจากการดูดออกแล้วสบตากับของขวัญ ใบหน้าห่างกันเพียงไม่ถึงคืบจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน

"หนูแค่อยากให้พี่ลงโทษด้วยวิธีอื่นมากกว่า"

"วิธีนี้มันทำไม เราคุ้นเคยกันดีนิ"

"หนูทราบค่ะ แต่"

"ให้โอกาสตอบอีกรอบก็แล้วกัน"

ไม่ปล่อยให้ของขวัญได้มีโอกาสพูดเมฆาก็แทรกขึ้นมาก่อน แววตาของเขาไม่มีท่าทีล้อเล่น ชายหนุ่มต้องการจะสั่งสอนคนตรงหน้าเพื่อให้เธอหัดคิดว่าอย่าไว้ใจคนได้ง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะคนที่เคยดีมากๆ ถ้าได้ร้ายก็จะร้ายแบบสุดขีดเช่นกัน

"จะเลือกอย่างแรกหรืออย่างที่สอง"

ปากถามปลายนิ้วโป้งก็ยกขึ้นบดคลึงกลีบปากแดงระเรื่อแล้วใช้สายตาเย็นชาของตนจ้องมองอย่างต้องการ แม้ใบหน้าจะเรียบนิ่งมากขนาดไหนแต่ความรู้สึกข้างในกายชายก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าต้องการเธอมาก

แค่ได้สัมผัสกับร่างกายนุ่มนิ่ม กลิ่นตัวหอมละมุน ความอยากของเขามันก็พุ่งขึ้นสูงถึงขีดสุด

ของขวัญได้แต่ปล่อยให้หัวใจมันเต้นโครมครามเธอกระดากปากที่จะตอบมันออกมา

ถ้าเลือกอย่างที่สองเมฆาคงไม่ยอมปล่อยให้เธอได้นอนเป็นแน่ แต่ถ้าเลือกอย่างแรกล่ะ รอบเดียวมันก็คงจะพอแล้ว รีบทำรีบเสร็จถือว่าไถ่โทษ เธอจะหลับตาทำมันก็แล้วกัน…

"หนู…เลือกอย่างแรกค่ะ"

"เด็กดี"

"พี่เมธคะ?"

เอ่ยพูดเพียงเท่านั้นเมฆาก็ผละนิ้วมือออกจากกลีบปากสวยแล้วเปลี่ยนเป็นตวัดท่อนแขนอุ้มคนตัวเล็กเดินมาที่เตียงนอนแทน ชายหนุ่มวางร่างนุ่มไว้พร้อมกับร่างกายของตนเองที่นอนแนบข้าง

มือหนาเลื่อนมาปลดเข็มขัดออกจากเอวขอดแล้วกระชากกระโปรงพลีทสีดำลงมาตามเรียวขาพร้อมซับใน ทำให้ท่อนล่างของเธอเปลือยเปล่า

ของขวัญเกร็งไปทั่วร่าง ผิวกายสัมผัสกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ดวงตากลมโตที่สั่นระริกคอยจ้องมองมือหนาที่กำลังไล่ปลดกระดุมนักศึกษาของตนเองออกทีละเม็ดจนครบก็ต่อด้วยการปลดตระขอบราเชียร์ออกจากสองเต้าอวบ

"สวย…"

นํ้าเสียงแหบพร่าบ่นพึมพำออกมาแล้วไล่สายตามองร่างกายขาวผ่องที่เคยเป็นของตนเองมาแล้วหลายครั้งตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะก้มหน้าลงที่เนินอกขาว ลิ้นร้อนลากเลียไปมาเบาๆ อีกข้างบีบเคล้นทรวงอกใหญ่เกินมือไปด้วย

ของขวัญทนรับความเสียวซ่านด้วยการกัดปากของตนเองแน่น เธอสอดแขนคล้องเข้าที่ลำคอหนาในขณะเดียวกันนิ้วเรียวก็ขยํ้ากลุ่มผมสีดำไปด้วย