EP.28 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน เธอเป็นของฉัน!

EP.28 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥

ตอน เธอเป็นของฉัน!

"เพราะเห็นว่าเธอร้องไห้แล้วมันดูสมเพชหรอกนะ" ฟาเรนแสร้งพูดขึ้นเสียงดังก้อง

"ฉันเลยจะทำให้หยุดร้องไห้!" เขาก้มหน้าลงมองร่างบางที่ยังคงข่มตาเม้มปากแน่นภายในอ้อมแขนแกร่ง

ฟาเรนถอดสูทของตัวเองออกและคลุมให้ร่างที่โป๊เปลือยของคนตรงหน้าทันทีโดยที่เขาแทบไม่คลายอ้อมแขนออกเลยแม้แต่นิด

"อื้อ อึก อื้อ~" คนตัวเล็กพยายามที่จะกลั้นเสียงร้องไห้เอาไว้ แม้ว่าเธอจะพยายามเข้มแข็งมากที่สุดแล้ว แต่ยังไงซะเธอก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นเอง น้ำขิงไม่กล้าจะลืมตาขึ้นมองสิ่งรอบข้างใด ๆ เลย เธอเอาแต่หลับตาและเม้มปากแน่นอยู่แบบนั้น

หมับ! ฟาเรนอุ้มตัวเธอลงจากเคาน์เตอร์บาร์หรู

"ค่าเสียหายอะไรก็ลงบัญชีไอ้คลินต์ไว้เลย" ฟาเรนพูดกระแทกเสียงใส่

"อ้าวทำไมมาลงที่กูอะ?" คลินต์หันกลับมาเพื่อเถียงทันที

ฟาเรนยักไหล่อย่างไม่สนใจจะหันไปตอบเพื่อนตัวเอง

ฟาเรนอุ้มเธอและเดินเหยียบเศษแก้วต่าง ๆ ที่แตกละเอียดอยู่ตามพื้นอย่างหน้าตาเฉย

หลังจากที่ร่างสูงเดินผ่านเพื่อนรักทั้งสองคนออกไปแล้ว

"เดี๋ยวกูจ่ายค่าเสียหายคืนนี้ให้มึงเองไอ้คลินต์" ไทม์เดินเข้าไปตบไหล่ของคลินต์เบา ๆ

"มึงเก็บเงินไว้เยอะ ๆ เถอะ" และพูดกับเพื่อนรักของตัวเองอย่างยิ้ม ๆ

"กูให้คนอย่างฟาเรนเห่อยัยนี่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือนหรอก" คลินต์มองตามเพื่อนรักตัวเองอย่างมั่นใจในสิ่งที่เขาคิด

-บนรถ-

ฟาเรนวางน้ำขิงลงในรถหรูของเขาอย่างแรง และกระชากเข็มขัดนิรภัยรัดให้เธอทันที

"จำเอาไว้อย่างนะ!" ฟาเรนจับใบหน้าของเธอให้หันกลับไปมองที่เขาอีกครั้งอย่างบีบบังคับ

"ถ้าฉันยังไม่เบื่อ!"

"เธอไม่มีสิทธิ์ไปร่านกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น!" ฟาเรนคำรามลั่น

จู๊บส์!! ฟาเรนกระแทกปากเข้าหาเธออีกครั้ง เขาโน้มตัวลงจูบน้ำขิงซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ บดขยี้จนปากแทบจะเปื่อย

บรื้น บรื้น~~

เสียงรถยนต์คันอื่น ๆ ขับกันออกไปจากลานจอดแล้ว

ซึ่งมันก็คือรถของคลินต์กับไทม์นั่นเอง ฟาเรนที่ยังคงจูบเธอไม่ยอมคลายออกอยู่นานเกือบสองสามนาทีได้ถึงยอมถอนรสจูบของเขาออกไปได้

"ถึงคอนโดเมื่อไหร่…เธอตายแน่" ฟาเรนพูดพร้อมกับลูบหน้าอกอวบอิ่มของเธอและค่อย ๆ สอดมือหนาลงไปที่ช่องกระเป๋าข้าง ๆ สูทของเขาเพื่อหยิบบุหรี่และไฟแช็กของเขาออกมา

หลังจากขับรถออกมาจากผับได้ ตลอดทางกลับคอนโด ทั้งเธอและเขาไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาเลยสักคำเดียว

ฟาเรนเปิดประทุนและสูบบุหรี่มาตลอดทาง เพื่อให้เขาสร่างเมามากขึ้น

น้ำขิงดึงสูทมาคลุมตัวเองเอาไว้ มือเล็ก ๆ ของเธอยังคงจับสายเดี่ยวที่ขาดเอาไว้แน่นเพื่อให้ชุดมันยังสามารถที่จะปกปิดเรือนร่างของเธอได้บ้าง แววตาเศร้ามองออกไปนอกรถหรู ลมพัดผ่านใบหน้าของเธอ เส้นผมพลิ้วยาวสลวยปลิวไปด้านหลังตามแรงของลมที่พัดผ่าน ฟาเรนขับรถตรงกลับคอนโดไปด้วยความเร็วระดับปกติ ไม่ได้ขับไวเหมือนตอนขามา เพราะเขาเองก็ดื่มเหล้าไปหลายแก้ว ด้วยความที่คอนโดของฟาเรนก็ไม่ได้ไกลจากผับมากนัก และด้วยสภาพของน้ำขิงในตอนนี้ แน่นอนว่าคนอย่างฟาเรนไม่มีทางเรียกแท็กซี่หรือคนขับรถแน่ ๆ

@คอนโด

ฟาเรนผลักตัวของเธอเข้ามาในห้องทันที

"รู้ใช่ไหมว่าเธอต้องทำหน้าที่อะไร?" เขาพูดขึ้นก่อนจะกระแทกประตูปิดเสียงดังสนั่น ร่างบางตรงหน้าไม่ตอบอะไรเขาไปแม้แต่คำเดียว เธอถอดสูทของเขาออกและปล่อยมันลงพื้นทันที พร้อมกับปล่อยมือออกจากชุดขาด ๆ ของเธอ

ฟุ่บ! เดรสสั้นตัวบางหล่นลงไปกองอยู่ที่เท้าของเธอ ในตอนนี้น้ำขิงสวมใส่แค่กางเกงในลายลูกไม้สีแดง และซิลิโคนปิดหัวนมแผ่นบาง ๆ

"ฉลาดขึ้นมาบ้างแล้วสินะ" ฟาเรนแสยะยิ้มออกมาทันที