บทที่1 ไปรับน้องยังไงให้สาวกรี๊ด

แก๊งหนุ่มหล่อวิศวะโยธา ของมหาลัยชื่อดัง เจเจ เอเดน วิคเตอร์ เลโอ

"รีบเลยพวกมึงส่งงานเสร็จคืนนี้ไปแดกเหล้ากัน เดี๋ยวไปอาบน้ำคอนโดมึงนะเจเจ" เลโอเร่งเพื่อนๆ

"อืมได้" เจเจพยักหน้า

“แต่กูต้องไปรับน้องที่โรงเรียน แล้วไปส่งที่บ้านก่อนวะ วันนี้พวกมึงไปรอที่คอนโดกูก่อนก็ได้นะ ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา" เจเจบอกเพื่อนๆ

"ได้ไงไอ้สัส น้องมึงเรียนหญิงล้วนไม่ใช่เหรอ กูไปรับด้วย" เลโอพูดตามประสาคนอารมณ์ดี

“ไอ้เวรเลโอนั้นมันเด็ก" เอเดนพูดขึ้นขำเพื่อน

"เออเด็กก็จริงเล็งไว้ก่อนเดี๋ยวมันก็โตเอง" เลโอตอบ

"มึงอ่ะเอาไง? วิคเตอร์" เอเดนหันมาถาม

"ไปก็ได้แล้วแต่พวกมึง" วิคเตอร์ตอบหน้านิ่งๆ

"งั้นไปกัน"

ณ โรงเรียนสตรีหญิงล้วนชื่อดังแห่งหนึ่ง

“เอเดนโทรหาเฌอรีนดิ๊" เจเจหันไปบอกเอเดน

"เคๆ โทรหาแป๊บหนึ่ง อ้าว! เฌอเป็นอะไรโทรไม่ติดเลย" เอเดนบ่นพึมพำ

"เหมือนเดินแบตหมดแน่เลย ไม่เคยจะเตรียมพร้อม เอาไงละทีนี้ เอเดนนายลงไปยืนดิ น้องออกมาจะได้เห็น" เจเจบ่นน้องเสร็จ ออกคำสั่งเสียงเรียบ

"ได้ไงล่ะพี่เจเจ ลงไปหมดนี่แหละ มึงลงมาเลยเลโออยากจะมาส่องสาวไม่ใช่เหรอ" เอเดนลากเลโอลงมา

สี่หนุ่มลงมายืนพิงข้างรถ หน้าโรงเรียนสตรีหญิงล้วน สายตาสาวๆ เป็นร้อย มองมากันใหญ่

“กูเริ่มเขินแล้ว พวกเราดูโดนเด่นเกินไปรึเปล่าวะเลโอ" เอเดนกระซิบถามเลโอ

"กูว่ามากเลยตอนนี้ กี่ร้อยสายตามองมาเนี่ย" เลโอกระซิบตอบเอเดน

วิคเตอร์ดึงบุหรี่ออกมาจุดสูบ

"เฌอรีนนะเฌอรีนอยู่ไหนวะ" เจเจเริ่มหงุดหงิดบ่นน้อง

"ตายแล้วดูนั่นสิเท่เป็นบ้าเลย พวกพี่เขามารอใคร?" สาวๆ จับกลุ่มคุยกัน

"หนุ่มวิศวะด้วยใส่เสื้อช็อปโคตรเท่เลย หล่อทุกคนเลยด้วย ถ้าให้ฉันเลือก เลือกไม่ได้เลยแก มัดรวมมาเลยจ้า ได้หมด พูดเลยว่าได้หมด" เสียงพูดคุยถึงหนุ่มๆ ดังอื้ออึง

"อะไรกันเหรอเสียงดังอะไรกัน เขากรี๊ดกร๊าดอะไรกัน" เฌอรีนเดินลงมาจากตึกเรียน งงๆ

"หน้าโรงเรียนโน่นไงเฌอรีน" เพื่อนเธอชี้ไป เฌอรีนเขย่งเท้าดู

"เฮ้ย! มาทำไมกันวะ?"

"อะไรเฌอแกรู้จักเหรอ" เพื่อนเธอหันมาถามอย่างแปลกใจ

"เออ ดิ ก็พี่ชายฉันไง"

"คนไหนพี่แก"

"สองคนนั้น"

"แมร่งคนไหนวะเฌอ หล่อทุกคน"

"พี่เจเจคนที่ใส่แว่นกันแดด พี่เอเดนคนที่กำลังคุยโทรศัพท์" พูดเสร็จเฌอรีนรีบวิ่งไป

"ฉันไปก่อนนะ"

"เดี๋ยวดิวะ แล้วคนที่สูบบุหรี่ใครวะเฌอหล่อตายไปเลยคนนั้น" เฌอรีนไม่ตอบเพื่อนละ รีบวิ่งไปหาพี่ๆ

ตึก! ตึก! ตึก!

"เดี๋ยวหยุดเฌอรีน เธอจะไปไหน?" คุณครูยืนอยู่หน้าประตูดึงเธอไว้ เพราะออกมาดูว่าเด็กๆ กรี๊ดกร๊าดอะไรกัน

"นี่อย่าบอกนะว่าผู้ชายกลุ่มนั่นมารับเธอ"

ใช่ค่ะคุณครู เขาเป็นพี่ชายหนูค่ะ"

"พี่ชายเหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

"เรียกมาคุยกับครูหน่อยสิ"

"ได้ค่ะ" เฌอรีนกดโทรศัพท์จะโทรหาพี่เจเจแต่ทว่า...

"แหะแหะ ครูขาโทรศัพท์หนูแบตหมด"

แต่เธอเห็นพี่เจเจหันมามองพอดีเลยรีบกวักมือเรียก

"พี่เจนั่นไงเฌอ ครูไม่ให้ออกมาแน่เลย กวักมือเรียกเรา" เอเดนเห็นเหมือนกันเลยสะกิดบอก

"ไปดิ" เจเจเดินนำไปหาน้อง

"คุณครูคะ นี่พี่เจเจกับพี่เอเดนพี่ชายหนูค่ะ"

"สวัสดีครับคุณครู"

"ผมมารับน้องครับ วันนี้ที่บ้านคนขับรถที่มารับน้องประจำ เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยครับ พวกเราเลยต้องมารับเฌอรีนแทนครับ" เจเจอธิบายสุภาพกับคุณครูของน้อง

"งั้นไปเถอะ"

"สวัสดีครับคุณครู/สวัสดีค่ะ"

"แล้วพวกนี้เป็นอะไรกันจ๊ะไม่กลับบ้านกันเหรอ มามุงดูอะไรกัน" คุณครูหันไปดุกลุ่ม นักเรียนสาวๆ ที่มายืนจับกลุ่มกัน

“คุณครูดุจังวะเฌอ" เอเดนเดินคุยกับเฌอรีน

"ก็พวกพี่มายังบอยแบนยืนเด่นซะขนาดนั้น"

“ก็เรานั่นแหละโทรไม่ติด อยากจะขยำหัวแกนักนะยัยน้องคนนี้" เอเดนมันเขี้ยว

"แหะๆ จริงด้วยขอโทษค่ะ"

“แล้วหนูจะนั่งยังไงมากันทำไมเยอะแยะ” เฌอรีนบ่นพี่ๆ

"เลโอมึงไปนั่งหน้ากับพี่เจ" วิคเตอร์เปิดประตูขึ้นมานั่งเอเดนบอกให้เฌอรีนขึ้นไป เขาถือกระเป๋าให้น้อง