บทที่ 41

ตอนเที่ยง จู่ๆ สีครามก็ไปร้านหนังสือของดอกหญ้า

ตอนเขาถึงร้านหนังสือ ดอกหญ้ากับแก้วตาเพิ่งจะว่าง กำลังจะสั่งอาหารมากิน สีครามก็เดินเข้ามา

ดอกหญ้าตกใจ มองเขาเดินก้าวใหญ่เข้ามาอย่างว่างเปล่า

สีครามเดินมาตรงหน้าเธอ ก้มหน้าลงเล็กน้อย ถามเธอว่า：“ไม่รู้จักผมเหรอ？”

ดอกหญ้าได้สติคืนมา พูดด้วยรอยยิ้ม：“แปลกใจต่างหากล่ะ คุณมาได้ไง？คุณทานข้าวหรือยัง？ถ้ายังไม่ทาน เดี๋ยวฉันทำให้คุณอีกชุด”

แก้วตาทักทายสีคราม หยิบอาหารที่สั่งอยู่ตรงด้านหลังชั้นหนังสือของตัวเองขึ้นมาแล้วไปกินอย่างรู้ทัน ไม่เป็นก้างขวางคอ

“ผมทานมาแล้ว ตอนนี้คุณยังไม่ทานข้าวเหรอ？”

สีครามยกมือขึ้นมาดูนาฬิกา ใกล้จะบ่ายโมงอยู่แล้ว เขาก็ขมวดคิ้ว พูดกับดอกหญ้า：“กินข้าวให้ตรงเวลา อย่าปล่อยให้หิว ถ้าต้องรักษาขึ้นมาจะลำบาก”

วันนี้เขามีงานเลี้ยง ตอนสิบเอ็ดโมงไปกินข้าวกับลูกค้าที่โรงแรม กินจนอิ่มแล้วถึงมาหาดอกหญ้า

ถ้ารู้ว่าตอนนี้เธอยังไม่กินข้าว เขาก็จะเรียกเธอไปงานเลี้ยงด้วยแล้ว

เอ๋？

ไม่ได้สิ！

เขาไปร่วมงานเลี้ยงในฐานะคุณสีคราม ถ้าพาเธอไปด้วย ตัวตนของเขาก็จะถูกเปิดโปงสิ

สีครามตกใจกับความคิดที่แวบมากะทันหันของตัวเอง แต่ไม่ปรากฏบนใบหน้า เขาพูดกับดอกหญ้านิ่งๆ ว่า：“คุณเอาอาหารที่สั่งไปกินบนรถ ผมจะพาคุณไปที่หนึ่ง”

“ไปไหน？รีบขนาดนี้เชียว？”

สีครามไม่อธิบาย หันกลับแล้วออกไปด้านนอก

หลังจากดอกหญ้าเงียบ ก็หยิบถุงที่ใส่อาหารขึ้นมา แล้วบอกกับแก้วตา จากนั้นก็รีบเดินตามสีครามออกไป

พอขึ้นรถแล้ว เธอก็ถาม：“จะไปไหนกันแน่？ต้องไปให้ได้ตอนนี้เลยเหรอ？”

สีครามยังคงไม่อธิบาย ดอกหญ้าเห็นไม่ได้คำตอบแบบนี้ จึงได้แต่กินข้าวของเธอ

พอกินเสร็จ รถของสีครามก็หยุดลง

ดอกหญ้าลงไปดู เขาพาเธอมาที่โชว์รูมรถ

“ซื้อรถ？รถไฟฟ้าฉันซ่อมเสร็จแล้ว วีให้คนมาเอารถของฉันส่งกลับไปแล้ว เป็นเพราะอะไรไม่รู้มีเส้นหนึ่งขาด จึงขับไม่ได้”

ดอกหญ้าเดินไปหน้าถังขยะ หลังจากทิ้งกล่องอาหารแล้ว ก็เห็นสีครามเข้าไปในโชว์รูมโดยไม่พูดอะไร ถึงแม้เธอจะบ่นในใจ แต่ก็ตามสีครามเข้าไปในโชว์รูม

เขาบอกไว้แล้วว่าจะช่วยเธอออกเงินดาวน์ ให้รถสี่ล้อแก่เธอ

เธอคิดว่ากุสดีศิลป์อยู่ไม่ไกลนัก ขี่รถไฟฟ้าไปทำงานก็สะดวกดี เลยปฏิเสธเขาไป

คิดไม่ถึงว่าวันนี้เขาจะพาเธอมาซื้อรถ

“ผมมีประชุมตอนบ่ายสามโมง คุณรีบตัดสินใจเถอะ ดูเสร็จแล้ว ผมจ่ายเงินแล้วจะกลับไปบริษัทก่อน”

สีครามพูดกับดอกหญ้าว่า“คุณไม่ต้องดูที่ราคารถ แค่ดูที่รูปลักษณ์ของรถว่าคุณชอบไหม ดูที่สมรรถนะของรถ แล้วลองขับดู ถ้าใช้แล้วชินมือ เราก็ซื้อมัน”

ดอกหญ้าโน้มตัวไปหาเขาแล้วกระซิบว่า：“ถ้าฉันอยากได้รถราคาหลายแสนล่ะ？ รถราคาแพง เงินดาวน์ก็แพง ปกติรถที่คุณขับราคาเท่าไหร่？ฉันซื้อยี่ห้อเดียวกับคุณละกัน”

CRVคันนั้นของสีครามราคาแสนสองถึงแสนสามหยวน เขากะพริบตาไปมา น้ำเสียงยังคงนิ่งๆ พูดว่า：“งั้นคุณก็เลือกรถยนต์ของCRVละกัน คุณชอบสีดำหรือสีขาว？”

“สีดำละกัน สีขาวสกปรกง่าย”

สีครามตอบอือ

เขาก็ชอบรถสีดำ ตรงนี้ สองสามีภรรยามีความชอบเหมือนกัน

เมื่อคุณตัดสินใจได้แล้วว่าต้องการรถยี่ห้ออะไร ก็จะเลือกง่ายขึ้นมาก

ดอกหญ้าลองขับรถยนต์พวกนั้น สุดท้ายก็เลือก suv คันหนึ่ง สีครามก็ลองขับดู คิดว่ารถคันนี้ใช้ได้ จึงซื้อ

ดอกหญ้าคิดว่าจ่ายเงินดาวน์แล้วยังต้องรออีกสองสามวันถึงจะมารับรถได้ คิดไม่ถึงว่าสีครามจะจ่ายสดไปหมด ตอนนี้เธอขับรถกลับไปที่ร้านได้เลย