EP.8 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน ไม่ได้ขายตัว

EP.8 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥

ตอน ไม่ได้ขายตัว

"แค่ก ๆ" ร่างบางสำลักควันบุหรี่ของคนตัวสูงที่ตั้งใจพ่นใส่ใบหน้าสวย ๆ อย่างไม่มีความเกรงใจใด ๆ เลยสักนิด และแม้ว่าเธอจะไอออกมาเพราะเหม็นควันบุหรี่ของเขา ฟาเรนก็ยังคงสูบบุหรี่ต่ออย่างหน้าตาเฉยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร

"จริง ๆ เธอควรจะดีใจนะ"

"ที่ได้เอากับผู้ชายอย่างฉัน" เขาหยิบเงินที่มีในกระเป๋าสตางค์ทั้งหมดของตัวเองและวางเงินปึกใหญ่ของเขาลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงเล็ก ๆ ของเธอ

"เพราะถ้าถูกใจใคร ฉันจ่ายหนัก"

น้ำขิงเหลือบไปมองเงินก้อนนั้นอย่างเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม เงินพวกนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น แต่มันยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดของผู้ถูกกระทำให้ยิ่งแย่เข้าไปอีก

"ฉันไม่ได้ขายตัว แต่นายข่มขืนฉัน!!" เธอเอ่ยตอบไปเสียงสั่น ๆ

"ฉันไม่ได้สมยอมแต่นายมันไร้ความเป็นคน!" แววตาที่มองฟาเรนเต็มไปด้วยความเกลียดชังและน้ำตาไหลอาบสองแก้ม

เธอรู้สึกขยะแขยงร่างกายของตัวเองในตอนนี้มาก คราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อน ร่องรอยต่าง ๆ ที่เขาฝากเอาไว้

"เอาเงินสกปรก ๆ ของนายคืนไปซะ" น้ำขิงพูดขึ้นพร้อมกับพยายามจะเอื้อมมือไปหยิบเงินคืนให้เขา

ฟาเรนกระชากมือของเธออย่างแรง

"อะ…โอ๊ย ~" หญิงสาวร้องเสียงหลงจากการกระทำอันสุดป่าเถื่อนของคนตรงหน้า เขากระชากข้อมือที่มีบาดแผลของรอยเข็มขัดบาดนั้น และมันยิ่งทำให้เธอเจ็บมากขึ้น

"อย่าเล่นตัวได้ปะ?" ฟาเรนขึ้นเสียงใส่หน้าเธออย่างเริ่มโมโหเช่นกันที่น้ำขิงไม่รับเงินของเขา

เขาบีบข้อมือเธอแน่นมากขึ้น แต่พอเห็นแผลที่ข้อมือ เขาก็ชะงักไปสักพักแล้วจึงยอมปล่อยมือ

"เงินที่ฉันให้เนี่ยมันมากกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของผับที่เธอไปทำเมื่อวานซะอีกมั้ง!" ฟาเรนพูดพร้อมกับเคาะปลายนิ้วลงที่เงินนั้นและตวัดสายตากลับมามองผู้หญิงที่เขาทำร้ายด้วยสายตาดูถูกเธออีกครั้ง

"เก็บไว้อมตอนนายตายเถอะ ฟาเรน!" เธอกำหมัดแน่นและเอ่ยตอบไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวดทั้งกายและใจ

ฟาเรนเองก็เงียบไปอยู่พักใหญ่

"ฉันชอบนะ เวลาที่เธอปากดีและมีท่าทีท้าทายฉันแบบนี้" ฟาเรนลูบใบหน้าของเธอและมองด้วยแววตาที่เปล่งประกายความหื่นกามออกมา

"อยากครางชื่อผัวอีกสักรอบไหม?" เขาเอ่ยถามเธอพร้อมกับบี้ขยี้ที่หัวนมภายใต้เสื้อยืดที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเขาที่ดูดจนเสื้อเปียกไปหมด

"ไอ้สารเลว" น้ำขิงพูดใส่หน้าเขาและมองด้วยความเกลียดชัง

"พูดกับผัวให้มันดี ๆ หน่อย!" ฟาเรนบีบที่ยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนของเธอจนเจ้าตัวเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บ

"อย่าลืมว่าคลิปของเธออยู่ในโทรศัพท์ของฉัน!" ฟาเรนยกโทรศัพท์ของเขาขู่เธอทันทีเมื่อได้โอกาส

"..." หญิงสาวผู้โชคร้ายทำได้เพียงแค่กัดฟันแน่นอย่างเจ็บแค้น แต่ก็ทำอะไรคนตรงหน้าไม่ได้

"ที่นายทำแบบนี้กับฉันมันไม่มากไปหน่อยเหรอฟาเรน?" น้ำขิงตัดสินใจเอ่ยถามไปทั้งน้ำตาคลอเบ้า แม้ว่าเธอพยายามจะกลั้นมันเอาไว้แล้วแต่มันก็กลั้นแทบไม่อยู่จริง ๆ

"ไม่มากไปหรอก!" จอมโหดขยับใบหน้าเข้ามาพูดใกล้ ๆ เธอ

"ก็แค่เอากันสนุก ๆ เธอจะคิดมากอะไรทำไม?" ฟาเรนยักไหล่ใส่เธอพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างสะใจ

"แต่มันเป็น... (ครั้งแรกของฉัน)!" น้ำขิงเอ่ยขึ้นกับตัวเองเบา ๆ ในลำคอของเธอ

"ฉันเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าผู้หญิงที่ดูแรด ๆ อย่างเธอจะซิง"

ฟาเรนยิ้มออกมาทันทีอย่างพึงพอใจที่ได้เป็นคนแรกของเธอ เพราะมันคงไม่มีโอกาสง่าย ๆ ที่จะได้ฟันสาวบริสุทธิ์แบบนี้

"แต่ก็ไม่เลวนะ" คนตัวสูงเลียริมฝีปากของตัวเองเล็กน้อย ฟาเรนเหลือบตามองสภาพของหญิงสาวที่เขาเพิ่งทำร้ายไป เขาใช้ปลายนิ้วของตัวเองดับบุหรี่ร้อนด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยราวกับไม่รู้สึกเจ็บอะไร

"ส่วนเงินที่ฉันให้ไปเนี่ย"

"ถ้าเธอไม่เอาก็โยนทิ้งขยะไปแล้วกัน!"

"เพราะเวลาฉันให้อะไรไปแล้ว ฉันไม่เคยเอาคืน" เขาโยนก้นบุหรี่ออกนอกหน้าต่างไปอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับรูดชักท่อนเอ็นของเขาสองสามครั้ง ก่อนจะเช็ดหัวบาน ๆ ที่มีหยดน้ำขาวขุ่นนั้นลงกับขาอ่อนของหญิงสาวตรงหน้าอย่างจงใจ

"น้ำแตกเลอะเทอะไปหมดเลย เช็ดด้วยนะ" เขามองเรือนร่างอันสวยงามตรงหน้าที่มีแต่คราบน้ำรักที่เขาปล่อยออกมาเลอะเทอะตามหน้าท้อง เรียวขา และลำตัวของเธอเต็มไปหมด กลิ่นน้ำเชื้อคาวคละคลุ้งไปหมดจนปวดหัว

แต่เธอก็ทำได้แค่มองการกระทำของเขาโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย

ฟุ่บ!

ฟาเรนรีบลุกขึ้นจากเตียงแข็ง ๆ ของเธอทันทีหลังจากมองนาฬิกาข้อมือของตัวเอง

"ที่ระลึกจากผัวคนแรกของเธอ" เขาหยิบถุงยางอนามัยที่ถอดทิ้งเอาไว้บนเตียงที่ยังคงมีคราบเลือดของน้ำขิงติดอยู่ แล้วเอาไปวางพาดลงบนเนินขาอ่อนของเธอ แต่เขาไม่ได้ใช้มันป้องกันใด ๆ เลย

ร่างบาง ๆ ยังคงสั่นเทาไปทั้งตัว และหมดเรี่ยวแรงใด ๆ

ยิ่งขยับตัวเธอก็ยิ่งเจ็บ เธอจึงทำได้เพียงแค่นอนมองการกระทำของเขา และฟังแต่ละคำที่สร้างความเจ็บปวดให้เธอไม่มีที่สิ้นสุด

"นายมันโคตรทุเรศเลย!" น้ำขิงเงยหน้าขึ้นด่าเขาทั้งน้ำตา แม้ว่าเธอแทบจะไม่มีเสียงใด ๆ เปล่งออกไปแล้วก็ตาม

แต่ด้านคนชั่วช้าอย่างฟาเรนเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเธอสักนิด เขารีบแต่งตัวและเดินไปยังทางออกของห้องแคบ ๆ เล็ก ๆ ที่เดินสองสามก้าวก็ถึงประตูทางออกแล้ว

ฝ่ามือของเขาจับเข้าที่ลูกบิดประตูห้อง เตรียมจะออกไปจากหอพักนักศึกษาราคาถูก ๆ แห่งนี้ ที่เขาไม่เคยคิดจะมาเหยียบเลยด้วยซ้ำไป

"ถ้าเงินที่ฉันให้ไม่พอใช้" ฟาเรนหันกลับมามองหน้าของน้ำขิงอีกครั้งและพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่หยิ่ง ๆ

"ก็ถอดเสื้อผ้าและมาหาฉันได้ทุกเมื่อนะ" ฟาเรนพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะกดล็อกประตูจากด้านใน

"ฉันจะรอวันที่เธอแก้ผ้านอนอ้าขาอยู่ตรงหน้าและร้องขอชีวิตจากฉัน" คนตัวสูงแสยะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ๆ

"น้ำขิง ~" ฟาเรนเรียกชื่อของเธอเบา ๆ ก่อนจะผลักและกระแทกปิดประตูห้องอย่างแรงพร้อมกับเดินจากไปทันทีด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจเป็นอย่างมากที่ได้ระบายอารมณ์กับเธอ

ปัง!

ทันทีที่เขาปิดประตูห้องเสียงดังสนั่น หญิงสาวผู้เสียความบริสุทธิ์ไปอย่างไม่เต็มใจก็ทำได้แค่นอนหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาไหลอาบลงสองแก้ม