ตอนที่ 1
บทที่ 1
November 4, 2026
อบิเกลรีบลงจากรถวันนี้มาเรียนเกือบจะสายแล้ว ลงจากรถหอบหนังสือบ้างกระเป๋าบ้างพะรุงพะรัง อีกมือถือแก้วกาแฟรีบจ้ำเดินก้มมองสำรวจความเรียบร้อยกระโปรงตัวเองไปด้วย
"โอ๊ะ!”
ฉันชนเข้ากับใครคนหนึ่งที่เดินสวนมา กาแฟฉันหกราดเต็มเสื้อเขา อบิเกลเงยหน้ามองคนตัวสูง รีบขอโทษเขา
"ขอโทษนะคะ"
อบิเกลถึงกับกะพริบตา พี่เจเจ เป็นเขาเองเหรอ
"พี่เจเจเกลขอโทษนะคะ เกลไม่ทันระวัง เสื้อช็อปพี่เลอะหมดเลย ทำไงดีคะ" อบิเกลรีบพูดด้วยท่าทางตกใจ
"ไม่เป็นไร" เจเจพูดเสียทุ้มต่ำ
คนตัวเล็กใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อสบสายตาคมคู่นั้น อาการใจสั่นแบบนี้เกิดขึ้นกับฉันทุกครั้งเมื่อเจอพี่ชายคนนี้ของเพื่อน
"เกลเอาไปซักให้นะคะ" เขาถอดเสื้อช็อปส่งให้เธอ
"พรุ่งนี้เกลเอามาคืนให้นะคะ"
"เอาเบอร์เกลมาสิ"
"คะ?”
"พี่บอกว่าเอาเบอร์เกลมาให้พี่ พรุ่งนี้พี่จะได้โทรหา พี่จะบอกเองว่าให้เกลเอาเสื้อมาคืนพี่ตรงไหน"
"อ่อค่ะ"
อบิลเกลกดเบอร์เธอให้เขา
"Lineเราใส่เบอร์นี้แล้วขึ้นเลยไหม"
"ค่ะพี่ เกลขอตัวรีบไปเรียนก่อนนะคะ" อบิเกลตอบรับพร้อมกับยิ้มหวานให้เขา เจเจพยักหน้า แล้วก็กดโทรออก อบิเกลหาโทรศัพท์
"อบิเกลพี่โทรเอง เบอร์พี่เซฟไว้ด้วยนะ"
"ค่ะพี่เจ"
เจเจมองตามหลังคนสวยตัวเล็กน่ารัก
ครื่นน ครื่นน เสียงเรียกสายเขา เอเดนโทรมา
"พี่เจอยู่ไหน"
"เออ! เดี๋ยวพี่เดินไป" เขาเดินไปหาเพื่อนๆ
"ไปไหนมาวะเจเจแล้วเสื้อช็อปนายไปไหน" เลโอถามเพื่อน
"เลอะกาแฟถอดไว้ในรถ ไปขึ้นเรียนกัน"
หลังเลิกเรียน
"พวกมึงคืนนี้ไปไหนกันดี" เลโอถามเพื่อน
"กินเหล้าดิวะ" เอเดนตอบเร็วกว่าใคร
"พี่เจวิคเตอร์ยังไงไปไหม"
"ไปดิ" วิคเตอร์ตอบ
"พี่เจล่ะ" เอเดนถามย้ำ
"ได้สิ งั้นเจอกันนะ" พูดจบเจเจลุกขึ้นเดินออกไป
"อ้าว! พี่เจรีบไปไหนวะ" เอเดนบ่นพี่ชาย
"เจเจกลับก่อนเฉยเลย กูว่านัดใครสักคนแน่ๆ"เลโอตั้งข้อสงสัย
"เออหวะ" เอเดนสงสัยด้วยอีกคน
"ช่างเหอะเรื่องของมัน" วิคเตอร์พูดขึ้น
"งั้นเรากลับกันไหม" เลโอชวน
"ไปกลับแยกย้ายเจอกันคืนนี้" เอเดนพูด
เจเจแอดLineอบิเกล เขาส่งสติกเกอร์ทักเธอไป ติ้งLine อบิเกลเด้งขึ้นมา "พี่เจเจเหรอ เขาถามเรื่องเสื้อแน่เลย"
Line
อบิเกล : พี่เจเจเสื้อพี่ต้องใช้วันไหนคะ.?
เจเลอร์ : พรุ่งนี้ เขาตอบกลับเร็วมาก
อบิเกล : โอเคค่ะเกลจะรีบซักให้ค่ะ
เจเลอร์ : ตอนนี้เกลอยู่ที่ไหน..?
อบิเกลแปลกใจเขาถามเธอทำไมแต่ก็ตอบกลับไป
อบิเกล : เกลอยู่ที่คอนโดค่ะเพิ่งกลับมาถึง
เจเลอร์ : เกลส่งโลเคชั่นให้พี่หน่อย
อบิเกลยิ่งแปลกใจเข้าไปอีกว่าเขาจะให้ส่งทำไม
เธอเงียบไม่ตอบไปพักหนึ่ง เจเจผู้มีความอดทนรอชั่งใจอยู่ว่าอบิเกลจะส่งมาไหม
สักพัก
อบิเกล : พี่จะมาเอาเสื้อเหรอคะ เกลเพิ่งซักเองค่ะ
เจเจอ่านแล้วเงียบ
รึพี่เขาอยากได้เสื้อตอนนี้อบิเกลเลยส่งโลเคชั่นไปให้เขาไป
เจเจกระตุกยิ้มมุมปาก
"....."
ผ่านไปสักพัก
ครื่นน ครื่นน เสียงเรียกสายเข้าโทรศัพท์ของอบิเกลฉันถึงกับแปลกใจพี่เจเจเหรอ
"ฮัลโหลค่ะ"
"เกลพี่อยู่หน้าคอนโดเกลลงมาหาพี่หน่อย"
"พี่มาเอาเสื้อเหรอคะ?"
"เปล่าเสื้อค่อยเอาพรุ่งนี้ก็ได้ ลงมาหาหน่อยได้ไหม"
"ค่ะพี่" อบิเกลงงๆ แต่ยอมลงมาหาเขา
พี่เจเจยืนพิงรถรอฉันอยู่ สายตาที่เขามองฉันทำเอาอบิเกลเดินแทบไม่เป็น ไม่รู้จะก้าวขาไหนก่อนดี เธอเดินมายิ้มให้เขา
"พี่เจเจมาหาเกลมีอะไรรึเปล่าค่ะ"
"ไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อยสิ"
"คะ?”
"แถวนี้ร้านไหนอร่อย รึเกล อยากทานอะไรพี่ทานอะไรก็ได้ ตอนนี้พี่หิวมากเลย"
เขาพูดขนาดนี้ถ้าฉันปฏิเสธเขาก็จะดูใจร้ายไปนะ
อบิเกลยิ้ม" ร้านนี้ก็ได้ค่ะ" ฉันเดินนำเขาไปที่ร้านชาบูม พี่เจเจเปิดประตูให้ฉัน
"พี่เจไม่ทานผักอะไรบ้างไหมคะ"
"ไม่มีพี่ทานได้หมด"
อบิเกลสั่งนั้นนี้ คนบอกว่าหิวมากนั่งเงียบๆ ไม่สั่งอะไรเลย
"พี่เจเอาอะไรเพิ่มไหมคะ"
"เกลสั่งเลยพี่ถนัดทานอย่างเดียว"
อบิเกลยิ้ม เขานั่งมองเธอยิ้มเพลิน สวยสะกดจริงนะอบิเกล
"ยิ้มสวยจังนะ"
"ค่ะ? พี่เจว่าอะไรนะคะ"
"เปล่าๆ พี่บอกว่าเกลสั่งเยอะๆ เลยพี่ทานเยอะ"