ตอนที่ 75 คนน่ารัก

EP75

ผ่านมาราวหนึ่งชั่วโมงการรับประทานข้าวมื้อใหญ่ก็ผ่านไป ทุกคนล้วนกลับบ้านกันหมดแล้ว ของขวัญไม่กล้าขึ้นห้องตามเมฆาไป เธอปล่อยให้สองพ่อลูกได้คุยกันตามเพียงลำพังก่อน

“ป่านนี้คุณท่านคงคุยกับลูกชายเสร็จแล้วล่ะค่ะ คุณหนูขึ้นไปเถอะ เดี๋ยวป้าจัดการตรงนี้ต่อเอง” ป้าสายใจแม่บ้านของที่นี้เอ่ยบอกคนตัวเล็กข้างกายที่ช่วยเก็บจานอยู่ไม่ยอมขึ้นห้องมาสักพักนึงแล้ว

“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยต่อให้เสร็จดีกว่า แล้วป้าก็ไม่ต้องเรียกหนูว่าคุณหนูแล้ว”

“ได้ยังไงละคะ คุณหนูเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของคุณท่านเลยนะ” ป้าสายใจพูดด้วยรอยยิ้มเชิงหยอกล้อ

“สองสาวคุยอะไรกัน” ทันใดนั้นเองเสียงของเดชาก็สอดแทรกเข้ามาในบทสนทนาทำให้ทั้งสองต่างเงียบไปตามกัน และเป็นสายใจที่เป็นคนเอ่ยตอบก่อน

“คุณหนูไม่ยอมขึ้นห้องเลยค่ะ ป้าเลยคะยั้นคะยอให้ขึ้นไป”

“ขึ้นไปเถอะ เมฆาคงจะรออยู่”

“ก็ได้ค่ะ งั้น…หนูขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ” ของขวัญยกมือไหว้ลาผู้อาวุโสสองคนด้วยความอ่อนน้อมก่อนจะเดินก้มหน้าผ่านตัวเดชาไปเพื่อจะขึ้นข้างบน ซึ่งเป็นห้องของเมฆาที่แต่ก่อนเขาเคยอยู่แต่ปัจจุบันแวะไปแวะมา พอมาถึงหน้าประตูห้องก็หยุดชะงัก มือบางยกขึ้นเตรียมเคาะเพื่อเป็นสัญญาณบอกก่อนว่าเธอกำลังจะเข้าไป

พอมือเคาะลงที่บานประตูก็ไร้การตอบกลับ เธอจึงตัดสินใจผลักประตูเข้าไปข้างในก็ปรากฏว่าไม่ได้ล็อก หญิงสาวได้แต่ครุ่นคิดอยู่ในหัวก่อนที่โทรศัพท์จะมีแจ้งเตือนข้อความเข้าจากเมฆา

Line!

เมฆา : ตามขึ้นมาข้างบน

พออ่านข้อความเสร็จมือบางก็กดปิดหน้าจอมือถือ ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปยังชั้นบนสุดของคฤหาสน์ เธอเดินหาทั่วทุกมุม จนหยุดอยู่ที่สระน้ำเป็นบริเวณสุดท้าย

เมฆากำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ มองจากตำแหน่งที่เธอยืนอยู่เห็นเพียงแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม คนตัวเล็กฉีกยิ้มออกมาแล้วเดินไปหยุดอยู่ข้างกายเขา

ดวงตากลมโตเหลือบเห็นไวน์ชั้นดีตั้งอยู่บนโต๊ะสีใสริมสระ มีเก้าอี้สองตัวและที่เขี่ยบุหรี่ เหมือนเขาตั้งใจจะขึ้นมาตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

“ไม่ง่วงหรอคะ ทำไมถึงนัดหนูมาตรงนี้ล่ะ” ของขวัญเป็นคนเริ่มบทสนทนา

“ไม่ง่วง” นํ้าเสียงเรียบเอ่ยตอบพร้อมกับปรายตามองคนข้างกาย มือหนายังคงคืบมวลบุหรี่อยู่พร้อมกับพ่นควันออกเป็นระยะ

“งั้นเดี๋ยวหนูเฝ้าพี่ว่ายน้ำดีมั้ย”

“เล่นด้วยกันสิ”

“ไม่เอาดีกว่าค่ะ หนูว่ายน้ำไม่เป็น” เธอปฏิเสธเสียงแข็ง

“ตามใจ” ตอบเพียงเท่านั้นเมฆาก็ทิ้งบุหรี่ลงถาดเขี่ย แล้วถอดชุดคลุมออก เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำน่ามอง ของขวัญพยายามเบือนสายตามองไปทางอื่นด้วยใบหน้าเห่อร้อน ถึงแม้จะคุ้นชินกับร่างกายของชายหนุ่มเป็นอย่างดีแต่เธอก็ไม่เคยจะห้ามความรู้สึกหวั่นไหวใจสั่นของตนเองได้เวลาที่ได้มอง ยังคงรู้สึกร้อนๆหนาวๆทุกครั้ง

-เมฆา-

ผมปรายตามองคนตัวเล็กที่ยืนใบหน้าแดงก่ำอยู่ริมสระด้วยความรู้สึกเอ็นดู ถึงแม้ใบหน้าจะไม่ได้แสดงออกว่ามองหรือสนใจเธอ แต่ในใจของผมมันหมั่นเขี้ยวชะมัด คนอะไรทำอะไรก็น่ารักไปหมด เธอจะรู้ตัวบ้างไหมนะว่าผมหลงตัวเองมากขนาดไหน หลงจนหัวปักหัวปำแล้ว…

คิดอยู่ในใจก็เริ่มแหวกว่ายเข้าไปในสระ ตอนนี้เป็นเวลาที่ฟ้ามืดแล้ว ทำให้บรรยากาศเริ่มเย็นตามปกติ อีกทั้งสระมันอยู่ชั้นบนสุดด้วยแต่ผมก็ไม่ได้ทรมานอะไรมากกับบรรยากาศแบบนี้เพราะชอบอากาศหนาวอยู่แล้ว

ผ่านไปสักระยะที่เริ่มรู้สึกว่ายน้ำจนพอใจผมก็ว่ายไปหยุดอยู่ตรงหน้าของขวัญที่นั่งหย่อนเท้าแช่ลงในสระ ผมสอดแทรกตัวเข้าไประหว่างขาเรียวแล้วเงยหน้าสบตากับใบหน้าหวาน

“หยิบไวน์ให้หน่อย”